ŏdĭum Copy link Outline I. Lit., hatred, grudge, illwill, animosity ...2. Ofinanim. thingsII. Transf.A. In gen., the object of hatred; hence, ...B. As a quality, offensive conduct or ... ⓘŏdium: neut nom/voc/acc sg · neut gen pl (poetic) • ŏdĭum, ii, n. [odi] (syn.: simultas, inimicitia) I. Lit., hatred, grudge, illwill, animosity, enmity, aversion: odium (est) ira inveterata, Cic. Tusc. 4, 9, 21: in odium alicujus irruere, to become hated by him, to incur his hatred, Cic. Verr. 1, 12, 35: non publico modo sed privato etiam odio invisus atque infestus Romanis, Liv. 36, 39, 15.—Odio alicui esse, as pass. of odi (cf. odi fin.): quod viro esse odio videas, tute tibiodio habeas, to be hateful, displeasing to, Plaut. Men. 1, 2, 2: odi odioque sum Romanis, Liv. 35, 19, 5: quid faceres, si quis docuisset te ut sic odio esses mihi? Plaut. Trin. 2, 1, 6: pervenire in odium Graeciae, to incur, Nep. Lys. 1, 3: omnibus odio venire, to become hated, Plin. 28, 8, 27, § 106: odium est mihi cum aliquo, I am at enmity with him, Cic. Prov. Cons. 10, 24: esse odio civitati, to be hateful to, id. Fam. 12, 10, 3: huic odio nemus est, Ov. M. 2, 438: tibi est odio mea fistula, Verg. E. 8, 33: quo sit in odio status rerum, Cic. Att. 2, 22, 1: esse alicui in odio, to be hated by, id. ib. 2, 21, 1: magno odio in aliquem ferri, to be greatly imbittered against, Nep. Att. 10, 4; Liv. 41, 23, 11: alicujus subire, to incur one's hatred, Cic. Att. 11, 17, 2: gerere adversus aliquem, to bear, Plin. 8, 18, 26, § 68: quaerere, Ov. M. 13, 756; Sall. J. 3, 3: movere, to excite, Ov. Am. 3, 11, 43: saturare, to sate, satisfy, Cic. Vatin. 3, 6: magnum odium Pompeii suscepistis, have brought upon yourselves, have incurred, id. Att. 6, 1, 25: struere, to cause, raise, excite, id. de Or. 2, 51, 208: concitare, id. Inv. 1, 53, 100: exercere, Ov. M. 9, 275; 5, 245: placare, to appease, Cic. Dom. 17, 44: restinguere, id. Rab. Post. 6, 13.—With obj. gen.: magnum me cujuspiam rei odium cepit, I have conceived a great aversion for, Cic. Phil. 2, 36, 91: suscipere odium erga aliquem, Nep. Dat. 10, 3: odio habere (postclass.), to hate, Vulg. Johan. 15, 25 et saep.: odium jejunum, on an empty stomach, Juv. 15, 51.— 2. Ofinanim. things: odium raphanis cum vite maximum refugitque juxta satos, aversion, antipathy, Plin. 19, 5, 26, § 187; 2, 103, 106, § 225: quercus et olea tam pertinaci odio dissident, id. 24, 1, 1, § 1.— II. Transf. A. In gen., the object of hatred; hence, an offence, annoyance, disgust, said of persons or things: optume odio's, you are an offence to me, I cannot bear you, Plaut. Truc. 1, 2, 23: deorum odium atque hominum, id. Rud. 2, 2, 13: populi odium, id. Mil. 3, 3, 48: Antonius, insigne odium omnium hominum vel deorum, Cic. Phil. 14, 3, 8: omnium populorum, Just. 11, 3, 10: neque agri, neque urbis odium me umquam percipit, disgust, Ter. Eun. 5, 5, 2.— B. As a quality, offensive conduct or language, importunity, insolence, vexatiousness: cum horas tres fere dixisset, odio et strepitu senatus coactus est aliquando perorare, by the disgust they expressed, Cic. Att. 4, 2, 4: tundendo atque odio denique effecit senex, by his tiresome, incessant preaching, Ter. Hec. 1, 2, 48: cum tuo istoc odio, with your hateful, perverse conduct, id. ib. 1, 2, 59; cf. Plaut. As. 2, 4, 40; 5, 2, 71: odio qui posset vincere regem, in insolence, Hor. S. 1, 7, 6.
