Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (7 entries · 45 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

tortūre: fut part act masc/neut voc sg

• torquĕo, torsi, tortum, 2 (archaic inf. torquerier, Hor. S. 2, 8, 67), v. a. [Gr. τρέπω, to turn; cf. ἀτρεκής; also Sanscr. tarkus; Gr. ἄτρακτος, a spindle; and στρέφω, to twist], to turn, turn about or away; to twist, bend, wind (class.; syn. converto).
  1. I. Lit.
    1. A. In gen.: cervices oculosque, Cic. Leg. 2, 15, 39: oculum, to roll, distort, id. Ac. 2, 25, 80: ora, to twist awry, id. Off. 1, 36, 131: ab obscenis sermonibus aurem, Hor. Ep. 2, 1, 127: oculos ad moenia, Verg. A. 4, 220: ad sonitum vocis vestigia, id. ib. 3, 669: serpens squamosos orbes Torquet, Ov. M. 3, 42; cf. anguis, Verg. G. 3, 38: capillos ferro, i. e. to curl, frizzle, Ov. A. A. 1, 505: stamina pollice, id. M. 12, 475: remis aquas, id. F. 5, 644: spumas, Verg. A. 3, 208: taxos in arcus, to bend, id. G. 2, 448: tegumen torquens immane leonis, winding about him, id. A. 7, 666: cum terra circum axem se convertat et torqueat, Cic. Ac. 2, 39, 123: torta circum bracchia vestis, Tac. H. 5, 22.—
    2. B. In partic.
      1. 1. To whirl around, to whirl in the act of throwing, to wield, brandish, to fling with force, to hurl (mostly poet.): torquet nunc lapidem, nunc ingens machina tignum, Hor. Ep. 2, 2, 73: amnis torquet sonantia saxa, Verg. A. 6, 551: stuppea torquentem Balearis verbera fundae, id. G. 1, 309: jaculum in hostem, id. A. 10, 585; Ov. M. 12, 323: hastam in hunc, id. ib 5, 137; for which: hastam alicui, Val. Fl. 3, 193: telum aurata ad tempora, Verg. A. 12, 536: tela manu, Ov. M. 12, 99: valido pila lacerto, id. F. 2, 11: glebas, ramos, id. M. 11, 30: cum fulmina torquet (Juppiter), Verg. A. 4, 208; and trop.: cum Juppiter horridus austris Torquet aquosam hiemem, id. ib. 9, 671; cf.: Eurus nubes in occiduum orbem, Luc. 4, 63.—In prose: torquere amentatas hastas lacertis, Cic. de Or. 1, 57, 242.—
      2. 2. To twist awry, misplace, turn aside, distort: negat sibi umquam, cum oculum torsisset, duas ex lucernā flammulas esse visas, Cic. Ac. 2, 25, 80: ora Tristia temptantum sensu (sapor) torquebit amaro, Verg. G. 2, 247.—
      3. 3. To wrench the limbs upon the rack, to put to the rack or to the torture, to rack, torture (class.): ita te nervo torquebo, itidem uti catapultae solent, Plaut. Curc. 5, 3, 12: eculeo torqueri, Cic. Fin. 3, 13, 42: aliquem servilem in modum, Suet. Aug. 27; cf.: ira torquentium, Tac. A. 15, 57: servum in caput domini, against his master, Dig. 48, 18, 1: vinctus tortusve, Suet. Aug. 40 fin.—
