dētractor Copy link ⓘdētractor: masc nom/voc sg • dētractor, ōris, m. [detraho, no. II. B.], a disparager, detractor: sui, Tac. A. 11, 11 fin. (for which, detrectator laudum suarum, Liv. 34, 15 fin.): abominatio hominum detractor, Vulg. Prov. 24, 9 al.
dē-trecto Copy link Outline I. Orig., to decline, refuse, reject any thing; and hence, ...(a). With acc.(b). With inf.(g). Absol., Liv. 2, 45 fin.; 3, 38, 12; ...II. To pull down with violence; hence, trop. ⓘdētractor: pres ind pass 1st sg (orth) • dē-trecto (in the best MSS. also dē-tracto), ăvi, ātum, 1, v. a. I. Orig., to decline, refuse, reject any thing; and hence, to decline, refuse to do any thing (not in Cic.—for syn. cf.: nego, infitias eo, infitior, diffiteor, denego, recuso, abnuo, renuo, defugio). α. With acc.: militiam, * Caes. B. G. 7, 14, 9; Liv. 2, 43; Front. Strat. 4, 1, 25; 43; Flor. 1, 22, 2; Ov. M. 13, 36 al.; cf. pugnam, Liv. 3, 60; 4, 18: proelium, Just. 13, 5, 8; Front. Strat. 1, 11, 1: certamen, Liv. 37, 39; Tac. H. 4, 67; Curt. 3, 8: officia sua, Quint. 2, 1, 5: judicandi munus, Suet. Aug. 32 et saep.: imperata, Suet. Caes. 54: dominationem, id. ib. 80; cf. principem, id. Tib. 25: patris jussa, Tac. A. 3, 17: vincla pedum, Tib. 1, 6, 38; cf. juga, Verg. G. 3, 57: aratrum, Ov. Pont. 3, 7, 15.— β. With inf. (late Lat.): tutelam administrare, Dig. 37, 14, 19: dicere, Arn. 6, p. 201.— γ. Absol., Liv. 2, 45 fin.; 3, 38, 12; Suet. Ner. 47.— II. To pull down with violence; hence, trop. (cf. detraho, no. II. B.), to lower in estimation, to depreciate, detract from: advorsae res etiam bonos detractant, Sall. J. 53 fin.: poëtas, Tac. Or. 11: antiquos oratores, id. ib. 26: Pompeium, Flor. 4, 2, 9 al.: virtutes, Liv. 38, 49: Ciceronis, Vergilii gloriam, Tac. Or. 12: ingenium Homeri, Ov. R. Am. 365: laudes, id. M. 5, 246: maligne benefacta, id. ib. 13, 271.—With dat.: sibi primo, mox omnibus detrectaturus, Suet. Vit. Pers. fin.—With de: de vobis tamquam de malefactoribus, Vulg. 1 Pet. 2, 12.—Absol., Ov. Tr. 2, 337.
dētractŏr Copy link ⓘdētractor: masc nom/voc sg • dētractŏr, ōris, m. (detraho), celui qui déprécie, qui rabaisse, détracteur : Tac. Ann. 11, 11.
dētrectō Copy link Outline 1 écarter, rejeter, repousser, refuser : se dérober au service militaire ; refuser ...2 abaisser qqn ou qqch., ravaler, déprécier : l'insuccès déprécie même les braves ... ⓘdētractor: pres ind pass 1st sg (orth) • dētrectō, āvī, ātum, āre (de, tracto) tr., 1. écarter, rejeter, repousser, refuser : militiam Cæs. G. 7, 14, 9, se dérober au service militaire ; pugnam, certamen Liv. 3, 60 ; 37, 39, refuser le combat ; instruitur actes, nec Veiens hostis Etruscæque legiones detractant Liv. 2, 46, 1, l'armée est rangée en bataille, et les Véiens et les légions Étrusques ne refusent pas [le combat] ; tutelam administrare detrectans Paul. Dig. 37, 14, 19, refusant d'exercer la tutelle 2. abaisser qqn ou qqch., ravaler, déprécier : advorsæ res etiam bonos detrectant Sall. J. 53, 8, l'insuccès déprécie même les braves || alicujus gloriam Tac. D. 12, rabaisser la gloire de qqn || [abst] Ov. Tr. 2, 1, 337. ➳ forme detracto souvent d. les mss.
detractor Copy link ⓘdētractor: masc nom/voc sg DETRACTOR oris. m. Qui famae alicuius derogare nititur. Tacit. Ann. 11, 11, 5 Ipse haudquaquam sui detractor. Vid. infra DETRECTATOR.
detrecto Copy link ⓘdētractor: pres ind pass 1st sg (orth) DETRECTO âre. [ἀναίνομαι, ὑποφεύγω] Vitare, fugitare, auersari, restitare. […] 🗁 Page Scan
detractor Copy link • detractor: obtrectātor: the d.s and enviers of Scipio, ob. et invidi Scipionis, Cic.: Quint.: v. disparager. (Or expr. by part. etc. of verbs under detract: to care little for d.s, obtrectantes parvi facere, obtrectantium clamores negligere: see L. G. § 638.)