Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries

Save the ticked dictionaries as a set. Click a saved set to switch to it.

Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Color coding
50%
Contents (6 entries · 18 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

augē: pres imperat act 2nd sg

• augĕo, auxi, auctum, 2, v. a. and n. (perf subj. auxitis = auxeritis, Liv. 29, 27: auceta: saepe aucta, Paul. ex Fest. p. 25 Müll.; v. Müll. ad h. l.) [Gr. αὔξω αὐξάνω; Lith. augu, and augmu = growth; Sanscr. vaksh; Goth. vahsjan, and auka = growth; Germ. wachsen; Engl. wax; also allied to vegeo vegetus, vigeo vigor, vigil v. Curt. pp. 67, 186 sq., and Bopp, Gloss. p. 304 b].
  1. I. Act., to increase, to nourish (orig., to produce, bring forth that not already in existence; in which signification only the derivative auctor is now found).
  2. A. 1.. To increase, enlarge, augment, strengthen, advance that which is already in existence (class. in prose and poetry; syn.: adaugeo, amplio, amplifico): Quicquid est hoc, omnia animat, format, alit, auget, Pac. ap. Cic. Div. 1, 57, 131: cibus auget corpus alitque, Lucr. 1, 859: redductum (animale genus) daedala tellus alit atque auget generatim pabula praebens, id. 1, 229; 5, 220; 5, 322; 6, 946: virīs, id. 6, 342: in augendā re, Cic. Rab. Post. 2; 14; so, in augendā obruitur re, Hor. Ep. 1, 16, 68: rem strenuus auge, increase your gains, id. ib. 1, 7, 71: opes, Nep. Thras. 2, 4: possessiones, id. Att. 12, 2: divitias, Vulg. Prov 22, 16: dotem et munera, ib. Gen. 34, 12: rem publicam agris, Cic. Rosc. Am. 18; so Tac. H 1, 79: aerarium, id. A. 3, 25: vallum et turres, id. H. 4, 35: classem, Suet. Ner. 3: tributa, id. Vesp. 16: pretium, Vulg. Ezech. 16, 31: numerum, Suet. Aug. 37, and Vulg. Deut. 20, 19 al.: morbum, Ter. Hec. 3, 1, 54: suspitionem, id. Eun. 3, 1, 46; Suet. Tit. 5: industriam, Ter. Ad. prol. 25: molestiam, Cic. Fl. 12: dolorem alicui, id. Att. 11, 22 vitium ventris, id. Cael. 19: peccatum, Vulg. Exod. 9, 34: furorem, ib. Num. 32, 14: benevolentiam, Cic. Lael. 9, 30: animum alicujus, to increase one's courage, id. Att. 10, 14; so, animos, Stat. Th. 10, 23: vocem, to strengthen, raise, Suet. Claud. 33; id. Ner. 20' hostias, to increase, multiply, id. Aug. 96: ego te augebo et multiplicabo, Vulg. Gen. 48, 4 al.—Poet.: nuper et istae Auxerunt volucrum victae certamine turbam, i. e. have been changed into birds, Ov. M. 5, 301.—
      1. 2. Trop., to magnify, to exalt, to extol, embellish, to praise (syn.: laudo, laude afficere, verbis extollere, orno): homo tenuis non verbis auget suum munus, sed etiam extenuat, Cic. Off. 2, 20, 70: aliquid augere atque ornare, id. de Or. 1, 21, 94; so, rem laudando, id. Brut. 12, 47: munus principis, Plin. Pan. 38 al.—
