Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (2 entries · 28 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

implente | que: pres part masc/fem/neut abl sg

• implĕo (inpl-), ēvi, ētum, 2 (sync. forms: implerunt, Verg. E. 6, 48; id. G. 4, 461; Pers. 1, 99; Ov. M. 11, 666 al.: impleris, Hor. Epod. 17, 59: implerit, Ov. M. 6, 111: implerint, Cic. Agr. 2, 18, 47: implerat, Ov. M. 9, 280 al.: implessem, Verg. A. 4, 605: implesset, Ov. M. 9, 667: inplesse, Liv. 4, 41; Tib. 3, 3, 1; Tac. H. 2, 78 al.), v. a. [inpleo], to fill up, fill full, to make full, fill (freq. and class.; cf. expleo, compleo).
  1. I. Lit.
    1. A. In gen.
          1. α. Aliquid (aliquem) aliqua re: is vomens frustis esculentis gremium suum et totum tribunal implevit, Cic. Phil. 2, 25, 63: implevitque mero pateram, Verg. A. 1, 729: foros flammis, id. ib. 4, 605: herbarum suco expresso caput impleatur, i. e. be wet all over with, Cels. 3, 18 med.; so, caput calido oleo, id. 4, 2, 1 med.: cibis vinoque venas, Liv. 26, 14, 5: manum pinu flagranti, fills his hand with, i. e. grasps, Verg. A. 9, 72: fusti istorum caput, Plaut. Aul. 3, 3, 6; cf. in the comic pun: quae (dolia) nisi erunt semper plena, ego te implebo flagris, id. Cas. 1, 35: tuis oraculis Chrysippus totum volumen implevit, Cic. Div. 2, 56, 115; cf. in the foll. γ: Neptunus ventis implevit vela secundis, filled, swelled, Verg. A. 7, 23.—
          2. β. Aliquid alicujus rei (in analogy with plenus; cf. compleo): ollam denariorum implere, Cic. Fam. 9, 18, 4.—
          3. γ. With a simple acc.: id mustum coicies in amphoram et implebis ad summum, Col. 12, 36: alter de ipsa justitia quatuor implevit sane grandes libros, Cic. Rep. 3, 8; cf. id. Ac. 2, 27, 87.—
    2. B. In partic.
      1. 1. To fill with food, to satisfy, satiate: praeparatā nos implevimus cenā, Petr. 16: implentur veteris Bacchi pinguisque ferinae, satisfy, regale themselves, Verg. A. 1, 215; so, vis impleri, mid., Juv. 5, 75; cf.: se interdiu, Cels. 1, 2 fin.—
      2. 2. To fill, to make fleshy, fat, stout: si aqua inter cutem quem implevit, Cels. 2, 8 med.: implet corpus modica exercitatio, etc., makes fat, id. 1, 3 med.: nascentes implent conchylia lunae, fill up, fatten, Hor. S. 2, 4, 30: Nomentanae vites se frequenter implent, Col. 3, 2, 14.—Hence also of women and animals, to make pregnant, impregnate: (Peleus Thetidem) ingenti implet Achille, Ov. M. 11, 265; 4, 698; 5, 111; 9, 280; so of animals: sues implentur uno coitu, Plin. 8, 51, 77, § 205; 9, 23, 39, § 76; Col. 7, 6, 3. —
      3. 3. To fill up, amount to a certain measure: mensuraque roboris ulnas Quinque ter implebat, Ov. M. 8, 748: arboris crassitudo quatuor hominum ulnas complectentium implebat, Plin. 16, 40, 76, § 202; cf. id. 18, 10, 20, § 92: luna quater junctis implerat cornibus orbem, Ov. M. 2, 344; 7, 530.