  2. II. Trop.
    1. A. In gen., to twist, wrest, distort, turn, bend, direct (a favorite expression of Cicero): versare suam naturam et regere ad tempus atque huc et illuc torquere ac flectere, Cic. Cael. 6, 13: torquere et flectere imbecillitatem animorum, id. Leg. 1, 10, 29: oratio ita flexibilis, ut sequatur, quocumque torqueas, id. Or. 16, 52: omnia ad suae causae commodum, id. Inv. 2, 14, 46: verbo ac litterā jus omne torqueri, wrested, perverted, id. Caecin. 27, 77: sonum, to inflect, Auct. Her. 3, 14, 25: cuncta tuo qui bella, pater, sub numine torques, Verg. A. 12, 180: versare sententias, et huc atque illuc torquere, Tac. H. 1, 85.—
    2. B. In partic. (acc. to A. 2.), to rack, torment, torture (syn.: ango, crucio): tuae libidines te torquent, Cic. Par. 2, 18: mitto aurum coronarium, quod te diutissime torsit, id. Pis. 37, 90: acriter nos tuae supplicationes torserunt, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 11, 1: equidem dies noctesque torqueor, Cic. Att. 7, 9, 4: verbi controversia jam diu torquet Graeculos homines, id. de Or. 1, 11, 47; 3, 9, 33: stulti malorum memoriā torquentur, id. Fin. 1, 17, 57: sollicitudine, poenitentia, etc., torquetur mens, Quint. 12, 1, 7: invidiā vel amore vigil torquebere, Hor. Ep. 1, 2, 37; Ov. H. 20, 123: torqueor, infesto ne vir ab hoste cadat, id. ib. 9, 36; cf. Hor. S. 2, 8, 67: Aeacus torquet umbras, holds inquisition over, Juv. 1, 9.—Transf.: (reges) dicuntur torquere mero, quem perspexisse laborant, qs. to rack with wine, i. e. to try or test with wine, Hor. A. P. 435; so, vino tortus et irā, id. Ep. 1, 18, 38.—
    3. C. To hurl, fling (of language): curvum sermone rotato enthymema, Juv. 6, 449.—Hence, tortus, a, um, P. a., twisted, crooked, contorted, distorted.
    4. A. Lit.: via (labyrinthi), Prop. 4 (5), 4, 42. quercus, i. e. a twisted oakgarland, Verg. G. 1, 349.—Hence,
      1. 2. Subst.: torta, ae, f., a twisted loaf, a twist, Vulg. 1 Par. 16, 3. — *
    5. B. Trop.: condiciones, confused, complicated, Plaut. Men. 4, 2, 25. —Adv.: tortē, awry, crookedly: torte penitusque remota, Lucr. 4, 305 (329).
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

tortūre: fut part act masc/neut voc sg

• torquĕō, torsī, tortum, ēre, tr.,
I.
  1. 1. tordre, tourner [par un mouvt de torsion] :
    1. a) stamina pollice Ov. M. 12, 475, tordre les brins du fil avec son pouce, filer ; cervices oculosque Cic. Leg. 2, 39, tourner le cou et les yeux ; terra circum axem se convertit et torquet Cic. Ac. 2, 123, la terre opère une conversion et une rotation autour de son axe ;
    2. b) torti angues Virg. G. 3, 38, serpents enroulés comme des liens ; tegumen torquens leonis Virg. En. 7, 666, enroulant [autour de soi] une peau de lion
  2. 2. imprimer un mouvement de rotation ;
    1. a) rouler, faire rouler : amnis torquet sonantia saxa Virg. En. 6, 551, le fleuve roule des pierres qui retentissent || faire tournoyer les cordes d'une fronde : Virg. G. 1, 309 || [poét.] torquet nunc lapidem, nunc ingens machina tignum Hor. Ep. 2, 2, 73, un cabestan élève [par un enroulement de câbles] tantôt une pierre, tantôt une poutre énorme ;
    2. b) lancer après avoir brandi : amentatas hastas Cic. de Or. 1, 242, lancer des javelines à courroie [de nature à porter plus loin] ; jaculum in hostem Virg. En. 10, 585, lancer un javelot sur son ennemi, cf. Virg. En. 12, 536 ; fulmina Virg. En. 4, 208, lancer la foudre || [fig.] enthymema Juv. 6, 449, lancer l'enthymème || [poét.] : Atlas axem humero torquet Virg. En. 6, 796, Atlas fait tourner le ciel sur ses épaules = porte sur ses épaules le ciel qui tourne || faire par torsion, former par enroulement : serpens orbes torquet Ov. M. 3, 42, le serpent forme ses anneaux ;
    3. c) [fig.] tourner, faire tourner : torquere et flectere imbecillitatem animorum Cic. Leg. 1, 29, faire tourner et dévier la faiblesse des esprits, cf. Cic. Cæl. 13 ; Or. 52.