    1. B. Aliquem (aliquid) aliquā re, to furnish abundantly with something, to heap upon, give to, to enrich, endow, bless, load with: lunae pars ignibus aucta, the part that is entirely filled with fire, Lucr 5, 722: 3. 630: Tantā laetitiā auctus sum, ut nil constet, poët, ap. Cic. Fin. 2, 4, 14 oaque vos omnia bene juvetis, bonis auctibus auxitis, old form of prayer in Liv. 29, 27: alter te scientia augere potest, altera exemplis, the one can enrich you with learning, the other furnish you with examples, Cic. Off. 1, 1, 1: aliquid divitiis, id. Agr. 2, 26, 69: commodis, id. Phil. 11, 14 fin.: senectus augeri solet consilio, auctoritate, sententiā, id. Sen. 6, 17: gratulatione, id. Phil. 14, 6: honore, id. ib. 9, 6: honoribus, Hor. S. 1, 6, 11; so Tac. A. 6, 8: honoribus praemiisque, Suet. Caes. 52; id. Vit. 5: augeri damno, to be enriched with a loss (said comically), Ter. Heaut. 4, 1, 15: liberalitate, Tac. A. 3, 8: largitione, id. ib. 13, 18: nomine imperatorio, id. ib. 1, 3: cognomento Augustae, id. ib. 12, 26 et saep.—Also without abl.: Di me equidem omnes adjuvant, augent, amant, Plaut. Men. 3, 3, 27, and id. Ep. 2, 2, 8: aliquem augere atque ornare, to advance, Cic. Fam. 7, 17: aut augendi alterius aut minuendi sui causā aliquid dicere, id. Part. Or. 6, 22 solum te commendat augetque temporis spatium, honors, Plin. Pan. 24; so id. ib. 26; Suet. Claud. 12.—
    2. C. In the lang. of religion, t. t. (like mactare, adolere, etc.), to honor, reverence, worship by offerings: Aliquid cedo, Qui vicini hanc nostram augeam aram [Apoliinis], Plaut. Merc. 4, 1, 10: si quā ipse meis venatibus auxi, etc., Verg. A. 9, 407.—
  3. II. Neutr., to grow, increase, become greater (rare; syn.: augesco, cresco, incresco; on this use of vbs. com. act., v. Ellis ad Cat. 22, 11): eo res eorum auxit, Cato ap. Gell. 18, 12, 7: usque adeo parcunt fetus augentque labore, Lucr. 2, 1163: ignoscendo populi Romani magnitudinem auxisse, Sall. H. 1 (Fragm. Orat. Philipp. contra Lepid. § 6): O decus eximium magnis virtutibus augens, Cat. 64, 323: balnea Romae ad infinitum auxere numerum, Plin. 36, 15, 24, § 122; 2, 16, 13, § 71: veram potentiam augere, Tac. A. 4, 41 (Halm, augeri).—Hence, auctus, a, um, P. a., enlarged, increased, great, abundant; in posit. only as subst.: auctum vocabatur spatium, quod super definitum modum victoriae adjungitur, Paul. Ex Fest. p. 14 Müll. —Comp.: tanto mi aegritudo auctior est in animo, Plaut. Capt. 4, 2, 2: auctior est animi vis, Lucr. 3, 450: auctior et amplior majestas, Liv. 4, 2; 3, 68; 25, 16: auctius atque Di melius fecere, Hor. S. 2, 6, 3.—* Sup.: auctissima basis, Treb. Gall. 18.—Adv. probably not in use, for in App. Met. 4, p. 290 Oud., altius is the correct reading.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

augē: pres imperat act 2nd sg

• augĕō, auxī, auctum [Sall. Macr. 16], ēre, tr. et intr.
