Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (14 entries · 10 senses)
L&S Lewis & Short (3)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

mōrōsē: adverbial

mōrōse: masc/neut voc sg

• mōrōsus, a, um, adj. [mos; cf. Cic. Tusc. 4, 24, 54],
  1. I. peevish, fretful, wayward, capricious, captious, morose (syn.: tristis, severus, gravis, difficilis; class.): usque eo difficiles ac morosi sumus, ut nobis non satisfaciat ipse Demosthenes, Cic. Or. 29, 104: at sunt morosi et anxii, et iracundi et difficiles senes, id. Sen. 18, 65: canities, Hor. C. 1, 9, 17.—Of excessive care: circa corporis curam morosior, particular, fastidious, Suet. Caes. 45.—Of things concr. and abstr.: cupressus natu morosa, that grows with difficulty, Plin. 16, 33, 60, § 139: morbus, stubborn, Ov. A. A. 2, 323: caelandi subtilitas, anxious, painful, Plin. 35, prooem. § 1: si tibi morosa prurigine verminat auris, Mart. 14, 23.—Hence, adv.: mōrōsē.
      1. 1. Peevishly, fretfully, captiously, morosely (class.): morose ferre hominum ineptias, Cic. Brut. 67, 236.—
      2. 2. Scrupulously, carefully: terram non morose legit, Plin. 18, 13, 34, § 128. —Comp.: pallium morosius ordinatum, Tert. Pall. 4.—Sup.: morosissime, Suet. Aug. 66.
mŏrōsus Copy link
ⓘ

mŏrōsē: adverbial

mŏrōse: masc/neut voc sg

• mŏrōsus, a, um, adj. [mora], lingering, slow, slow in coming (lato Lat.): cui morosum videtur quodcunque futurum est, Cassiod. in Psa. 34, 20: iter fieri morosum quod ad celeritatem est inventum, id. Var. 1, 29.
GAF Gaffiot (3)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
mōrōsē Copy link
• mōrōsē (morosus), avec une humeur chagrine : Cic. Br. 236 || scrupuleusement, avec soin, minutie : Plin. 18, 128 || -sius Tert. Pall. 4 || -sissime Suet. Aug. 66.
ⓘ

mōrōsē: adverbial

mōrōse: masc/neut voc sg

mŏrōsē: adverbial

mŏrōse: masc/neut voc sg

• 1 mōrōsus, a, um (mos),
1. morose, dont l'humeur est difficile : Cic. CM 65 ; Hor. O. 1, 9, 17 || difficile, exigeant, maussade : Cic. Or. 104 ; -ior Suet. Cæs. 45
2. [en parl. des choses] difficile, pénible : Plin. 16, 139 ; Ov. Ars 2, 323.
mŏrōsus Copy link
ⓘ

mōrōsē: adverbial

mōrōse: masc/neut voc sg

mŏrōsē: adverbial

mŏrōse: masc/neut voc sg

• 2 mŏrōsus, a, um (mŏra), lent : Cassian. Coll. 17, 5.
GES Gesner (3)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
morosus Copy link
ⓘ

mōrōsē: adverbial

mōrōse: masc/neut voc sg

mŏrōsē: adverbial

mŏrōse: masc/neut voc sg

MOROSVS vid. MOS.
morosus Copy link
ⓘ

mōrōsē: adverbial

mōrōse: masc/neut voc sg

mŏrōsē: adverbial

mŏrōse: masc/neut voc sg

MORÔSVS a, um. Adi. [δύσκολος, κακοήθης, δυσάρεστος] Qui moribus est difficilibus et asperis atque inhumanis, certe inconstans, delicatus nimis, irritabilis etc. […]
Page Scan
FOR Forcellini (3)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• morose:
      1. 1. perh. tristis, e (sometimes = gloomy, forbidding): cf. Tac. H. 1, 14, extr., aestimatione recta severus, deterius interpretantibus tristior habebatur, i. e. rightly judged, he was simply severe (unbending): by those who put a less favourable construction on things, he was pronounced morose: cf. Sen. Ep. 36, 3, sqq. (But tristis does not necessarily imply this: cf. Cic. Quint. 18, 59, where natura tristis ac recondita, is a melancholy and reserved disposition).
      2. 2. tētrĭcus (harsh and forbidding): Join: horridus et tetricus [animus], Sen. Ep. 36, 3: t. et asper, Mart. 12, 70, 4.
      3. 3. mōrōsus (wayward, fretful, hard to please): v. peevish.
      4. 4. diffĭcĭlis: v. ill-tempered.
      5. 5. ĭnhūmānus (disobliging, churlish, disagreeable): cf. Cic. Sen. 3, 7, moderati et nec difficiles nec inhumani senes, neither ill-tempered nor morose. (N.B.--Severus denotes praise-worthy strictness; austerus, unbending gravity or sternness.)
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
MOROSE Copy link
• MOROSE
austerus, severus, tetricus, difficilis, morosus, tristis. SYN. in AUSTERE.