Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (16 entries · 25 senses)
L&S Lewis & Short (3)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
sublīme Copy link
ⓘ

sublīme: neut nom/voc/acc/abl sg

• sublīme, adv., v. sublimis fin.
ⓘ

sublīme: neut nom/voc/acc sg · masc/neut voc sg

sublīmē: adverbial

• sublīmis, e (collat. form sublīmus, a, um: ex sublimo vertice, Cic. poët. Tusc. 2, 7, 19; Enn. ap. Non. 169; Att. and Sall. ib. 489, 8 sq.; Lucr. 1, 340), adj. [etym. dub.; perh. sub-limen, up to the lintel; cf. sublimen] (sublimem est in altitudinem elatum, Fest. p. 306 Müll.), uplifted, high, lofty, exalted, elevated (mostly poet. and in postAug. prose; not in Cic. or Cæs.; syn.: editus, arduus, celsus, altus).
  1. I. Lit.
    1. A. In gen., high, lofty: hic vertex nobis semper sublimis, Verg. G. 1, 242; cf. Hor. C. 1, 1, 36: montis cacumen, Ov. M. 1, 666: tectum, id. ib. 14, 752: columna, id. ib. 2, 1: atrium, Hor. C. 3, 1, 46: arcus (Iridis), Plin. 2, 59, 60, § 151: portae, Verg. A. 12, 133: nemus, Luc. 3, 86 et saep.: os, directed upwards (opp. to pronus), Ov. M. 1, 85; cf. id. ib. 15, 673; Hor. A. P. 457: flagellum, uplifted, id. C. 3, 26, 11: armenta, Col. 3, 8: currus, Liv. 28, 9.—Comp.: quanto sublimior Atlas Omnibus in Libyā sit montibus, Juv. 11, 24.—Sup.: triumphans in illo sublimissimo curru, Tert. Apol. 33.—
    2. B. Esp., borne aloft, uplifted, elevated, raised: rapite sublimem foras, Plaut. Mil. 5, 1: sublimem aliquem rapere (arripere, auferre, ferre), id. As. 5, 2, 18; id. Men. 5, 7, 3; 5, 7, 6; 5, 7, 13; 5, 8, 3; Ter. And. 5, 2, 20; id. Ad. 3, 2, 18; Verg. A. 5, 255; 11, 722 (in all these passages others read sublimen, q. v.); Ov. M 4, 363 al.: campi armis sublimibus ardent, borne aloft, lofty, Verg. A. 11, 602: sublimes in equis redeunt, id. ib. 7, 285: apparet liquido sublimis in aëre Nisus, id. G. 1, 404; cf.: ipsa (Venus) Paphum sublimis abit, on high through the air, id. A. 1, 415: sublimis abit, Liv. 1, 16; 1, 34: vehitur, Ov. M. 5, 648 al.—
    3. C. On high, lofty, in a high position: tenuem texens sublimis aranea telum, Cat. 68, 49: juvenem sublimem stramine ponunt, Verg. A. 11, 67: sedens solio sublimis avito, Ov. M. 6, 650: Tyrio jaceat sublimis in ostro, id. H. 12, 179.—
    4. D. Subst.: sublīme, is, n., height; sometimes to be rendered the air: piro per lusum in sublime jactato, Suet. Claud. 27; so, in sublime, Auct. B. Afr. 84, 1; Plin. 10, 38, 54, § 112; 31, 6, 31, § 57: per sublime volantes grues, id. 18, 35, 87, § 362: in sublimi posita facies Dianae, id. 36, 5, 4, § 13: ex sublimi devoluti, id. 27, 12, 105, § 129.—Plur.: antiquique memor metuit sublimia casus, Ov. M. 8, 259: per maria ac terras sublimaque caeli, Lucr. 1, 340.—
  2. II. Trop., lofty, exalted, eminent, distinguished.
    1. A. In gen.: antiqui reges ac sublimes viri, Varr. R. R. 2, 4, 9; cf. Luc. 10, 378: mens, Ov. P. 3, 3, 103: pectora, id. F. 1, 301: nomen, id. Tr. 4, 10, 121: sublimis, cupidusque et amata relinquere pernix, aspiring, Hor. A. P. 165; cf.: nil parvum sapias et adhuc sublimia cures, id. Ep. 1, 12, 15.—Comp.: quā claritate nihil in rebus humanis sublimius duco, Plin. 22, 5, 5, § 10; Juv. 8, 232.—Sup.: sancimus supponi duos sublimissimos judices, Cod. Just. 7, 62, 39.—
    2. B. In partic., of language, lofty, elevated, sublime (freq. in Quint.): sublimia carmina, Juv. 7, 28: verbum, Quint. 8, 3, 18: clara et sublimia verba, id. ib.: oratio, id. 8, 3, 74: genus dicendi, id. 11, 1, 3: actio (opp. causae summissae), id. 11, 3, 153: si quis sublimia humilibus misceat, id. 8, 3, 60 et saep.—Transf., of orators, poets, etc.: natura sublimis et acer, Hor. Ep. 2, 1, 165: sublimis et gravis et grandiloquus (Aeschylus), Quint. 10, 1, 66: Trachalus plerumque sublimis, id. 10, 1, 119.—Comp.: sublimior gravitas Sophoclis, Quint. 10, 1, 68: sublimius aliquid, id. 8, 3, 14: jam sublimius illud pro Archiā, Saxa atque solitudines voci respondent, id. 8, 3, 75.—Hence, advv.
      1. 1. Lit., aloft, loftily, on high.
          1. α. Form sub-līmĭter (rare): stare, upright, Cato, R. R. 70, 2; so id. ib. 71: volitare, Col. 8, 11, 1: munitur locus, id. 8, 15, 1.—
          2. β. Form sub-līme (class.): Theodori nihil interest, humine an sublime putescat, Cic. Tusc. 1, 43, 102; cf.: scuta, quae fuerant sublime fixa, sunt humi inventa, id. Div. 2, 31, 67: volare, Lucr. 2, 206; 6, 97: ferri, Cic. Tusc. 1, 17, 40; id. N. D. 2, 39, 101; 2, 56, 141 Orell. N. cr.: elati, Liv. 21, 30: expulsa, Verg. G. 1, 320 et saep.—
        1. b. Comp.: sublimius altum Attollit caput, Ov. Hal. 69.—
      2. 2. Trop., of speech, in a lofty manner, loftily (very rare): alia sublimius, alia gravius esse dicenda, Quint. 9, 4, 130.
sublīmus Copy link
ⓘ