  2. II. Trop.
    1. A. Ingen., to fill, make full.
          1. α. Aliquid (aliquem) aliqua re: impune ut urbem nomine impleris meo, Hor. Epod. 17, 59: urbem tumultu, Liv. 24, 26, 12; cf.: voce deos, Val. Fl. 2, 167: aliquem hortatibus, id. 4, 81: aliquem spe, Just. 29, 4 fin.: pectus falsis terroribus, Hor. Ep. 2, 1, 212: scopulos lacrimosis vocibus, Verg. A. 11, 274: multitudinem exspectatione vana, Liv. 36, 29, 3; 41, 5, 2: milites praeda, satisfy, id. 7, 16, 3; 25, 20, 6: omnia terrore, id. 9, 24, 8: anxiis curis, id. 1, 56, 4 et saep.: vacua causarum conviciis, Quint. 12, 9, 8; 4, 2, 114; Tac. A. 1, 22: rem alioqui levem sententiarum pondere, Quint. 9, 3, 74; cf. id. 5, 13, 56; Liv. 7, 2, 7: cum sese sociorum, cum regum sanguine implerint, have filled, covered, Cic. Agr. 2, 18, 47: se caedibus, Sil. 9, 528: te ager vitibus implet, enriches, Juv. 9, 56.— Pass.: omnia delubra pacem deum exposcentium virorum turba inplebantur, were thronged, Liv. 3, 5, 14.—
          2. β. Aliquid (aliquem) alicujus rei: celeriter adulescentem suae temeritatis implet, Liv. 1, 46, 8: omnia erroris mutui, id. 4, 41, 7: aliquem spei animorumque, id. 7, 7, 5: aliquem religionis, id. 5, 28, 4: hostes fugae et formidinis, id. 10, 14, 20 et saep.—
          3. γ. With the simple acc.: acta magni Herculis implerant terras, Ov. M. 9, 135; 9, 667; id. F. 1, 93: quod tectum magnus hospes impleveris, hast filled with thy presence, thy greatness, Plin. Pan. 15, 4; id. Ep. 7, 24 fin.: non semper implet (Demosthenes) aures meas, does not always satisfy, Cic. Or. 29, 104: odium novercae, Ov. M. 9, 135: implere ceterorum rudes animos, i. q. to inflame, to poison, Tac. A. 1, 31; cf.: urbs deinde impletur (sc. contagione morbi), Liv. 4, 30, 8: nondum implevere medullas maturae mala nequitiae, Juv. 14, 215: vestigia alicujus, to follow after, imitate, Plin. Ep. 8, 13, 1: ceras pusillas, i. e. to cover with writing, Juv. 14, 30; cf.: ceras capaces, id. 1, 63: tabulas, id. 2, 58: vices, Claud. VI. Cons. Hon. 432.—
          4. δ. With the simple abl.: Minyae clamoribus implent (sc. Jasonem), fill, i. e. spur on, inflame by acclamation, Ov. M. 7, 120.—
    2. B. In partic.
      1. 1. To fill up a portion of time or a number, to make out, complete, finish, end: puer, qui nondum impleverat annum, Ov. M. 9, 338: octavum et nonagesimum annum, Quint. 3, 1, 14; cf.: me quater undenos sciat implevisse Decembres, Hor. Ep. 1, 20, 27: vitae cursum, Plin. 7, 16, 16, § 75: finem vitae sponte an fato, Tac. A. 2, 42 fin.: impleta ut essent sex milia, Liv. 33, 14; cf.: cohortes conscripserat ac triginta legionum instar impleverat, Vell. 2, 20, 4: si numerum, si tres implevero, Juv. 9, 90.—
