Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (13 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
• sublīmis, e (collat. form sublīmus, a, um: ex sublimo vertice, Cic. poët. Tusc. 2, 7, 19; Enn. ap. Non. 169; Att. and Sall. ib. 489, 8 sq.; Lucr. 1, 340), adj. [etym. dub.; perh. sub-limen, up to the lintel; cf. sublimen] (sublimem est in altitudinem elatum, Fest. p. 306 Müll.), uplifted, high, lofty, exalted, elevated (mostly poet. and in postAug. prose; not in Cic. or Cæs.; syn.: editus, arduus, celsus, altus).
  1. I. Lit.
    1. A. In gen., high, lofty: hic vertex nobis semper sublimis, Verg. G. 1, 242; cf. Hor. C. 1, 1, 36: montis cacumen, Ov. M. 1, 666: tectum, id. ib. 14, 752: columna, id. ib. 2, 1: atrium, Hor. C. 3, 1, 46: arcus (Iridis), Plin. 2, 59, 60, § 151: portae, Verg. A. 12, 133: nemus, Luc. 3, 86 et saep.: os, directed upwards (opp. to pronus), Ov. M. 1, 85; cf. id. ib. 15, 673; Hor. A. P. 457: flagellum, uplifted, id. C. 3, 26, 11: armenta, Col. 3, 8: currus, Liv. 28, 9.—Comp.: quanto sublimior Atlas Omnibus in Libyā sit montibus, Juv. 11, 24.—Sup.: triumphans in illo sublimissimo curru, Tert. Apol. 33.—
    2. B. Esp., borne aloft, uplifted, elevated, raised: rapite sublimem foras, Plaut. Mil. 5, 1: sublimem aliquem rapere (arripere, auferre, ferre), id. As. 5, 2, 18; id. Men. 5, 7, 3; 5, 7, 6; 5, 7, 13; 5, 8, 3; Ter. And. 5, 2, 20; id. Ad. 3, 2, 18; Verg. A. 5, 255; 11, 722 (in all these passages others read sublimen, q. v.); Ov. M 4, 363 al.: campi armis sublimibus ardent, borne aloft, lofty, Verg. A. 11, 602: sublimes in equis redeunt, id. ib. 7, 285: apparet liquido sublimis in aëre Nisus, id. G. 1, 404; cf.: ipsa (Venus) Paphum sublimis abit, on high through the air, id. A. 1, 415: sublimis abit, Liv. 1, 16; 1, 34: vehitur, Ov. M. 5, 648 al.—
    3. C. On high, lofty, in a high position: tenuem texens sublimis aranea telum, Cat. 68, 49: juvenem sublimem stramine ponunt, Verg. A. 11, 67: sedens solio sublimis avito, Ov. M. 6, 650: Tyrio jaceat sublimis in ostro, id. H. 12, 179.—
    4. D. Subst.: sublīme, is, n., height; sometimes to be rendered the air: piro per lusum in sublime jactato, Suet. Claud. 27; so, in sublime, Auct. B. Afr. 84, 1; Plin. 10, 38, 54, § 112; 31, 6, 31, § 57: per sublime volantes grues, id. 18, 35, 87, § 362: in sublimi posita facies Dianae, id. 36, 5, 4, § 13: ex sublimi devoluti, id. 27, 12, 105, § 129.—Plur.: antiquique memor metuit sublimia casus, Ov. M. 8, 259: per maria ac terras sublimaque caeli, Lucr. 1, 340.—
  2. II. Trop., lofty, exalted, eminent, distinguished.
    1. A. In gen.: antiqui reges ac sublimes viri, Varr. R. R. 2, 4, 9; cf. Luc. 10, 378: mens, Ov. P. 3, 3, 103: pectora, id. F. 1, 301: nomen, id. Tr. 4, 10, 121: sublimis, cupidusque et amata relinquere pernix, aspiring, Hor. A. P. 165; cf.: nil parvum sapias et adhuc sublimia cures, id. Ep. 1, 12, 15.—Comp.: quā claritate nihil in rebus humanis sublimius duco, Plin. 22, 5, 5, § 10; Juv. 8, 232.—Sup.: sancimus supponi duos sublimissimos judices, Cod. Just. 7, 62, 39.—
    2. B. In partic., of language, lofty, elevated, sublime (freq. in Quint.): sublimia carmina, Juv. 7, 28: verbum, Quint. 8, 3, 18: clara et sublimia verba, id. ib.: oratio, id. 8, 3, 74: genus dicendi, id. 11, 1, 3: actio (opp. causae summissae), id. 11, 3, 153: si quis sublimia humilibus misceat, id. 8, 3, 60 et saep.—Transf., of orators, poets, etc.: natura sublimis et acer, Hor. Ep. 2, 1, 165: sublimis et gravis et grandiloquus (Aeschylus), Quint. 10, 1, 66: Trachalus plerumque sublimis, id. 10, 1, 119.—Comp.: sublimior gravitas Sophoclis, Quint. 10, 1, 68: sublimius aliquid, id. 8, 3, 14: jam sublimius illud pro Archiā, Saxa atque solitudines voci respondent, id. 8, 3, 75.—Hence, advv.
      1. 1. Lit., aloft, loftily, on high.
          1. α. Form sub-līmĭter (rare): stare, upright, Cato, R. R. 70, 2; so id. ib. 71: volitare, Col. 8, 11, 1: munitur locus, id. 8, 15, 1.—
          2. β. Form sub-līme (class.): Theodori nihil interest, humine an sublime putescat, Cic. Tusc. 1, 43, 102; cf.: scuta, quae fuerant sublime fixa, sunt humi inventa, id. Div. 2, 31, 67: volare, Lucr. 2, 206; 6, 97: ferri, Cic. Tusc. 1, 17, 40; id. N. D. 2, 39, 101; 2, 56, 141 Orell. N. cr.: elati, Liv. 21, 30: expulsa, Verg. G. 1, 320 et saep.—
        1. b. Comp.: sublimius altum Attollit caput, Ov. Hal. 69.—
      2. 2. Trop., of speech, in a lofty manner, loftily (very rare): alia sublimius, alia gravius esse dicenda, Quint. 9, 4, 130.