ăro Copy link Outline I. to plough, to till.I. A.. Lit.a. Absol.b. With acc.B. Trop1. Of a ship, to plough2. Of age, to draw furrows over the body ...3. In mal. part.4. Prov.II. In a more extended sense.A. To cultivate land, and absol. to pursue agriculture ...B. To gain by agriculture, to acquire by tillage ... ⓘărārant: plup ind act 3rd pl (contr) • ăro, āvi, ātum, 1, v. a. [cf. ἀρόω = to plough, to till; ἄροτρον = aratrum; ἄροτος, ἄρουρα = arvum, = Welsh ar; ἀροτήρ = arator; armentum; Goth. arjan = to plough; O. H. Germ. aran = to ear], I. to plough, to till. I. A.. Lit. a. Absol.: arare mavelim quam sic amare, Plaut. Merc. 2, 3, 21: in fundo Fodere aut arare, Ter. Heaut. 1, 1, 17: si quidem L. Quinctio Cincinnato aranti nuntiatum est etc., Cic. Sen. 16, 56: bene et tempestive arare, Cato, R. R. 61, 1; Plin. 18, 19, 49, § 174: bos est enectus arando, Hor. Ep. 1, 7, 87: die septimo cessabis arare et metere, Vulg. Exod. 34, 21; ib. Luc. 17, 7; ib. 1 Cor. 9, 10.— b. With acc.: arare terram, Varr. R. R. 1, 2, 16; Ov. F. 1, 703; cf. Col. 2, 4; Pall. 2, 3, 2: ager non semel aratus, sed novatus et iteratus, Cic. de Or. 2, 30, 131: cum terra araretur et sulcus altius esset impressus, id. Div. 2, 23, 50: vallem arari, Vulg. Deut. 21, 4: campum arare, Ov. Tr. 3, 328: olivetum, Col. 5, 9: Capuam, Verg. G. 2, 244: Campaniam, Prop. 4, 4, 5 et saep.— B. Trop 1. Of a ship, to plough: aequor. Ov. Tr. 1, 2, 76; so id. Am. 2, 10, 33 Heins.; Verg. A. 2, 780; 3, 495: aquas, Ov. Tr. 3, 12, 36 (cf.: sulcare aquas, id. M. 4, 707).— 2. Of age, to draw furrows over the body, i. e. to wrinkle: jam venient rugae, quae tibi corpus arent, Ov. A. A. 2, 118.— 3. In mal. part.: fundum alienum, Plaut. As. 5, 2, 24; so id. Truc. 1, 2, 48 al.— 4. Prov.: arare litus, for to bestow useless labor: non profecturis litora bobus aras, Ov. H. 5, 116; so id. Tr. 5, 4, 48; cf. Juv. 7, 49.— II. In a more extended sense. A. To cultivate land, and absol. to pursue agriculture, to live by husbandry (cf. agricola and arator): quae homines arant, navigant, aedificant, virtuti omnia parent, i. e. in agriculturā, navigatione, etc., omnia ex virtute animi pendent, Sall. C. 2, 7 Corte' arat Falerni mille fundi jugera, Hor. Epod. 4, 13: cives Romani, qui arant in Siciliā, Cic. Verr. 2, 3, 5.— B. To gain by agriculture, to acquire by tillage: decem medimna ex jugero arare, Cic. Verr. 2, 3, 47 (where, Zumpt, from conjecture, has received exarare into the text; so B. and K.).
ărō Copy link ⓘărārant: plup ind act 3rd pl (contr) • ărō, āvī, ātum, āre (cf. ἀρόω), tr., labourer : agrum Cic. de Or. 2, 131, labourer un champ ; aranti L. Quinctio Cincinnato nuntiatum est eum dictatorem esse factum Cic. CM 56, L. Quinctius Cincinnatus était en train de labourer quand on lui annonça qu'il était nommé dictateur ; litus Ov. Tr. 5, 4, 48, labourer le rivage [perdre sa peine] || arborem Col. Rust. 5, 7, 4, labourer autour d'un arbre, cf. Plin. 17, 214 || [en gén.] cultiver : publicos agros Cic. Verr. 2, 5, 53, cultiver le domaine public, cf. 3, 93 ; Liv. 43, 6, 3 || [abst] être cultivateur, faire valoir : cives qui arant in Sicilia Cic. Verr. 2, 3, 11, les citoyens romains qui font valoir en Sicile, cf. 3, 71 ; 3, 108, etc. ; quæ homines arant, navigant, ædificant, virtuti omnia parent Sall. C. 2, 7, tout ce que font les hommes, que ce soit en agriculture, en navigation, en architecture, est soumis au mérite || [poét.] æquor maris Virg. En. 2, 780, labourer (sillonner) la plaine liquide de la mer, cf. Ov. Tr. 1, 2, 76, etc. ; frontem rugis Virg. En. 7, 417, sillonner son front de rides, cf. Ov. P. 1, 4, 2, etc.