I. tr.
  1. 1. faire croître, accroître, augmenter : numerum pugnantium Cæs. G. 7, 48, 2, augmenter le nombre des combattants ; aucto exercitu Cic. Fam. 10, 8, 4, l'armée étant accrue ; res familiaris augeatur parsimonia Cic. Off. 1, 92, que le patrimoine s'accroisse par l'épargne ; stipendii augendi causa Cæs. C. 3, 110, 5, en vue d'une augmentation de solde ; de urbe augenda Cic. Att. 13, 20, au sujet de l'accroissement de la ville ; (res) quas natura alit, auget, tuetur Cic. Fin. 5, 26, (les choses) que la nature nourrit, fait croître et conserve
  2. 2. [fig.] augmenter, développer [rendre plus fort, plus intense, etc.] : nostris animus augetur Cæs. G. 7, 70, 3, chez les nôtres le courage s'accroît ; suspicionem augere Cic. Clu. 79, augmenter un soupçon ; plebis libertatem et commoda tueri atque augere Cic. Sest. 137, protéger, développer la liberté et le bien-être du peuple ; hujus dignitas in dies augebatur Cæs. G. 7, 30, 3, son prestige croissait de jour en jour ; dies non modo non levat luctum, sed etiam auget Cic. Att. 3, 15, 2, le temps, bien loin de soulager mon affliction, ne fait même que l'augmenter ; spem Cic. Phil. 12, 2 ; periculum Cæs. G. 5, 31, 5 ; terrorem Cæs. C. 3, 64, 2, augmenter l'espoir, le danger, l'effroi ; non verbi neque criminis augendi causa complector omnia Cic. Verr. 2, 4, 2, ce n'est point par manière de parler ni pour grossir l'accusation que j'embrasse tout cet ensemble || (aer) humorem colligens terram auget imbribus Cic. Nat. 2, 101, (l'air) se chargeant d'eau développe (fertilise) la terre par les pluies ; triumphis auxit nomen populi Romani Cic. Domo 19, par ses triomphes il accrut le renom du peuple romain || grandir, grossir par la parole : ne omnia me nimis augere atque ornare arbitrentur Cic. Verr. 2, 4, 124, pour qu'ils ne croient pas que je grossis et embellis tout à l'excès ; rem augere laudando vituperandoque rursus affligere Cic. Br. 47, faire valoir une chose en la vantant et inversement, en la critiquant, la déprécier ; auget adsentator id, quod is, cujus ad voluntatem dicitur, vult esse magnum Cic. Læl. 98, le flatteur grossit ce que l'homme à qui il veut plaire désire qu'on trouve grand
  3. 3. aliquem augere, rehausser qqn, l'aider à se développer, l'honorer, l'enrichir, etc. : quæcumque homines homini tribuunt ad eum augendum atque honestandum Cic. Off. 2, 21, tout ce que les hommes font pour rehausser et honorer un de leurs semblables, cf. Fam. 7, 12, 2 ; Att. 8, 3, 3 ; quod ab eo genere celebratus auctusque erat Sall. J. 86, 3, parce qu'il devait la diffusion de son nom et son élévation à cette catégorie de citoyens ; auctus adjutusque a Demosthene Nep. Phoc. 2, 3, poussé et soutenu par Démosthène || aliquem (aliquid) aliqua re, faire croître qqn (qqch.) par qqch., rehausser par qqch., etc. : filiolo me auctum scito Cic. Att. 1, 2, 1, sache que je suis augmenté d'un petit garçon [que ma famille s'est augmentée...] ; aut honoribus aucti aut re familiari Cic. Nat. 3, 86, ayant reçu un accroissement ou de dignités ou de biens ; scientia aliquem augere Cic. Off. 1, 1, faire faire des progrès à qqn en savoir (l'enrichir de connaissances) ; quibus non modo non orbari, sed etiam augeri senectus solet Cic. CM 17, et ces dons, d'ordinaire, non seulement la vieillesse n'en est pas privée, mais elle en tire même du prestige ; Sullanos possessores divitiis augere Cic. Agr. 2, 69, enrichir les propriétaires créés par Sylla ; veteranos augere commodis Cic. Phil. 11, 37, améliorer le sort des vétérans ; spoliis ornati auctique Cic. Amer. 8, pourvus et enrichis de dépouilles, cf. Verr. 2, 3, 138 ; 4, 21 ; 5, 80, etc. ; rem publicam augere imperio, agris, vectigalibus Cic. Off. 2, 85, grandir l'état en domination, en territoires, en tributs.