sublīmē: adverbial

sublīme: masc/neut voc sg

• sublīmus, a, um, v. sublimis init.
GAF Gaffiot (5)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
sublīmĕ Copy link
ⓘ

sublīme: neut nom/voc/acc/abl sg

• 2 sublīmĕ, is, n. de sublimis, pris substt, hauteur : Plin. 10, 112, etc. ; Suet. Claud. 27.
ⓘ

sublīme: neut nom/voc/acc sg

• sublīmis, e,
1. suspendu en l'air, qui est dans l'air : sublimem aliquem rapere Virg. En. 5, 255, emporter [un serpent] dans l'air ; sublimem aliquem rapere, arripere Pl., Ter., enlever qqn de terre ; sublimis abiit Liv. 1, 16, 8, il s'en alla dans les airs || [en parl. de respiration] qui aspire (cherche son souffle) en l'air [par suite de l'effort] : Hor. O. 1, 15, 31 = essoufflement
2. haut, élevé : columna Ov. M. 2, 1, colonne élevée ; portæ sublimes Virg. En. 12, 133, hautes portes ; Atlas sublimior... omnibus montibus Juv. 11, 24, l'Atlas plus élevé que toutes les autres montagnes [de Libye] || placé en haut : Virg. En. 11, 67 ; Ov. M. 6, 650
3. [fig.] élevé, grand, sublime : sublimes viri Varro R. 2, 4, 9, grands hommes, cf. Hor. P. 165 ; Ov. F. 1, 301, etc.; Juv. 8, 232 ; Plin. 22, 10 || [rhét.] sublime : Quint. 8, 3, 74 ; 11, 1, 3, etc.
sublīmus Copy link
ⓘ

sublīmē: adverbial

sublīme: masc/neut voc sg

• 1 sublīmus, a, um, c. sublimis : Acc. Tr. 576 ; 563 ; Sall. H. 3, 15, 4 ; pl. n., sublima cæli Lucr. 1, 340, les hautes régions du ciel.
sublīmus Copy link
ⓘ

sublīmē: adverbial

sublīme: masc/neut voc sg

• 2 sublīmus, a, um, un peu oblique : Tert. Pall. 4.
GES Gesner (3)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
sublime Copy link
ⓘ

sublīme: neut nom/voc/acc/abl sg

SVBLÎME Aliud Adu. [ὑψοῦ] pro Sublimiter, cui opponitur Humi. Cic. de Diuin. 2, 67 […]
Page Scan
.
sublimis Copy link
ⓘ

sublīme: neut nom/voc/acc sg

SVBLÎMIS e. Adi. [μετέωρος] In altum eleuatus; quasi Supra limum. […]
Page Scan
.
sublimus Copy link
ⓘ

sublīmē: adverbial

sublīme: masc/neut voc sg

SVBLÎMVS a, um. Adi. Apud Veteres idem ac Sublimis. […]
Page Scan
.
FOR Forcellini (3)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• sublime (adj.):
    1. I. Lit.: altus, celsus: v. high.
    2. II. Fig.:
      1. 1. excelsus: these are the works of a great and s. spirit, haec sunt opera magni animi et e., Cic. Off. 1, 23, 81: you have naturally s. tastes and aspirations, te natura excelsum quendam et altum et humana despicientem genuit, id. Tusc. 2, 4, 11: a lofty and s. orator, orator grandis et quodammodo e., id. Or. 34, 119.
      2. 2. ēlātus: a s. spirit, animus magnus et e., id. Off. 1, 18, 61.
      3. 3. dīvīnus: a s. orator, homo in dicendo d., id. de Or. 1, 10, 40: he made a s. panegyric on my conduct, ornavit res nostras d. laudibus, id. Fam. 2, 15: s. skill, d. solertia, id. de Nat. 1, 20, 53.
      4. 4. grandis (of style): id. Quint.: they were s. in diction, gr. erant verbis, Cic. Brut. 7, 29.
      5. 5. sublīmis: a s. style, s. dicendi genus, Quint. 11, 18: a s. character, s. et erectum ingenium, Tac. Agr. 4: your s. mind, mens tua s., Ov. Pont. 3, 3, 103: s. poems, s. carmina, Juv. 7, 28. Phr.: to entertain a s. contempt for, aliquid excelso animo magnoque despicere, Cic. de Off. 2, 10, ad fin.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
SUBLIME Copy link
• SUBLIME
altus: Cels.: excelsus: grandis (Cic.): sublimis (Quint.): Very sublime, magnificus: divinus: augustus (Cic.). A sublime poem, carmen sublime (Ov.). A sublime style, genus dicendi sublime (Quint.). To place sublime images before the mind, imagines cum amplissima dignitate ante oculos constituere (Cic., Tusc., 5, 5, 13).