Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (6 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
• augĕo, auxi, auctum, 2, v. a. and n. (perf subj. auxitis = auxeritis, Liv. 29, 27: auceta: saepe aucta, Paul. ex Fest. p. 25 Müll.; v. Müll. ad h. l.) [Gr. αὔξω αὐξάνω; Lith. augu, and augmu = growth; Sanscr. vaksh; Goth. vahsjan, and auka = growth; Germ. wachsen; Engl. wax; also allied to vegeo vegetus, vigeo vigor, vigil v. Curt. pp. 67, 186 sq., and Bopp, Gloss. p. 304 b].
  1. I. Act., to increase, to nourish (orig., to produce, bring forth that not already in existence; in which signification only the derivative auctor is now found).
  2. A. 1.. To increase, enlarge, augment, strengthen, advance that which is already in existence (class. in prose and poetry; syn.: adaugeo, amplio, amplifico): Quicquid est hoc, omnia animat, format, alit, auget, Pac. ap. Cic. Div. 1, 57, 131: cibus auget corpus alitque, Lucr. 1, 859: redductum (animale genus) daedala tellus alit atque auget generatim pabula praebens, id. 1, 229; 5, 220; 5, 322; 6, 946: virīs, id. 6, 342: in augendā re, Cic. Rab. Post. 2; 14; so, in augendā obruitur re, Hor. Ep. 1, 16, 68: rem strenuus auge, increase your gains, id. ib. 1, 7, 71: opes, Nep. Thras. 2, 4: possessiones, id. Att. 12, 2: divitias, Vulg. Prov 22, 16: dotem et munera, ib. Gen. 34, 12: rem publicam agris, Cic. Rosc. Am. 18; so Tac. H 1, 79: aerarium, id. A. 3, 25: vallum et turres, id. H. 4, 35: classem, Suet. Ner. 3: tributa, id. Vesp. 16: pretium, Vulg. Ezech. 16, 31: numerum, Suet. Aug. 37, and Vulg. Deut. 20, 19 al.: morbum, Ter. Hec. 3, 1, 54: suspitionem, id. Eun. 3, 1, 46; Suet. Tit. 5: industriam, Ter. Ad. prol. 25: molestiam, Cic. Fl. 12: dolorem alicui, id. Att. 11, 22 vitium ventris, id. Cael. 19: peccatum, Vulg. Exod. 9, 34: furorem, ib. Num. 32, 14: benevolentiam, Cic. Lael. 9, 30: animum alicujus, to increase one's courage, id. Att. 10, 14; so, animos, Stat. Th. 10, 23: vocem, to strengthen, raise, Suet. Claud. 33; id. Ner. 20' hostias, to increase, multiply, id. Aug. 96: ego te augebo et multiplicabo, Vulg. Gen. 48, 4 al.—Poet.: nuper et istae Auxerunt volucrum victae certamine turbam, i. e. have been changed into birds, Ov. M. 5, 301.—
      1. 2. Trop., to magnify, to exalt, to extol, embellish, to praise (syn.: laudo, laude afficere, verbis extollere, orno): homo tenuis non verbis auget suum munus, sed etiam extenuat, Cic. Off. 2, 20, 70: aliquid augere atque ornare, id. de Or. 1, 21, 94; so, rem laudando, id. Brut. 12, 47: munus principis, Plin. Pan. 38 al.—
    1. B. Aliquem (aliquid) aliquā re, to furnish abundantly with something, to heap upon, give to, to enrich, endow, bless, load with: lunae pars ignibus aucta, the part that is entirely filled with fire, Lucr 5, 722: 3. 630: Tantā laetitiā auctus sum, ut nil constet, poët, ap. Cic. Fin. 2, 4, 14 oaque vos omnia bene juvetis, bonis auctibus auxitis, old form of prayer in Liv. 29, 27: alter te scientia augere potest, altera exemplis, the one can enrich you with learning, the other furnish you with examples, Cic. Off. 1, 1, 1: aliquid divitiis, id. Agr. 2, 26, 69: commodis, id. Phil. 11, 14 fin.: senectus augeri solet consilio, auctoritate, sententiā, id. Sen. 6, 17: gratulatione, id. Phil. 14, 6: honore, id. ib. 9, 6: honoribus, Hor. S. 1, 6, 11; so Tac. A. 6, 8: honoribus praemiisque, Suet. Caes. 52; id. Vit. 5: augeri damno, to be enriched with a loss (said comically), Ter. Heaut. 4, 1, 15: liberalitate, Tac. A. 3, 8: largitione, id. ib. 13, 18: nomine imperatorio, id. ib. 1, 3: cognomento Augustae, id. ib. 12, 26 et saep.—Also without abl.: Di me equidem omnes adjuvant, augent, amant, Plaut. Men. 3, 3, 27, and id. Ep. 2, 2, 8: aliquem augere atque ornare, to advance, Cic. Fam. 7, 17: aut augendi alterius aut minuendi sui causā aliquid dicere, id. Part. Or. 6, 22 solum te commendat augetque temporis spatium, honors, Plin. Pan. 24; so id. ib. 26; Suet. Claud. 12.—
    2. C. In the lang. of religion, t. t. (like mactare, adolere, etc.), to honor, reverence, worship by offerings: Aliquid cedo, Qui vicini hanc nostram augeam aram [Apoliinis], Plaut. Merc. 4, 1, 10: si quā ipse meis venatibus auxi, etc., Verg. A. 9, 407.—
  3. II. Neutr., to grow, increase, become greater (rare; syn.: augesco, cresco, incresco; on this use of vbs. com. act., v. Ellis ad Cat. 22, 11): eo res eorum auxit, Cato ap. Gell. 18, 12, 7: usque adeo parcunt fetus augentque labore, Lucr. 2, 1163: ignoscendo populi Romani magnitudinem auxisse, Sall. H. 1 (Fragm. Orat. Philipp. contra Lepid. § 6): O decus eximium magnis virtutibus augens, Cat. 64, 323: balnea Romae ad infinitum auxere numerum, Plin. 36, 15, 24, § 122; 2, 16, 13, § 71: veram potentiam augere, Tac. A. 4, 41 (Halm, augeri).—Hence, auctus, a, um, P. a., enlarged, increased, great, abundant; in posit. only as subst.: auctum vocabatur spatium, quod super definitum modum victoriae adjungitur, Paul. Ex Fest. p. 14 Müll. —Comp.: tanto mi aegritudo auctior est in animo, Plaut. Capt. 4, 2, 2: auctior est animi vis, Lucr. 3, 450: auctior et amplior majestas, Liv. 4, 2; 3, 68; 25, 16: auctius atque Di melius fecere, Hor. S. 2, 6, 3.—* Sup.: auctissima basis, Treb. Gall. 18.—Adv. probably not in use, for in App. Met. 4, p. 290 Oud., altius is the correct reading.