      2. 2. With the accessory notion of activity, to fulfil, discharge, execute, satisfy, content: ne id profiteri videar, quod non possim implere, Cic. Clu. 18, 51; cf. promissum, Plin. Ep. 2, 12, 6: munia sua, Tac. A. 3, 53: incohatas delationes, Dig. 48, 1, 5: consilium, Tac. H. 1, 16: vera bona, id. Agr. 44: fata, Liv. 1, 7, 11: utinam quam spem ille de me concepit, partes officii, Plin. Ep. 5, 56, 3; 10, 52, 2 (D): impleverim! id. ib. 1, 10, 3; Quint. 6, 1, 12: desideria naturae, Curt. 6, 2, 3: exsequiarum officium, Just. 23, 2, 8: religionis officium, Sulp. Sev. Chron. 2, 35, 3: hominis officium, Lact. Op. Dei, 20, 9: officium (opp. suscipere), id. 6, 6, 15: mandatum, Gai. Inst. 3, 161: legem, Vulg. Rom. 13, 8.—Rarely with a personal object: implere censorem, i. e. to discharge the office of censor, Vell. 2, 95 fin. Ruhnk.—
      3. 3. Rhet. t. t., to make emphatic, make prominent: infirma, nisi majore quodam oratoris spiritu implentur, Quint. 5, 13, 56.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

implente | que: pres part masc/fem/neut abl sg

• implĕō, plēvī, plētum, ēre (in et pleo inus.), tr.,
1. emplir, remplir : volumina de aliqua re Cic. Rep. 3, 12 ; Ac. 2, 87, remplir des volumes sur une question ; [avec abl.] aliquid aliqua re, remplir qqch. de qqch. : Cic. Phil. 2, 63 ; 13, 18 ; Div. 2, 115 ; [avec gén.] alicujus rei Cic. Fam. 9, 18, 4 ; Verr. 2, 1, 119
2. rassasier : Virg. En. 1, 215 || mettre un corps bien en chair, lui donner de l'embonpoint : Cels. Med. 1, 3, cf. Hor. S. 2, 4, 30 || mettre en état de grossesse : Ov. M. 4, 698, etc. ; Plin. 8, 205
3. remplir [quant au nombre, à la mesure] : impleta ut essent sex milia armatorum Liv. 33, 14, 5, pour constituer un effectif de six mille hommes armés ; crassitudo arboris quattuor hominum ulnas complectentium implebat Plin. 16, 202, l'épaisseur de l'arbre remplissait quatre brassées d'hommes, cf. Ov. M. 8, 748
4. [fig.]
  1. a) urbem tumultu Liv. 24, 26, 12, remplir la ville de tumulte ; multitudinem exspectatione vana Liv. 36, 29, 3, remplir la foule d'un vain espoir ; aliquem spei animorumque Liv. 7, 7, 5, remplir qqn d'espoir et d'ardeur, cf. Liv. 1, 46, 8 ; 4, 41, 7 ; 5, 28, 4, etc. ;
  2. b) saturer, rassasier : se regum sanguine Cic. Agr. 2, 47, se saturer du sang des rois ; se cædibus Sil. 9, 528, se saturer de carnage ; osculis, lacrimis dolorem Tac. Ann. 1, 22, par des baisers, par des larmes rassasier sa douleur ; aures alicujus Cic. Or. 104, satisfaire l'oreille de qqn [son goût] ;
  3. c) accomplir [un temps d'existence] : nondum impleverat annum Ov. M. 9, 338, il n'avait pas encore accompli une année, cf. Hor. Ep. 1, 20, 27 ; Quint. 3, 1, 14 ;
  4. d) remplir une place : vicem alicujus Plin. Min. Ep. 6, 6, 6, remplir le rôle de qqn ; censorem Vell. 2, 95, remplir le rôle de censeur ;
  5. e) remplir, accomplir, satisfaire à : [remplir une promesse] Cic. Clu. 51 ; Plin. Min. Ep. 2, 12, 6 ; munus suum Tac. Ann. 3, 53, remplir sa charge, les fonctions de sa charge (officium Plin. Min. Ep. 10, 43, 2) ; consilium Tac. H. 1, 16, réaliser un dessein : vera bona Tac. Agr. 44, réaliser les vrais biens. ➳ formes sync. : implerunt Virg. B. 6, 48, etc. ; implerint Cic. Agr. 2, 47 ; implerat Ov. M. 9, 280, etc. ; implessem Virg. En. 4, 605, etc. ; implesse Liv. 4, 41, 7 ; etc.