pŏlĭo Copy link Outline I. Lit.B. Transf. , ...II. Trop., to polish, refine, improve, ... ⓘpŏlīte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd plpŏlītē: adverbial • pŏlĭo, īvi and ĭi, ītum, 4 (imperf polibant, Verg. A. 8, 436), v. a. [root par, in parēre, appārere; cf. pulcher], to smooth, furbish, polish (class.; syn.: limo, levigo). I. Lit.: ROGVM ASCIA NE POLITO, Fragm. XII. Tab. ap. Cic. Leg. 2, 23, 59: parietem tectorio, Col. 8, 8, 3: daedala signa, Lucr. 5, 1451: gemmas cotibus, Plin. 37, 8, 32, § 109: ligna squatinae piscis cute, id. 32, 9, 34, § 108. marmora, id. 36, 6, 9, § 52: scabritiam ferri hircorum sanguine, id. 28, 9, 41, § 148: lapis politus, Vulg. 1 Macc. 13, 27: polite lanceas, id. Jer. 46, 4.— B. Transf. (= apparare, curare, colere), to set off, adorn, decorate, embellish: causa poliendi agri, Enn. ap. Non. 66, 27 (Ann. v. 324 Vahl.); cf.: campi politi, id. ib. (Sat. v. 23 Vahl.); and: politus culturā fundus, Varr. R. R. 3, 2, 5: vestes, to scour, Plin. 35, 17, 57, § 197; cf. vestimenta, Dig. 47, 2, 12; Gai. Inst. 3, 143; 162: linum in filo, Plin. 19, 1, 3, § 18: minium in officinis, id. 33, 7, 40, § 122; cf. Sillig ad Plin. 3, 5, 9, § 60: domus polita, well-ordered, Phaedr. 4, 5, 26; cf.: regie polita aedificia, Varr. R. R. 1, 2, 10.— II. Trop., to polish, refine, improve, adorn: ignarus poliendae orationis, Cic. de Or. 1, 14, 63: ut opus poliat lima non exterat, Quint. 10, 4, 4: verba, id. 8, 6, 63: materiam versibus senariis, Phaedr. 1, prol. 2: carmina, Ov. P. 1, 5, 61: mores, Petr. 8. —Hence, pŏlītus, a, um, P. a. (in the trop. sense), polished, accomplished, refined, cultivated, polite (class.): doctrinā homines,Lucr. 3, 307: homo politus e scholā, Cic. Pis. 25, 59: politus artibus, id. Fin. 1, 7, 26: homo (orator), id. de Or. 2, 58, 236: aliquem politum reddere, Plin. Ep. 1, 16, 6. accurata et polita oratio, Cic. Brut. 95, 326; cf.: ornata oratio et polita, id. de Or. 1, 8, 31; so, epistula, Plin. Ep. 7, 13, 2.—Comp.: Crassus (in dicendo) politior et ornatior, Tac. Or. 18: facundia politiorem fieri, Val. Max. 2, 2, 2: homo politioris humanitatis expers, Cic. de Or. 2, 17, 72.—Sup.: vir omni liberali doctrinā politissimus, Cic. Fam. 13, 1, 5.—Hence, adv.: pŏlītē, in a polished manner, exquisitely, elegantly: polite subtiliterque effici, Cic. Ac. 2, 38, 120: polite apteque dicere, id. Fin. 4, 3, 5: ornate politeque dicere, id. Cael. 3, 8: scribere, id. Brut. 19, 76.—Comp.: politius perfectiusque proferre aliquid, Cic. de Or. 1, 2, 5: politius limare, id. Ac. 1, 1, 2.
Pŏlītes Copy link ⓘPŏlītē: masc abl/voc sg • Pŏlītes, ae, m., = Πολίτης, a son of Priam, killed by Pyrrhus, Verg. A. 2, 526; 5, 564.
pŏlītē Copy link • pŏlītē (politus), avec du fini, du poli, avec élégance : Cic. Ac. 2, 120 ; Fin. 4, 5 ; Br. 76 || politius limare Cic. Ac. 1, 2, donner une forme plus polie, plus châtiée.
pŏlĭō Copy link Outline 1 rendre uni, égaliser, aplanir : xii tab. d. équarrir le bois des ...2 [fig.] polir, limer, châtier, orner : façonnés (cultivés) par les études qui ... ⓘpŏlīte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd plpŏlītē: adverbial • 1 pŏlĭō, īvī, ītum, īre, tr., 1. rendre uni, égaliser, aplanir : rogum asciā xii tab. d. Cic. Leg. 2, 59, équarrir le bois des bûches [funèbres] || mettre un enduit, crépir, recouvrir de stuc : Col. Rust. 8, 8, 3 || polir [les métaux, les pierres], fourbir, donner le poli à, rendre brillant : Liv. 40, 51, 3 ; Plin. 36, 52 ; 37, 109 || fouler [du drap, de la toile], donner du lustre, calandrer : Plin. 35, 197 ; Dig. 47, 2, 12 || donner à un champ la dernière façon, cultiver avec soin : Enn. Ann. 319 ; Varro R. 3, 2, 5 2. [fig.] polir, limer, châtier, orner : Cic. de Or. 1, 63 ; politi propriis humanitatis artibus Cic. Rep. 1, 28 ; façonnés (cultivés) par les études qui sont le propre de l'homme. ➳ impf. sync. polibant Virg. En. 8, 436.
pŏlĭō Copy link ⓘpŏlīte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd plpŏlītē: adverbial • 2 pŏlĭō, ōnis, m., polisseur, celui qui donne du brillant : Dig. 50, 6, 7 || dissipateur : Gloss. Phil.
Pŏlītēs Copy link ⓘPŏlītē: masc abl/voc sg • Pŏlītēs, æ, m. (Πολίτης), un des fils de Priam, tué par Pyrrhus : Virg. En. 2, 526.
polio Copy link ⓘpŏlīte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd plpŏlītē: adverbial POLIO [1] îui, îtum, îre. [ξέω, ξύω, ἀποξέω, ἀποξύω, λειαίνω] Colere, ornare; et quasi Vrbano et politico more (qui rustico contrarius est) componere, vt ait Sipontinus. […] 🗁 Page Scan
polio Copy link ⓘpŏlīte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd plpŏlītē: adverbial POLIO [2] ônis. m. Qui arma polit. Firmicus 2 Mars et Mercurius in decimo ab horoscopo loco poliones faciunt. Meminit Callistratus 50 D. de Iure immunit. l. quibusdam.
polites Copy link ⓘPŏlītē: masc abl/voc sg POLÎTES is. m. Priami filius ex Hecuba vxore a Pyrrho, capta Troia interfectus. […] 🗁 Page Scan
PŎLĬO Copy link ⓘpŏlīte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd plpŏlītē: adverbial PŎLĬO ↗Open in new tab (polio)
polite Copy link Outline I. CourteousII. Elegant, refined • polite: I. Courteous: cŏmis, hūmānus: v. courteous. Also perh. urbānus (having the refinement and polish which marks town as contrasted with country: cf. agrestis = boorish): Cic. Fam. 3, 8, med.: cf. politeness. Or expr. by urbanitas: so p. a person as you are, *qua es urbanitate; quae tua est urbanitas. See also obliging. II. Elegant, refined: hūmānus: p. literature, *litterae humaniores: more class., politior humanitas (which however embraces all p. culture), Cic. de Or. 2, 17, 72.