II. tordre, tourner de travers,
  1. 1. contourner : oculum Cic. Ac. 2, 80, faire se contourner un œil, faire dévier sa vision ; ora Virg. G. 2, 247, faire grimacer, cf. Cic. Off. 1, 131 || [fig.] verbo ac littera jus omne torqueri Cic. Cæc. 77, que le mot et la lettre tournent de travers tout le droit
  2. 2. torturer,
    1. a) [au pr.] Cic. Fin. 3, 42 ; Part. 118 ; Suet. Aug. 27 ; 40 ;
    2. b) [fig.] tourmenter : tuæ libidines te torquent Cic. Par. 18, tes passions te tourmentent, cf. Cic. Pis. 99 ; Tusc. 5, 117 ; Fin. 2, 95 ; torqueor Cic. Att. 7, 9, 4, je suis tourmenté ; de aliqua re torqueri Cic. Att. 9, 4, 2, être tourmenté à propos de qqch. ;
    3. c) mettre à l'épreuve : aliquem mero Hor. P. 435, éprouver qqn par le vin [le faire boire pour connaître ses sentiments], cf. Hor. Ep. 1, 18, 38 ;
    4. d) torqueri quod Plin. Min. Ep. 7, 30, 1, se tourmenter, s'affliger de ce que, ou torqueri et prop. inf. Sen. Tranq. 16, 1 ; torqueri, ne Ov. H. 9, 36, être tourmenté par la crainte que. ➳ inf. pass. torquerier Hor. S. 2, 8, 67 || autre forme de supin torsum, d'après Prisc. Gramm. 9, 52.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
torqueo Copy link
ⓘ

tortūre: fut part act masc/neut voc sg

TORQVEO torsi, torsum et tortum, êre. [στρέφω, στρεβλόω, βασανίζω] Est plus quam flectere, nempe vi quadam adhibita situm praeternaturalem aut motum efficere. […]
Page Scan
.
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (2)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
Jump to
• torture (subs.):
    1. I. Pain inflicted with a view to obtain confession or evidence:
      1. 1. tormentum (almost always pl.: used also for the instrument of t.): to make inquiry by t., tormentis quaerere, Cic. Deiot. 1, fin.: per t. quaerere [quid sit veri], Plin. Ep. 10, 97 (96), 8: to do so with the severest t.s, omnibus t. vehementissimis quaerere, Cic. Clu. 63, 176: cf. verberibus ac t. quaestionem habere, id. Ph. 11, 2, 5: to wring out a confession by t., tormentis confessionem exprimere, Suet. Tib. 19: to apply t., t. adhibere, Cic. Off. 3, 9, 39.
      2. 2. quaestio (of slaves: lit. examination, which in their case was made under t.): to reveal anything under t. [of a slave], in quaestione aliquid dicere, Cic. Clu. 63, 176: to demand a slave to be examined under t., servum in quaestionem postulare, ib. 64, extr.
    2. II. Pain inflicted by way of punishment or cruelty:
      1. 1. crŭciātus, ūs (cruel and inhuman treatment): to be put to death with cruel t.s, cum cruciatu necari, Caes. B. G. 5, 45: cf. ib. 56, omnibus cruciatibus affectus necatur: to be mangled with extreme t.s, per ultimos c. lacerari, Curt. 6, 11: to be hurried away to t., in cruciatum abripi, Ter. Andr. 4, 4, 47: to submit to (any) t., dare se in c., Cic. R. Am. 41, 119.
      2. 2. supplĭcium: (any very severe or cruel penalty, esp. capital punishment of a cruel kind): to kill a person with the most cruel t.s, aliquem omni s. cruciatum necare, Cic. Man. 5, init.: cf. s. miserrima et crudelissima perferre [fig.], id. ad Pomp. [Att. 8, 11].
      3. 3. tormenta, orum (cf. supr. 1): to put a person to death by fire and every conceivable t., aliquem igne atque omnibus t. excruciatum interficere, Caes. B. G. 6, 18 (19): the sing. occurs in this sense, Suet. Tib. 62 (fidicularum simul urinaeque tormento). See also verb (foll. art.).
      4. 4. carnĭfĭcīna (executioner's work): to undergo t., c. subire, Cic. Tusc. 5, 27, 78: Liv. Instruments of t.: tormenta: (gen. term): Plin. 34, 8, 19, § 89 [also perh. so to be understood in the passages given under I.]: specially ĕquŭleus (v. rack); fĭdĭcŭlae, arum (cords for distending the limbs): Suet. l. c.: Sen.: also, verbera, ignis; enumerated among the instrumenta crudelitatis, Curt. 6, 11.
