Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (4 entries · 10 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

mōs: masc nom/voc sg

• mos, mōris, m. [etym. dub.; perh. root ma-, measure; cf.: maturus, matutinus; prop., a measuring or guiding rule of life; hence], manner, custom, way, usage, practice, fashion, wont, as determined not by the laws, but by men's will and pleasure, humor, self-will, caprice (class.; cf.: consuetudo, usus).
  1. I. Lit.: opsequens oboediensque'st mori atque imperiis patris, Plaut. Bacch. 3, 3, 54: huncine erat aequum ex illius more, an illum ex hujus vivere? Ter. Heaut. 1, 2, 24: alieno more vivendum est mihi, according to the will or humor of another, id. And. 1, 1, 125: nonne fuit levius dominae pervincere mores, Prop. 1, 17, 15: morem alicui gerere, to do the will of a person, to humor, gratify, obey him: sic decet morem geras, Plaut. Most. 3, 2, 35; Cic. Tusc. 1, 9, 17: animo morem gessero, Ter. And. 4, 1, 17: adulescenti morem gestum oportuit, id. Ad. 2, 2, 6; v. gero.—
  2. II. The will as a rule for action, custom, usage, practice, wont, habit: leges mori serviunt, usage, custom, Plaut. Trin. 4, 3, 36: legi morique parendum est, Cic. Univ. 11: ibam forte Viā Sacrā, sicut meus est mos, custom, wont, Hor. S. 1, 9, 1: contra morem consuetudinemque civilem, Cic. Off. 1, 41, 148: quae vero more agentur institutisque civilibus, according to usage, according to custom, id. ib.: mos est hominum, ut nolint eundem pluribus rebus excellere, id. Brut. 21, 84: ut mos est, Juv. 6, 392; moris erat quondam servare, etc., id. 11, 83: more sinistro, by a perverted custom, id. 2, 87.— So with ut: morem traditum a patribus, ut, etc., Liv. 27, 11, 10: hunc morem servare, ut, etc., id. 32, 34, 5: virginibus Tyriis mos est gestare pharetram, it is the custom, they are accustomed, Verg. A. 1, 336: qui istic mos est? Ter. Heaut. 3, 3, 1: mos ita rogandi, Cic. Fam. 12, 17, 1: ut mos fuit Bithyniae regibus, Cic. Verr. 2, 5, 11, § 27: moris est, it is the custom: negavit, moris esse Graecorum, ut, etc., id. ib. 2, 1, 26, § 66; Vell. 2, 37, 5: quae moris Graecorum non sint, Liv. 36, 28, 4; cf.: (aliquid) satis ex more Graecorum factum, id. 36, 28, 5: ut Domitiano moris erat, Tac. Agr. 39.—Plur.: id quoque morum Tiberii erat, Tac. A. 1, 80: praeter civium morem, contrary to custom, to usage, Ter. And. 5, 3, 9: sine more, unwonted, unparalleled: facinus sine more, Stat. Th. 1, 238; so, nullo more, id. ib. 7, 135: supra morem: terra supra morem densa, unusually, Verg. G. 2, 227 (cf.: supra modum): perducere aliquid in morem, to make into a custom, make customary, Cic. Inv. 2, 54, 162: quod jam in morem venerat, ut, etc., had become customary, Liv. 42, 21, 7.—
    1. B. In partic., in a moral point of view, conduct, behavior; in plur., manners, morals, character; in a good or bad sense: est ita temperatis moderatisque moribus, ut summa severitas summā cum humanitate jungatur, manners, Cic. Fam. 12, 27, 1: suavissimi mores, id. Att. 16, 16, A, 6: boni, id. Fragm. ap. Non. 254, 8.—Prov.: corrumpunt mores bonos colloquia mala, Vulg. 1 Cor. 15, 33: justi, Cic. de Or. 2, 43, 184: severi et pudici, Plin. 28, 8, 27, § 106: sanctissimi, Plin. Ep. 10, 20, 3: feri immanisque natura, Cic. Rosc. Am. 13, 38: totam vitam, naturam moresque alicujus cognoscere, character, id. ib. 38, 109: eos esse M'. Curii mores, eamque probitatem, ut, etc., id. Fam. 13, 17, 3; id. de Or. 2, 43, 182: mores disciplinamque alicujus imitari, id. Deiot. 10, 28: perditi, id. Fam. 2, 5, 2: praefectura morum, the supervision of the public morals, Suet. Caes. 76: moribus et caelum patuit, to good morals, virtue, Prop. 4 (5), 11, 101. amator meretricis mores sibi emit auro et purpurā, polite behavior, complaisance, Plaut. Most. 1, 3, 128: propitiis, si per mores nostros liceret, diis, i. e. our evil way of life, Tac. H. 3, 72: morum quoque filius, like his father in character, Juv. 14, 52: ne te ignarum fuisse dicas meorum morum, leno ego sum, i. e. my trade, Ter. Ad. 2, 1, 6: in publicis moribus, Suet. Tib. 33; 42.—
  3. III. Transf.
    1. A. Quality, nature, manner; mode, fashion: haec meretrix fecit, ut mos est meretricius, Plaut. Men. 5, 4, 8: mores siderum, qualities, properties, Plin. 18, 24, 56, § 206: caeli, Verg. G. 1, 51: Carneadeo more et modo disputare, manner, Cic. Univ. 1: si humano modo, si usitato more peccāsset, in the usual manner, Cic. Verr. 2, 2, 3, § 9: Graeco more bibere, id. ib. 1, 26, 66: apis Matinae More modoque, after the manner of, like, Hor. C. 4, 2, 27: Dardanius torrentis aquae vel turbinis atri More furens, Verg. A. 10, 604: more novalium, Col. 3, 13, 4: caeli et anni mores, Col. 1, Praef. 23: omnium more, Cic. Fam. 12, 17, 3; so, ad morem actionum, Quint. 4, 1, 43: elabitur anguis in morem fluminis, like, Verg. G. 1, 245: in hunc operis morem, Hor. S. 2, 1, 63: pecudum in morem, Flor. 3, 8, 6: morem vestis tenere, mode, fashion, Just. 1, 2, 3.—
    2. B. A precept, law, rule (poet. and postAug.): moresque viris et moenia ponet, precepts, laws, Verg. A. 1, 264; cf.: pacis inponere morem, id. ib. 6, 852: quod moribus eorum interdici non poterat, Nep. Ham. 3: quid ferri duritiā pugnacius? sed cedit, et patitur mores, submits to laws, obeys, is tamed, Plin. 36, 16, 25, § 127: ut leo mores Accepit, Stat. Ach. 2, 183: in morem tonsa coma, = ex more ludi, Verg. A. 5, 556.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