ōdīum Copy link ⓘōdium: neut nom/voc/acc sg · neut gen pl (poetic) • ōdīum, ii, n., i. q. odeum, q. v.
ŏdĭum Copy link ⓘŏdium: neut nom/voc/acc sg · neut gen pl (poetic)ōdium: neut nom/voc/acc sg · neut gen pl (poetic) • 1 ŏdĭum, ĭī, n. (odi), haine, aversion [contre qqn, contre qqch., avec gén. ou in, erga, adversus et acc.] : odium Cæpionis Cic. de Or. 2, 199 ; multarum ejus in me injuriarum Cic. Fam. 1, 9, 20, haine contre Cæpion, haine de ses nombreuses injustices à mon égard, cf. Cic. Phil. 2, 91 ; vestri Cic. Phil. 4, 4, haine contre vous ; in aliquem Cic. Att. 14, 13 b, 3 ; Fl. 95, etc. ; erga aliquem Nep. Dat. 10, 3 ; adversus aliquem Plin. 8, 68 || [gén. subj.] haine éprouvée par qqn : Antonius, odium omnium hominum Cic. Phil. 14, 8, Antoine, objet de la haine de tous les hommes, cf. Cic. Vat. 39 ; Off. 2, 54, etc. ; meum odium Cic. Mil. 78, la haine que j'éprouve || odio esse alicui Cic. Fam. 12, 10, 3 ; in odio esse alicui Cic. Att. 2, 21, 1 ; in odio esse apud aliquem Cic. Pomp. 65, être un objet de haine pour qqn, être haï de qqn ; odii nihil habet Cic. Q. 3, 9, 3, il n'est pas du tout détesté ; quod mihi odium cum P. Clodio fuit ? Cic. Prov. 24, quel sujet de haine avais-je contre P. Clodius ? ; v. venire, vocare || [qqf.] importunité, conduite odieuse, manières déplaisantes : Ter. Phorm. 849 ; Hor. S. 1, 7, 6.
ōdīum Copy link ⓘŏdium: neut nom/voc/acc sg · neut gen pl (poetic)ōdium: neut nom/voc/acc sg · neut gen pl (poetic) • 2 ōdīum, īī, n., v. odeum.
odium Copy link ⓘŏdium: neut nom/voc/acc sg · neut gen pl (poetic)ōdium: neut nom/voc/acc sg · neut gen pl (poetic) ODIVM i. n. [μίσος, ἔχθος, ἔχθημα] Ira inueterata, inquit Cic. Tusc. 4, 21. […] 🗁 Page Scan
ŎDĬUM Copy link ⓘŏdium: neut nom/voc/acc sg · neut gen pl (poetic)ōdium: neut nom/voc/acc sg · neut gen pl (poetic) ŎDĬUM ↗Open in new tab (odium)
odium Copy link • odium: invĭdia: to be the object of o., esse in invidia, Cic. Att. 2, 9, 2; ex inv. laborare, id. Clu. fin.: to involve (be attended with) o., inv. habere, id. Agr. 2, 26, 70: attended with o. (of things), invidiae plenus, ib. § 68: to endeavour to excite o. against any one, in aliquem inv. quaerere, id. Rab. Post. 17, 46: to incur o. and unpopularity, (apud homines) invidiam [offensionemque] suscipere, Cic. Verr. 2, 2, 55, 137. Hence, invidiosus, bringing o.: id. Agr. 2, 26, 68 (possessiones inv., referring to the occupancy of public land): also, covered with o. (of a person), id. Clu. 58, init. Adv. invidiose, in a manner calculated to bring o. on any one: id. Mil. 5, 12 (meam potentiam invidiose criminabantur): also, under circumstances of o., Vell. 2, 45 (invidiosius expulsus, with ref. to Cicero). See also unpopularity.
ODIUM Copy link • ODIUMinvidia. To have incurred odium, habere invidiam; in invidia esse: to bring odium upon anybody, aliquem in invidiam adducere or trahere; alicui odium conciliare or invidiam conflare; aliquem in odium (invidiam) vocare: to be an object of general odium, onerari invidia.