spĕcŭla Copy link Outline I. A high place from which to look out, ...B. Trop., a watchtowerII. In gen.A. In speculis esse, to be on the watch ...B. Poet., like σκοπιά, a high place, height ... ⓘspĕcŭla: fem nom/voc sgspĕcŭlā: fem abl sg • spĕcŭla, ae, f. [id.]. I. A high place from which to look out, a look-out, watch-tower: specula, de quo prospicimus, Varr. L. L. 6, § 82 Müll.: praedonum adventum significabat ignis e speculā sublatus, Cic. Verr. 2, 5, 35, § 93: dat signum speculā ab altā, Verg. A. 3, 239; Luc. 6, 279: tamquam ex aliquā speculā prospexi tempestatem futuram, Cic. Fam. 4, 3, 1; id. Phil. 7, 7, 19; Col. 7, 3 fin. al.—Plur., Liv. 29, 23' specularum significationem Sinon invenit, Plin. 7, 56, 57, § 202; Stat. Th. 6, 547; App. de Mundo, p. 69, 40.—* B. Trop., a watchtower: stetit Caesar in illā amicitiae speculā, Plin. Pan. 86, 4.— II. In gen. A. In speculis esse, to be on the watch or lookout: nunc homines in speculis sunt, observant, quemadmodum sese unusquisque vestrum gerat, Cic. Verr. 1, 16, 46; cf. id. Deiot. 8, 22: in speculis omnis Abydos erat, Ov. H. (17), 18, 12: in speculis atque insidiis relicti, Cic. Mur. 37, 79: diem unum in speculis fuit, Liv. 34, 26: gentis paratas pendere in speculis, Claud. B. Get. 569.— B. Poet., like σκοπιά, a high place, height, eminence: in speculis summoque in vertice montis Planities ignota jacet, Verg. A. 11, 526; so of the summits of mountains, id. E. 8, 59; id. A. 10, 454; of the high walls of a city, id. ib. 11, 877; 4, 586.
spēcŭla Copy link ⓘspēcŭla: fem nom/voc sgspēcŭlā: fem abl sg • spēcŭla, ae, f. dim. [spes; cf. recula, from res], a slight hope (rare but class.): estne quid in te speculae? Plaut. Pers. 2, 5, 9; id. Cas. 2, 4, 27: ulla nec specula est, id. Rud. 3, 3, 3; Cic. Clu. 26, 72: oblectabar speculā, id. Fam. 2, 16, 5: cassae speculae renuntias fortiter, App. M. 6, p. 175, 17: tenui speculā solabar clades ultimas, id. ib. 10, p. 253, 5.
spĕcŭlum Copy link Outline I. Lit., a looking-glass, mirrorB. Poet., transf., of the mirror-like smoothness of waterII. Trop., a mirror, copy, imitation ⓘspĕcŭla: neut nom/voc/acc pl • spĕcŭlum, i, n. [specio; hence, that in which one sees himself]. I. Lit., a looking-glass, mirror (usually made of polished metal): speculum a speciendo, quod ibi se spectant, Varr. L. L. 5, § 129 Müll.; cf.: speculum, quod in eo specimus imaginem, id. ib. 6, § 82: homines sibi habere speculum, ubi os contemplarent suom, etc., Plaut. Ep. 3, 3, 2: quid opu'st speculo tibi, quae tute speculo speculum es maximum? id. Most. 1, 3, 94; cf. id. Men. 5, 9, 3: speculi imago, Lucr. 4, 279; cf. id. 4, 331: speculis apparent simulacra, id. 4, 98: speculorum levitas, Cic. Univ. 14: quotiens te in speculo videris alterum, Hor. C. 4, 10, 6: ut in speculo rugas aspexit aniles, Ov. M. 15, 232: se in speculo contemplari, App. Mag. p. 283, 4: cava specula, id. ib. p. 284, 2 et saep.— On the material and use of mirrors, v. Plin. 33, 9, 45, § 128; 34, 17, 48, § 160; 37, 5, 16, § 64; 37, 7, 25, § 97; Stat. S. 3, 4, 94; Sen. Q. N. 1, 17.—With tanquam, ut, etc.: inspicere, tamquam in speculum, in vitas omnium, Ter. Ad. 3, 3, 61; 3, 3, 74; Cic. Pis. 29, 71; id. Fin. 5, 22, 61; id. Rep. 2, 42, 69.— B. Poet., transf., of the mirror-like smoothness of water: lympharum in speculo, Phaedr. 1, 4, 3.— II. Trop., a mirror, copy, imitation (rare; more freq. connected with tamquam or ut, etc.; v. supra, I.): futuri temporis, Lucr. 3, 974; 4, 166: infantes et bestias putat specula esse naturae, Cic. Fin. 2, 10, 32; cf. corresp. with imago, Plaut. Men. 5, 9, 3: omne opus Vergilianum de quodam Homerici operis speculo formatum est, Macr. S. 5, 2 med.