mōs: masc nom/voc sg

• mōs, mōris, m.,
1. volonté de qqn, désir, caprice : ex alicujus more, alieno more vivere Ter. Haut. 203 ; Andr. 152, vivre à la guise d'un autre ; obœdiens mori atque imperiis patris Pl. Bacch. 459, obéissant à la volonté et aux ordres de son père ; morem alicui gerere Cic. Tusc. 1, 17, exécuter les volontés de qqn, se plier aux désirs de qqn
2. usage, coutume : mos est hominum, ut Cic. Br. 84 ; moris est Græcorum, ut Cic. Verr. 2, 1, 66, c'est la coutume des hommes, des Grecs que ; mos traditur a patribus, ut Liv. 27, 11, 10, la coutume est transmise par nos pères de ; mos est ita rogandi Cic. Fam. 12, 17, 1, l'usage est de faire cette demande ; hic mos erat patrius Academiæ adversari Cic. de Or. 1, 84, c'était une coutume traditionnelle de l'Académie que de contredire... ; perducere aliquid in morem Cic. Inv. 2, 162, introduire qqch. dans l'usage ; contra morem consuetudinemque civilem aliquid facere Cic. Off. 1, 148, faire qqch. de contraire aux coutumes et aux pratiques de ses concitoyens ; more majorum Cic. Verr. 2, 5, 22 ; Gallorum Cæs. G. 5, 56, 2, selon la coutume des ancêtres, des Gaulois ; more Asiatico Cic. Or. 27 ; nostro more Cic. CM 22, suivant l'usage asiatique, suivant nos usages ; more belli Cic. Verr. 2, 4, 116, d'après les usages de la guerre ; more et exemplo populi Romani Cæs. G. 1, 8, 3, d'après les usages et les précédents du peuple romain ; discedere a commune more verborum Cic. Or. 36, s'écarter de l'usage ordinaire de la langue
3. genre de vie, mœurs, caractère : omnium istius modi querelarum in moribus est culpa, non in ætate Cic. CM 7, si toutes ces plaintes se produisent, la faute en est au caractère, non à la vieillesse ; mores disciplinamque alicujus imitari Cic. Dej. 28, imiter les mœurs et les maximes de qqn ; præfectus moribus Cic. Fam. 9, 15, 5, préfet des mœurs ; antiqui mores Cic. Rep. 5, 2, les mœurs d'autrefois ; unis moribus vivunt (Lacedæmonii) Cic. Fl. 63, (les Lacédémoniens) vivent avec les mêmes mœurs || omnem morem Lacedæmoniorum inflammatum esse cupiditate vincendi Cic. Off. 1, 64, [au dire de Platon] c'est un trait général du caractère des Lacédémoniens que d'être enflammés du désir de vaincre ; scænicorum mos tantam habet verecundiam, ut... Cic. Off. 1, 129, c'est une tradition chez les acteurs que d'observer une telle réserve que... || mœurs publiques, traditions (morales et surtout religieuses, v. P. Fest. 157) : Liv. 1, 19, 1 ; mores institutaque majorum Cic. Tusc. 4, 1, les traditions et les institutions des ancêtres ; seu legibus seu moribus Liv. 26, 3, 8, conformément soit aux lois soit à la tradition
4. [mét.] mos cæli Virg. G. 1, 51 ; mores siderum Plin. 18, 206, les caractères d'un climat, des astres || principes, règles, lois : mores viris et mœnia ponet Virg. En. 1, 264, il donnera à ses guerriers des lois et des remparts ; pacis imponere morem Virg. En. 6, 852, imposer les principes de la paix (les règles de l'état de paix) ; in morem Virg. En. 5, 556, régulièrement ; sine more Virg. En. 8, 635, contrairement à la règle ; [ou] Virg. En. 5, 694 ; 7, 377, sans règle = en se déchaînant.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
mos Copy link
ⓘ

mōs: masc nom/voc sg

MOS moris. m. [ἔθος, ἦθος, τρόπος] Est Vitae institutum consuetudine firmatum. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.