Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries

Save the ticked dictionaries as a set. Click a saved set to switch to it.

Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Color coding
50%
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
spĕcŭlor Copy link
• spĕcŭlor, ātus, 1, v. dep. a. [1. specula], to spy out, watch, observe, examine, explore (class.; cf.: specto, conspicio): quo mox furatum veniat, speculatur loca, Plaut. Trin. 4, 2, 22: St. Quid hic speculare? Pa. Nihil equidem speculor, id. Cas. 4, 2, 12: omnia speculari et perscrutari ante, Cic. Tusc. 5, 20, 59: multorum te oculi et aures speculabuntur atque custodient, id. Cat. 1, 2, 6: Rostra, id. fl. 24, 57: jam vacuo laetam (avem) caelo speculatus, having caught sight of, descried, Verg. A. 5, 515: praemissus speculatum Bocchi consilia, Sall. J. 108, 1; so, consilia, Liv. 42, 17: dicta factaque alicujus, id. 42, 25, 8: abditos ejus sensus, id. 40, 21, 11: eventum Bellovacorum, to look for, i. e. await, Hirt. B. G. 8, 23: regni eventus, Just. 25, 3, 7: opportunitatem, to watch for, Tac. H. 3, 38; Vell. 2, 120, 4; cf.: noctem incustoditam, Tac. A. 2, 40: obitus et ortus signorum, Verg. G. 1, 257: aquas et nubila caeli (apes), id. ib. 4, 166: locum, id. A. 7, 477.—With interrog.-clause: nunc speculabor, quid ibi agatur, Plaut. Truc. 4, 1, 10: ut specularetur, quae in laevā parte suorum fortuna esset, Liv. 33, 10: huc hinc speculabor procul, Unde advenienti sarcinam imponam seni, Plaut. Most. 2, 1, 82.— Absol.: speculabor, ne quis hinc venator assit, Plaut. Mil. 3, 1, 13: quid ad se venirent? an speculandi causā? Caes. B. G. 1, 47 fin.: speculandi gratiā remissi, Hirt. B. G. 8, 7: imprudenter speculatus, Vell. 2, 118, 2: montis sublime cacumen Occupat, unde sedens partes speculetur in omnes, he can look around, Ov. M. 1, 667.