spĕcŭlor Copy link ⓘspĕcŭlā: pres imperat act 2nd sg (dep) • spĕcŭlor, ātus, 1, v. dep. a. [1. specula], to spy out, watch, observe, examine, explore (class.; cf.: specto, conspicio): quo mox furatum veniat, speculatur loca, Plaut. Trin. 4, 2, 22: St. Quid hic speculare? Pa. Nihil equidem speculor, id. Cas. 4, 2, 12: omnia speculari et perscrutari ante, Cic. Tusc. 5, 20, 59: multorum te oculi et aures speculabuntur atque custodient, id. Cat. 1, 2, 6: Rostra, id. fl. 24, 57: jam vacuo laetam (avem) caelo speculatus, having caught sight of, descried, Verg. A. 5, 515: praemissus speculatum Bocchi consilia, Sall. J. 108, 1; so, consilia, Liv. 42, 17: dicta factaque alicujus, id. 42, 25, 8: abditos ejus sensus, id. 40, 21, 11: eventum Bellovacorum, to look for, i. e. await, Hirt. B. G. 8, 23: regni eventus, Just. 25, 3, 7: opportunitatem, to watch for, Tac. H. 3, 38; Vell. 2, 120, 4; cf.: noctem incustoditam, Tac. A. 2, 40: obitus et ortus signorum, Verg. G. 1, 257: aquas et nubila caeli (apes), id. ib. 4, 166: locum, id. A. 7, 477.—With interrog.-clause: nunc speculabor, quid ibi agatur, Plaut. Truc. 4, 1, 10: ut specularetur, quae in laevā parte suorum fortuna esset, Liv. 33, 10: huc hinc speculabor procul, Unde advenienti sarcinam imponam seni, Plaut. Most. 2, 1, 82.— Absol.: speculabor, ne quis hinc venator assit, Plaut. Mil. 3, 1, 13: quid ad se venirent? an speculandi causā? Caes. B. G. 1, 47 fin.: speculandi gratiā remissi, Hirt. B. G. 8, 7: imprudenter speculatus, Vell. 2, 118, 2: montis sublime cacumen Occupat, unde sedens partes speculetur in omnes, he can look around, Ov. M. 1, 667.
spĕcŭla Copy link Outline 1 lieu d'observation, hauteur : un feu partant d'un observatoire [élevé sur une ...2 a) être en observation, être aux aguets, cf.b) [poét.] lieu élevé, montagne : ⓘspĕcŭla: fem nom/voc sgspĕcŭlā: fem abl sgspēcŭla: fem nom/voc sgspēcŭlā: fem abl sg • 1 spĕcŭla, æ, f. (specio), 1. lieu d'observation, hauteur : ignis ex specula sublatus Cic. Verr. 2, 5, 93, un feu partant d'un observatoire [élevé sur une hauteur], cf. Cic. Fam. 4, 3, 1 ; Phil. 7, 19 ; Virg. En. 3, 239 || [fig.] Plin. Min. Pan. 86, 4 2. a) in speculis esse Cic. Dej. 22, être en observation, être aux aguets, cf. Cic. Verr. 2, pr. 46 ; Mur. 79 ; Liv. 34, 26 ; b) [poét.] lieu élevé, montagne : Virg. B. 8, 59 ; En. 10, 454, etc.
spēcŭla Copy link ⓘspĕcŭla: fem nom/voc sgspĕcŭlā: fem abl sgspēcŭla: fem nom/voc sgspēcŭlā: fem abl sg • 2 spēcŭla, æ, f. (spes), faible espérance, lueur d'espoir : Pl. Cas. 197 ; Pers. 310 ; Cic. Clu. 72 ; Fam. 2, 16, 5.
spĕcŭlum Copy link Outline 1 miroir : regarder qqch. comme dans un miroir, cf.2 [fig.] = reproduction fidèle, image : les enfants et les bêtes qu'il ... ⓘspĕcŭla: neut nom/voc/acc pl • spĕcŭlum, ī, n. (specio), 1. miroir : Varro L. 5, 129 ; Pl. Most. 251, etc. ; aliquid tamquam in speculo intueri Cic. Pis. 71, regarder qqch. comme dans un miroir, cf. Cic. Fin. 5, 61 ; Rep. 2, 69 2. [fig.] = reproduction fidèle, image : parvi et bestiæ, quæ putat esse specula naturæ Cic. Fin. 2, 32, les enfants et les bêtes qu'il appelle le miroir de la nature.
spĕcŭlor Copy link Outline 1 tr., observer, guetter, épier, surveiller, espionner : Cat || [avec interr. indir.] ...2 intr., être en observation d'en haut, observer d'en haut : . sens ... ⓘspĕcŭlā: pres imperat act 2nd sg (dep) • spĕcŭlor, ātus sum, ārī (spĕcula), 1. tr., observer, guetter, épier, surveiller, espionner : Cic. Tusc. 5, 59 ; Cat 1, 6 ; Sall. J. 108, 1 ; Liv. 40, 21, 11 ; 42, 25, 8 || [avec interr. indir.] Pl. Truc. 708, etc.; Liv. 33, 10 || [abst] espionner : Cæs. G. 1, 47, 6 2. intr., être en observation d'en haut, observer d'en haut : Ov. M. 1, 667. ➳ sens pass. Boet. Arithm. 2, 24, p. 111, etc.