II. intr., croître, se développer : Cato Orig. 1, 20 d. Gell. 18, 2, 7 ; Sall. Phil. 6 (H. 1, 77). ➳ arch. inf. pass. augerier Pl. Merc. 48 ; auxitis = auxeritis Liv. 29, 27, 3 || [décad.] formes de la 3e conj. : augĕre Commod. Apol. 607, etc.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
augeo Copy link
ⓘ

augē: pres imperat act 2nd sg

AVGEO, xi, ctum, ere. [αὔξω, ὀφέλλω, ἐπιλαμβάνω] Maius facere. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
GRG Georges (1)
Source
Source & Attribution
Karl Ernst Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch (8th ed., 1913/1918). Digitized data accessed from latin-dict.github.io and is in the public domain.
Auge,
I. eig.: oculus (im Dimin. ocellus, auch mit u. ohne mentis, v. geistigen Auge: u. Sing. oculus, das Auge = der Blick, z. B. tanta erat gravitas in oculo).
lumen, in Prosa gew. Plur. lumina oculorum (das Augenlicht).
acies, mit u. ohne oculi, oculorum (Schärfe des Auges, Sehkraft; auch, mit u. ohne mentis, v. geistigen Auge).
visus (das Sehen, das Gesicht = die Sehkraft).
aspectus. conspectus (Anblick, w. vgl.).
voller Augen, oculeus: der Augen hat, oculatus: mit einem Au., s. einäugig.
gesunde Augen, oculisani: kranke, böse Au., oculi aegri (gesunde, kranke Au. haben, oculos sanos, aegros habere): gute Au. haben, bene videre: ab oculis valere: scharfe Au., oculi acres: hellsehende Au., oculi acuti: scharfe, scharf- u. hellsehende Au. haben, acriter videre: oculos acres atque acutos habere: helle Au., oculi clari: schwache Au., oculi infirmi: acies infirma; oculorum infirmitas: stumpfe, blöde Au., oculi hebetes; obtusior od. hebes oculorum acies: viele Au. haben, multorum oculorum luminibus ornatum esse (z. B. von Argus).
die Augen gehen, laufen über, oculi umectant (werden übh. naß); lacrimae alci oboriuntur (beim Schmerz, der Freude etc., wo dann das, wodurch od. wobei jmdm. die Augen übergehen, im Abl. steht, z. B. vor Freude, gaudio: bei der Ankunft jmds., adventu alcis).
Sprichw., was die Augen sehen, glaubt das Herz, quod sensus ostendit, id credit animus (s. Sen. ep. 117, 13).
große Au. machen, magnopere mirari, admirari, absol. od. mit Akk., od. mit de u. Abl. od. mit folg. Akk. u. Infin. od. mit folg. quod (sich höchlich verwundern); stupere, absol. od. mit Abl. worüber? (staunen; verb. admiror, stupeo).
die Au. aufschlagen, oculos allevare, attollere (aufheben); oculos aperire (öffnen, aufsperren. Ggstz. operire).
er hat Au. wie ein Luchs, lynceis oculis utitur: er hat ein böses Au. (einen bösen Blick), oculo nocente est.
jmdm. aus den Augen gehen, abire ex oculis alcis (sich von jmd. entfernen); alcis oculos od. aspectum vitare. fugere alcis conspectum od. aspectum (jmds. Anblick meiden): geh mir aus den Augen, age illuc abscede procul e conspectu meo; libera oculos meos: jmd. nicht aus den Augen lassen, oculos de alqo nusquam deicere.
etw. aus den Augen setzen (bildl.), oblivisci alcis rei (etw. zu Beobachtendes vergessen); alqd neglegere (etw. nicht beachten): die Grausamkeit sieht ihm aus den Augen, toto ex ore crudelitas eminet.
