sŭĕo Copy link ⓘsŭētis | que: pres ind act 2nd pl • sŭĕo, ēre [assumed as a stem for the form sŭēmus, which is probably a contracted perf., = suevimus from suesco; cf. consuesco and the Gr. εἰώθαμεν], to be wont, used, or accustomed: appellare suemus, Lucr. 1, 60: cernere suemus (dissyl.), id. 1, 301: perhibere suemus, id. 4, 369.
sŭo Copy link Outline I. Lit.II. Trop. ⓘsŭētis | que: fut ind act 2nd pl • sŭo, sŭi, sūtum, 3, v. a. [Sanscr. siv-, sivjāmi, sew; Gr. κασσύω, to stitch, cobble], to sew or stitch, to sew, join, or tack together (rare but class.). I. Lit.: quod (foramen) nisi permagnā vi sui non potest, Cels. 7, 4, 3: tegumenta corporum vel texta vel suta, Cic. N. D. 2, 60, 150: unius os sutum, Flor. 4, 12, 36: pellibus et sutis arcent male frigora bracis, Ov. Tr. 3, 10, 19: hi plerasque naves loris suebant, Varr. ap. Gell. 17, 3, 4: navis suta lino et sparteis serilibus, Pac. ap. Fest. s. v. serilla, p. 340 fin. Müll. (Trag. Rel. v. 251 Rib.): corticibus suta cavatis alvearia, Verg. G. 4, 33: pilea suta de caesis lacernis, Stat. S. 4, 9, 24. — * II. Trop.: metue lenonem, ne quid suo suat capiti, devise, Ter. Phorm. 3, 2, 6; cf. consuo, II. — Hence, P. a. as subst.: sūta, ōrum, n., that which is made of plates fastened together, mail, a coat of mail: huic gladio perque aerea suta Per tunicam squalentem auro latus haurit apertum, Verg. A. 10, 313: magnorum aerea suta Thoracum, Stat. Th. 3, 585: latus omne sub armis Ferrea suta terunt, id. ib. 4, 131.
sŭesco Copy link Outline I. Neutr., to become used or accustomed; ...a. Tempp. press.b. Tempp. perff.II. Act., to accustom, habituate, train ...1. Accustomed, wont, used, habituated; ...2. Transf., of things, customary, usual ... ⓘsuētīs | que: perf part pass fem/masc/neut dat/abl pl • sŭesco, sŭēvi, sŭētum (dissyl. suēvi, suētum; sync. forms, suesti, suerunt, suesse, etc.; v. in the foll., and cf. also the preced. art.), 3, v. inch. n. and a. [Sanscr. svadhā, will, might, custom; Gr. ἔθος, ἦθος]. I. Neutr., to become used or accustomed; in the tempp. perff., to have accustomed one's self; hence, to be wont, used, or accustomed (rare). a. Tempp. press.: Drusus in Illyricum missus est, ut suesceret militiae, Tac. A. 2, 44; 2, 52; Aus. Ep. 16, 91.— b. Tempp. perff.: has Graeci stellas Hyadas vocitare suërunt, Cic. poët. N. D. 2, 43, 111: a te id, quod suesti, peto, etc., id. Fam. 15, 8: mittere suevit, Lucr. 6, 793: de divis dare dicta suërit, id. 5, 53: gemmis florere arbusta suësse, id. 5, 912: vincere suevit, Prop. 4 (5), 10, 17. sueverat claustra remoliri, Claud. in Eutr. 1, 194.— II. Act., to accustom, habituate, train (very rare in finite verb): ut lectos viros ... disciplinae et imperiis suesceret, Tac. A. 2, 52. —Esp., P. and P. a.: suētus, a, um. 1. Accustomed, wont, used, habituated; with inf.: ex aliis sentire sueti, Lucr. 2, 903: mala secundis rebus oriri sueta, Sall. Fragm. ap. Aug. Civ. Dei, 2, 18: suetus abstinere, Liv. 5, 43: curru succedere sueti Quadrupedes, Verg. A. 3, 541: vexare suëtae, Hor. S. 1, 8, 17: comitialem propter morbum despui suetum, Plin. 10, 23, 34, § 69.—With dat.: his (armis) ego suetus, Verg. A. 5, 414: neque conjugiis suscipiendis neque alendis liberis sueti, Tac. A. 14, 27: suetae aquis volucres, Tac. H. 5, 6: sueti latrociniis, id. A. 2, 52: suetus civilibus armis, Luc. 1, 325. — 2. Transf., of things, customary, usual (mostly post-class.): contra Cheruscis sueta aput paludes proelia, Tac. A. 1, 64: sueto militum contubernio gaudere, id. H. 2, 80 fin.; vestigium, App. M. 6, p. 198, 21: cibaria, id. ib. 9, p. 232, 13.—Hence, subst.: suē-tum, i, n., a custom, usage: se ad sectae sueta conferunt, App. M. 4, p. 153, 22.
sŭō Copy link ⓘsŭētis | que: fut ind act 2nd pl • sŭō, sŭī, sūtum, ĕre, tr., coudre : Cic. Nat. 2, 150 || corticibus suta cavatis (alvaria) Virg. G. 4, 33, ruches formées d'une contexture d'écorces creuses || metuo lenonem ne quid suo suat capiti Ter. Phorm. 491, je crains que le léno ne s'attire sur les bras quelque méchante affaire.
suētus Copy link Outline 1 habitué, accoutumé : [avec dat., cf. suesco ]2 habituel, ordinaire : combats livrés d'ordinaire dans les marais = habitude des ... ⓘsuētīs | que: fem/masc/neut dat/abl pl • suētus, a, um, part. p. de suesco, 1. habitué, accoutumé : [avec dat., cf. suesco] Virg. En. 3, 541 ; Hor. S. 1, 8, 17 ; Liv. 5, 43 2. habituel, ordinaire : sueta apud paludes prœlia Tac. Ann. 1, 64, combats livrés d'ordinaire dans les marais = habitude des combats..., cf. H. 2, 80.
suētum Copy link ⓘsuētīs | que: neut dat/abl pl • suētum, ī, n. (suetus), coutume habitude : Apul. M. 4, 24.
suēscō Copy link Outline 1 intr., s'accoutumer, s'habituer : s'accoutumer au métier militaire || [surt. au pf. ...2 tr., habituer : . formes sync. ; || pour la forme (dissyll.) ... ⓘsuētīs | que: perf part pass fem/masc/neut dat/abl pl • suēscō, suēvī, suētum, ĕre, 1. intr., s'accoutumer, s'habituer : militiæ Tac. Ann. 2, 44, s'accoutumer au métier militaire || [surt. au pf. suevi avec inf.] Lucr. 6, 793 ; [poet.] Cic. Nat. 2, 111 ; Prop. 4, 10, 17 2. tr., habituer : Tac. Ann. 2, 52. ➳ formes sync. suerunt Cic. ; suerit Lucr. 5, 53 ; suesse Lucr. 5, 912 || pour la forme sŭēmus Lucr. 1, 60 ; suēmus (dissyll.) Lucr. 1, 131, il semble bien qu'on ait affaire non pas à un verbe sueo disparu, mais au pf. syncopé suevimus.