Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (3 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
• pŏlĭo, īvi and ĭi, ītum, 4 (imperf polibant, Verg. A. 8, 436), v. a. [root par, in parēre, appārere; cf. pulcher], to smooth, furbish, polish (class.; syn.: limo, levigo).
  1. I. Lit.: ROGVM ASCIA NE POLITO, Fragm. XII. Tab. ap. Cic. Leg. 2, 23, 59: parietem tectorio, Col. 8, 8, 3: daedala signa, Lucr. 5, 1451: gemmas cotibus, Plin. 37, 8, 32, § 109: ligna squatinae piscis cute, id. 32, 9, 34, § 108. marmora, id. 36, 6, 9, § 52: scabritiam ferri hircorum sanguine, id. 28, 9, 41, § 148: lapis politus, Vulg. 1 Macc. 13, 27: polite lanceas, id. Jer. 46, 4.—
    1. B. Transf. (= apparare, curare, colere), to set off, adorn, decorate, embellish: causa poliendi agri, Enn. ap. Non. 66, 27 (Ann. v. 324 Vahl.); cf.: campi politi, id. ib. (Sat. v. 23 Vahl.); and: politus culturā fundus, Varr. R. R. 3, 2, 5: vestes, to scour, Plin. 35, 17, 57, § 197; cf. vestimenta, Dig. 47, 2, 12; Gai. Inst. 3, 143; 162: linum in filo, Plin. 19, 1, 3, § 18: minium in officinis, id. 33, 7, 40, § 122; cf. Sillig ad Plin. 3, 5, 9, § 60: domus polita, well-ordered, Phaedr. 4, 5, 26; cf.: regie polita aedificia, Varr. R. R. 1, 2, 10.—
  2. II. Trop., to polish, refine, improve, adorn: ignarus poliendae orationis, Cic. de Or. 1, 14, 63: ut opus poliat lima non exterat, Quint. 10, 4, 4: verba, id. 8, 6, 63: materiam versibus senariis, Phaedr. 1, prol. 2: carmina, Ov. P. 1, 5, 61: mores, Petr. 8. —Hence, pŏlītus, a, um, P. a. (in the trop. sense), polished, accomplished, refined, cultivated, polite (class.): doctrinā homines,Lucr. 3, 307: homo politus e scholā, Cic. Pis. 25, 59: politus artibus, id. Fin. 1, 7, 26: homo (orator), id. de Or. 2, 58, 236: aliquem politum reddere, Plin. Ep. 1, 16, 6. accurata et polita oratio, Cic. Brut. 95, 326; cf.: ornata oratio et polita, id. de Or. 1, 8, 31; so, epistula, Plin. Ep. 7, 13, 2.—Comp.: Crassus (in dicendo) politior et ornatior, Tac. Or. 18: facundia politiorem fieri, Val. Max. 2, 2, 2: homo politioris humanitatis expers, Cic. de Or. 2, 17, 72.—Sup.: vir omni liberali doctrinā politissimus, Cic. Fam. 13, 1, 5.—Hence, adv.: pŏlītē, in a polished manner, exquisitely, elegantly: polite subtiliterque effici, Cic. Ac. 2, 38, 120: polite apteque dicere, id. Fin. 4, 3, 5: ornate politeque dicere, id. Cael. 3, 8: scribere, id. Brut. 19, 76.—Comp.: politius perfectiusque proferre aliquid, Cic. de Or. 1, 2, 5: politius limare, id. Ac. 1, 1, 2.