in die Augen fallen, sub od. in oculos cadere. in conspectum cadere. sub aspectum cadere od. venire (sichtbar sein); conspicuum esse. conspici (die Blicke der Leute auf sich ziehen, auffallend sein); alqd nemo non videt, intellegit, perspicit (es leuchtet etwas jedem ein): angenehm ins Au. fallen, oculos blande excipere: es springt etw. leicht in die Au., facile apparet alqd: jmdm. in die Au. stechen (bildl.), arridet alci alqd: jmd. im Au. haben, behalten (auf jmd. ein. wachsames Auge haben), alqm observare (beobachten), custodire bewachen): etwas im Au. haben, s. unten »vor Augen haben«.
in meinen, deinen, seinen etc. Augen, in aller Augen u. dgl., meo, tuo, suo, omnium iudicio (nach meinem etc. Urteil); oft bl. durch den Dat. (z. B. er ist in meinen Au. keineswegs reich, nequaquam mihi dives est: wenn sie in seinen Au. gerechtfertigt dastehen wollten, si sibi purgati esse vellent).
mit sehenden Augen blind sein, cum ratione insanire: mit den Augen sehen, wahrnehmen, oculis cernere; aspectu sentire: mit eigenen Augen sehen, suis oculis uti: etwas, oculis cernere; oculis spectare (Ggstz. auditu cognoscere); oculis comperire (durch eigene Anschauung erfahren): ich habe es mit diesen meinen eigenen Augen gesehen, ipse vidi; ipse oculis meis vidi: mit dem linken (rechten) Auge nicht gut sehen, sinistro (dextro) oculo non aeque bene uti posse; minus videre oculo sinistro (dextro): mit dem rechten Au. besser sehen, oculo dextro plus cernere: mit chem ei nen Au. nicht sehen, altero oculo captum esse: mit den Augen winken, nictare.
jmdm. unter die Augen kommen, in conspectum alcis venire (von Menschen) od. cadere (von Dingen und mehr zufällig): jmdm. unter die Augen treten, se in conspectum alci dare: niemals wieder etc., numquam in conspectum alcis reverti: jmd. unter vier Augen sprechen, secreto cum alqo colloqui: solus solum alqm convenit.
von jmd. od. etw. kein Au. verwenden, s. verwenden.
vor Augen, ante oculos (z. B. versari od. obversari [schweben], alqm trucidare); in conspectu (z. B. liegen, von einem Lande, esse: stehen, von einer Person, astare): vor sichtlichen Augen, sub oculis: vor meinen (sichtlichen) Augen, me spectante, inspectante, praesente; coram me: jmd. vor seinen sichtlichen Augen betrügen, oculos auferre alci observanti etiam (sprichw., Liv. 6, 15, 13): vor den Au. aller (der Welt) geschehen, in oculis omnium geri.
vor Augen (im Auge) haben, habere ante oculos (eig. u. uneig. = sich vergegenwärtigen); alqd alci in conspectu est (jmdm. vor Angesicht, sichtbar sein, v. einem Lande); intueri (im Auge behalten, auf etwas hinsehen, um sich danach zu richten); observare (beobachten); spectare alqd od. ad alqd (berücksichtigen); sequi (etw. beabsichtigen, w. vgl.); videre (an etw. denken); servire alci rei (für etw. arbeiten, auf etw. bedacht sein, z. B. alcis commodis): habe Gott vor A. u. im Herzen, *deus non animo modo sed oculis obversetur: nur das Geld vor Au. (im Au.) haben, omnia pecuniae causā facere: mir wenigstens scheint Homer etwas dergleichen vor Au. (im Au.) gehabt (ins Au. gefaßt) zu haben, mihi quidem Homerus huiusmodi quiddam vidisse videtur.
jmd. täglich vor Augen sehen, alqm cotidie praesentem videre: vor (d i. unter) die Augen kommen, s. oben.
Die hier fehlenden Redensarten suche man unter den verschiedenen Verben etc.
II. übtr.:
a. an den Bäumen: oculus.
gemma (Knospe).
Augen treiben, gemmare; gemmascere
b. auf den Würfeln: punctum.
c. der augenförmige bunte Ring in den Schwanzfedern des Pfaus, in den Flügeln des Schmetterlings: oculus.