Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (6 entries · 15 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

dēdĭcāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

dēdĭcātē: adverbial

• dē-dĭco, āvi, ātum, 1 (in the tmesis: data deque dicata, Lucil. ap. Non. 287, 28), v. a., to give out tidings, a notice, etc.; hence, to affirm, declare, announce any thing (cf. de in denuncio and depromo).
  1. I. In gen. (so only ante- and postclass.): legati quo missi sunt, veniunt, dedicant mandata, Cael. ap. Non. 280, 7; Att. ib. (v. 78 Ribbeck); Lucr. 1, 422; cf. id. 1, 367; 3, 208: aliae (propositiones) dedicativae sunt, quod dedicant aliquid de quopiam; ut: Virtus bonum est: dedicat enim virtuti inesse bonitatem, affirms, App. Dogm. Plat. 3, p. 30 al.; cf. dedicativus.—
  2. II. Esp.
    1. A. Relig. t. t., to dedicate, consecrate, set apart a thing to a deity or deified person (for syn. cf.: 1. dico, consecro, inauguro, initio.—Class.): nonne ab A. Postumio aedem Castori ac Polluci in foro dedicatam vides? Cic. N. D. 3, 5, 13: aedem Saturno, Liv. 2, 21: aedem Mercurii, id. 2, 27 et saep.: delubrum Homeri, Cic. Arch. 8 fin.: simulacrum Jovis, Cic. Verr. 2, 4, 28: loca sacris faciendis, Liv. 1, 21: aram Augusto, Suet. Claud. 2: domum Dei, Vulg. 2 Par. 7, 5; id. 3 Reg. 8, 63.
        1. b. With the deity as object instead of the temple: ut Fides, ut Mens, quas in Capitolio dedicatas videmus (i. e. quarum aedes), Cic. N. D. 2, 23, 61; 2, 31, 79 (cf. however, id. Leg. 2, 11, 28): Junonem, Liv. 5, 52, 10: Apollinem, Hor. Od. 1, 31, 1; and even te quoque magnificā, Concordia, dedicat aede, Livia, Ov. F. 6, 637.—
      1. 2. Transf. (post-Aug.)
        1. a. To dedicate, inscribe a composition to any one (for which mittere ad aliquem, or mittere alicui, Cic. Att. 8, 11, 7; 14, 21, 3; id. Div. 2, 1, 3; Varr. L. L. 5, 1): Honori et meritis dedicans illum librum tuis, Phaedr. 3 prol. 30; Plin. H. N. praef. § 12: perfecto operis tibi dedicati tertio libro, Quint. 4 prooem. § 4. —
        2. b. In gen., to destine, dispose, prepare, set up a thing for any purpose; to dedicate, consecrate it to any object: equi (sc. Bucephalae) memoriae ac nomini dedicans urbem, Curt. 9, 3 fin.: qui proprie libros huic operi dedicaverunt, Quint. 9, 3, 89; 12, 10, 50; Suet. Tib. 70: Parrhasii tabulam ... in cubiculo dedicavit, id. ib. 44: testamentum, to establish, Vulg. Hebr. 9, 18.—
        3. c. To dedicate, consecrate, devote a thing to its future use: domum, Suet. Ner. 31: theatrum, id. Aug. 43; cf. id. Vesp. 19: amphitheatrum, id. Tit. 7: thermas atque gymnasium, id. Ner. 12.—
    2. B. Law t. t., to specify one's property in the census (rare): tu in uno scorto majorem pecuniam absumsisti, quam quanti omne instrumentum fundi Sabini in censum dedicavisti, P. Afric. ap. Gell. 7, 11, 9; cf.: at haec praedia in censu (al. censum) dedicavisti? ... Illud quaero sintne ista praedia censui censendo? Cic. Flac. 32, 79: omnes in censu villas inde dedicamus aedes, Varr. L. L. 5, § 160 Müll. (dub.).
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

dēdĭcāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

dēdĭcātē: adverbial

• dēdĭcō, āvī, ātum, āre, tr.,
1. déclarer, révéler : hæc res naturam dedicat ejus Lucr. 3, 208, voici une chose qui fait voir sa nature [de l'esprit]; corpus per se communis dedicat esse sensus Lucr. 1, 422, le sens commun suffit à proclamer l'existence de la matière || prædia in censu Cic. Fl. 79, déclarer ses biens au censeur (in censum Scip. Afr. d. Gell. 6, 11, 9 )
2. dédier, consacrer : [avec acc. de l'objet consacré] : ædem Castori Cic. Nat. 3, 13, consacrer un temple à Castor ; simulacrum Jovis Cic. Verr. 2, 4, 64, consacrer la statue de Jupiter ; loca sacris faciendis Liv. 1, 21, 4, consacrer des lieux à la célébration des sacrifices || [avec acc. du nom de la divinité] : Fides, Mens, quas in Capitolio dedicatas videmus Cic. Nat. 2, 61, la Bonne Foi, l'Intelligence, auxquelles nous voyons des temples consacrés sur le Capitole (v. Leg. 2, 28) ; Junonem dedicare Liv. 5, 52, 10, consacrer un temple à Junon || [fig.] librum alicui Plin. præf. 12, dédier un livre à qqn || equi memoriæ ac nomini urbem Curt. 9, 3, 23, consacrer une ville à rappeler le souvenir et le nom d'un cheval ; libros operi Quint. 9, 3, 89, consacrer des volumes à un travail || inaugurer [une maison, un théâtre, etc.] : Suet. Nero 31 ; Aug. 43 ; Tit. 7 ; Nero 12. ➳ tmèse deque dicata Lucil. d. Non. 287, 28.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
dedico Copy link
ⓘ

dēdĭcāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

dēdĭcātē: adverbial

DEDICO âre. [Dedicat, καθοσιοῖ, ἀφιεροῖ, ἀφοσιοῖ Vet. Gloss.] Idem quod dicare, Liu. 1, 21 […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• dedicate:
      1. 1. dēdĭco, 1: to d. a temple to Saturn, aedem Saturno d., Liv.: to d. a (statue of) Juno, Junonem d., Liv. Fig.: d.ing that book to your honour and deserts, honori et meritis dedicans illum librum tuis, Phaedr.
      2. 2. dīco, 1 (less freq. than dedico): to d. a shrine to Minerva, delubrum Minervae d., Plin.: to d. a book to Maecenas, librum Maecenati d., Plin. (The word is more frequent in non-religious sense: v. to devote.)
      3. 3. consecro, 1 (to set apart to a religious use: whereas dedico refers to the legitimate ceremony of dedication): v. to consecrate.
      4. 4. ĭnaugŭro, 1 (by taking the auspices): v. to inaugurate. Phr.: that I should d. to him what I have written, ut mittam ad eum quae scripsi, Cic.: what is d.d to thee, res ad te scriptae, Lucil.: M. T. Cicero's three dialogues (d.d) to his brother Quintus, M. T. Ciceronis ad Quintum Fratrem dialogi tres, Cic.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
DEDICATE Copy link
• DEDICATE
1.
  • Consecrate, dicare; dedicare (whether to a god or a man): sacrare; consecrare (to a god; Vid: SYN. in CONSECRATE): inaugurare (to dedicate after consulting the augurs): to dedicate an altar to Jupiter, Jovi aram dicare (also aram dedicare, consecrare); a temple to a god, deo templum sacrare or consecrare; deo delubrum dedicare.
  • Inscribe a book with anybody’s name; a book to anybody, alicui librum dicare or dedicare (used after Augustan age; Quint., Phaedrus, Plin.): librum ad aliquem mittere (to send a book to anybody, which Cic., uses as the customary phrase in his time for dicare and dedicare; Vid: Cat., Maj., 1, 3. N.D., 1, 7, 16: so librum mittere alicui; e.g., libros, quos Septimio misi, Var.); librum alicui despondere (to intend to dedicate it to; Cic., Att., 13, 12, 3).” Dedicated to M. Brutus” [on the title-page of a book], ad M. Brutum (without any participle).
  • Give up to; devote to; dicare (e.g., hunc totum diem tibi, Cic.; tuum studium meae laudi, Cic.): to dedicate one’s self to anything, alicui rei se tradere, or se dedere; alicui rei operam dare: to dedicate one’s self to the service of the state, patriae se dedere, or se devovere rei publicae se tradere: to dedicate one’s self wholly to the service of the gods, totum se vertere in cultum deorum: to dedicate one’s time to anything, tempus consumere in aliqua re: one’s talents to anything, ingenium conferre ad aliquid. Vid: DEVOTE.
2.
  • DEDICATED, dicatus: dedicatus: sacratus; consecratus; sacer (holy, as belonging to the gods).
  • Devoted to, deditus alicui rei.