    3. III. Any extreme suffering:
      1. 1. crŭciātus: to undergo incredible t.s (from gout), incredibiles c. [et indignissima tormenta] pati, Plin. Ep. 1, 12, 6: to cause dreadful t.s, taetros c. ciere, Cic. poet. Fin. 2, 29, 94: used of mental agony, id. Att. 11, 11 (confectus jam cruciatu maximorum dolorum).
      2. 2. tormentum: no acuter t. than envy, invidia non majus t., Hor. Ep. 1, 2, 59: the t.s of Fortune, Fortunae t., Cic. Tusc. 5, 1, 1: cf. supr. (1).
      3. 3. expr. by dŏlōres, with some intensive word: v. pain, torment.
      4. 4. carnĭfĭcīna: Cic. Tusc. 3, 13, init. (used as a very strong expr., downright torture: quum omnis aegritudo miseria est, tum carnificina est aegritudo).
• torture (v.):
      1. 1. torqueo, si, tum, 2 (both lit. and fig.): to t. any one like a slave, aliquem servilem in modum t., Suet. Aug. 27: Cic. Fig.: to be t.d by envy or fear, invidia, metu torqueri, Hor. Ep. 1, 2, 37: Cic. Comps.: (1.) extorqueo, 2 (strengthened from simple verb): t. me! (and see) if such is not the fact, extorque, nisi ita factum est, Ter. Ad. 3, 4, 37: Liv.: more freq. = to extort, wring from (q. v.). (2.) distorqueo, 2 (fig.): he t.d (them) in a novel way, novo quaestionis genere distorsit, Suet. Dom. 10: also fig., Sen.
      2. 2. crŭcio, excrŭcio, 1: v. to torment.
      3. 3. lăcĕro, 1 (lit. to tear and mangle: hence, to use with great cruelty): grief t.s the heart, aegritudo l. animum, Cic. poet. Tusc. 3, 13: more fully, animum doloribus l., Vell. 2, 130: cf. Auct. Dom. 23, init., omni crudelitate l., Ov.
      4. 4. other phrr may be derived from preced. art. and artt. rack (subs. and verb): e. g. tormenta adhibere, tormenta admovere (Curt. 6, 11), in equuleum injicere, etc.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
TORTURE Copy link
• TORTURE
1.
  • s. Torment, Vid:
  • Pain, as a punishment, tormenta, -orum, neuter (torture applied in order to extort confession; then = the instrument used for that purpose: such were equuleus, the rack; fidiculae, ropes or cords so used; tabulares; the two former were for stretching out the limbs, the latter for pressing the body together; ignis, fire; Vid: Sen., De Ir., 3, 19, 1, Ruhnken): carnificina (the act of torturing; then, also, the place of torture, Liv., 2, 23): carnificinae locus (place of torture, Suet., Tib., 62): cruciatus (the pain occasioned by being tortured; also, figuratively). Examination by torture, quaestio ac tormenta: to examine by torture, tormentis quaerere or quaestionem habere; tormentis quaerere or fidiculis exquirere de aliquo; tormentis interrogare aliquem: to put anybody to torture, aliquem dare in tormenta or in cruciatum; dedere aliquem tormentis; tormenta alicui admovere: to be obliged to submit to torture, carnificinam subire; tormentis excruciari; in equuleum conjici or imponi or ire: to bear or endure torture, vim tormentorum perferre: to maintain the truth under torture, vi tormentorum adductum in veritate manere: not even to be satisfied with his execution, unless it was accompanied with torture, ne simplici quidem genere mortis contentum esse (Liv., 4, 24).
2. v. torquere (PROP. and figuratively): extorquere: excarnificare (PROP. and figuratively): in equuleum imponere, injicere, conjicere (PROP.): cruciare: excruciare (PROP. and figuratively): cruciatus alicui admovere: cruciatu aliquem afficere (to be tortured). To be tortured by conscience, conscientia morderi (Marcus Tullius Cic., Tusc., 4, 20, 45); agitari conscientiae angore fraudisque cruciatu (Marcus Tullius Cic., De Legg., 1, 14, 40); me stimulant conscientiae maleficiorum meorum (Marcus Tullius Cic., Parad., 2, §18).