Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (7 entries · 4 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

mărĭtĭmē: adverbial

mărĭtĭme: masc/neut voc sg

• mărĭtĭmus (mărĭtŭmus), a, um, adj. [mare], of or belonging to the sea, sea-, maritime (class.).
  1. I. Lit.: fluctus movi maritumos, Plaut. Rud. prol. 69: homines maritimi, seamen, mariners, Cic. Verr. 2, 5, 27, § 69; cf. absol.: e barbaris ipsis nulli erant antea maritimi praeter Etruscos et Poenos, id. Rep. 2, 4, 9: maritimus et navalis hostis, id. ib. 2, 3, 6: loci maritimi, an remoti a mari, id. Part. Or. 10, 36: urbes, on the seacoast, lying on the sea, id. Rep. 2, 3, 5; 2, 3, 6: civitas, Caes. B. G. 2, 34: portus, Plin. 6, 27, 31, § 139: agri, Liv. 29, 28: provincia, id. 37, 2: ora, Cic. Tusc. 5, 14, 40; Caes. B. C. 3, 5: cursus, a voyage, Cic. Planc. 40: res, maritime affairs, Cic. Verr. 2, 5, 27, § 70: naves, sea-going, Liv. 21, 63: officium, Caes. B. C. 3, 5: ecfugere a vita marituma, Plaut. Bacch. 2, 3, 108: bellum, with the pirates, Sall. C. 39, 1: portus, navibus ab maritima vi tutus, Liv. 37, 16: sal, sea-salt, Varr. R. R. 1, 7, 8: silvae, on the sea-coast, Cic. Rep. 2, 18, 33: nuptiae, i. e. those of Peleus with Thetis (opp. terrenae nuptiae, i. e. with Musa), id. ib.: usurae, from maritime speculations, Dig. 22, 3, 6.—Subst.: mărĭtĭma, ōrum, n., maritime parts or places: in maritimis sum, Cic. Fam. 2, 16, 2; so with gen.: maritima Aetoliae vastare, Liv. 38, 7: maritima Africae, Plin. 6, 34, 39, § 212: Tarraconis, Flor. 4, 12, 5.—*
  2. II. Transf., changeable, inconstant, like the sea: mores, Plaut. Cist. 2, 1, 11.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
mărĭtĭmus Copy link
ⓘ

mărĭtĭmē: adverbial

mărĭtĭme: masc/neut voc sg

• mărĭtĭmus (-ŭmus), a, um, de mer, marin, maritime : Cæs. G. 2, 34, 1 ; Cic. Tusc. 5, 40 ; maritimi homines Cic. Verr. 2, 5, 69 ; Rep. 2, 9, habitants des côtes, marins ; res maritimæ Cic. Verr. 2, 5, 70, les choses de la mer, la vie maritime ; pl. n., maritima Cic. Fam. 2, 16, 2, les côtes, le littoral, cf. Liv. 38, 7.
GES Gesner (2)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
maritimus Copy link
ⓘ

mărĭtĭmē: adverbial

mărĭtĭme: masc/neut voc sg

MARITIMVS [1] a, um. Adi. [παραθαλάσσιος, παράλιος] Quod mare accolit, vel quod ad mare est, vel quod ad mare fit. Cicer. Att. 2, 16 […]
Page Scan
maritimus Copy link
ⓘ

mărĭtĭmē: adverbial

mărĭtĭme: masc/neut voc sg

MARITIMVS [2] vid. MARE.
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• maritime:
      1. 1. mărĭtĭmus (having to do with the sea; esp. of people): a m. and naval enemy, m. et navalis hostis, Cic. Rep. 2, 3: m. states, m. civitates, Caes. B. G. 2, 34: m. affairs, m. res, Caes. Neut. pl. used absol. = maritime parts, Cic. Fam. 2, 16, ad init.: Plin.
      2. 2. expr. by mărĕ, is, n.: m. cities, civitates quae mare contingunt, quae in mari sunt, cf. Cic. Rep. 2, 4. Phr.: a great m. power, *civitas quae navibus s. classibus pollet; magnas copias navales habens. See also naval.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
MARINE, MARITIME Copy link
• MARINE, MARITIME
adj., marinus (in or of the sea): maritimus (on or near the sea): A maritime town, urbs maritima (Cic.); oppidum maritimum (Caes., Liv.): a maritime district, orae maritimae civitas (Caes.): a maritime power, civitas navibus, or classe, valens; civitas multum mari pollens: maritime forces, copiae navales (opposed to copiae terrestres, Liv.): maritime affairs, res maritimae or nauticae (Cic.). Vid: also NAVAL.