doom (subs.) Copy link • doom (subs.): fātum, exĭtium, exĭtus: v. fate. Phr.: till the crack of d., *usque ad fatalem illam mundi ruinam; donec fractus collabetur orbis.
DOOM Copy link • DOOM 1. v. Condemn, damnare: condemnare (to anything, ablative or genitive, if it is money, etc.; but to the public works, mines, etc., in or ad; damnare in metallum, in opus publicum, ad bestias, Marcian., Dig.; condemnare ad metalla, ad bestias, ad munitiones viarum, Suet.). To destine (of the gods, fate, etc): If you are doomed to, etc., si fatum tibi est (with accusative and infinitive): if he had been doomed to, etc., si fatum fuerat (with accusative and infinitive). How is it that I am doomed to, etc., quonam meo fato fieri dicam, ut, etc.: Milo is doomed to be unable to preserve himself, Milo hoc fato natus est, ut lie se quidem servare posset. I am doomed to suffer the same fate, mihi eadem sunt patienda; or ego eundem fortunae exitum laturus sum (if near at hand): if the commonwealth is doomed, si jam fatum extremum reipublicae venit: anybody is doomed to die by a fall from his horse, alicui fatum est ex equo cadere atque ita perire: he was doomed to suffer this, alicui hoc divinitus accidit. 2. s. Decree of fate, fatum: fati necessitas: necessitas divina. Fated destruction, fatum extremum alicujus rei (e.g., reipublicae, Cic.) or fatum only, or fati et exitii dies (Cic.). [Vid: DESTRUCTION.] Judgement, sentence, etc., Vid.