măre Copy link Outline I. Lit.A. In gen.B. In partic., of single seasII. Transf. . ...A. Sea-water, salt-waterB. The color of the sea, sea-greenC. Of the airD. A large vessel ⓘmăre: neut nom/voc/acc/abl sg • măre, is (abl. sing. mare, Varr. ap. Charis. p. 45 and 111 P.; and in Prisc. p. 759 ib.; Lucr. 1, 161; Ov. Tr. 5, 2, 20; id. P. 4, 6, 46; 198; Lact. Mort. Pers. 21, 11; gen. plur. marum, Naev. ap. Prisc. p. 770 P.), n. [root mar-, gleam, glimmer (cf. ἅλς μαρμαρέη, Il. 14, 273); Gr. μάρμαρος; Lat. marmor; Sanscr. mīras, sea; Goth. marei; Angl. - Sax. mere; Germ. Meer. Curtius, however, refers these words to root mar-, die; cf. morior, marceo], the sea, opp. to dry land. I. Lit. A. In gen.: sol, qui Mare, terram, caelum contines tuo cum lumine, Enn. ap. Prob. Verg. E. 6, 31 (Trag. v. 322 Vahl.): indu mari magno, id. ap. Macr. S. 6, 2 (Ann. v. 425 ib.): mare infidum, Plaut. Trin. 4, 1, 13: fluctuosum, id. Rud. 4, 2, 5: ventosum, Hor. C. 3, 4, 45: tumultuosum, id. ib. 3, 1, 26: tumidum, Verg. A. 8, 671: placidum, id. E. 2, 26: tranquillum, Plaut. Poen. 3, 1, 4: vastissimum, Cic. Pis. 24, 57: vastum atque apertum, Caes. B. G. 3, 12: profundum et immensum, Cic. Planc. 6, 15: planum, Juv. 12, 62: numquam ingressus es mare, Ter. Hec. 3, 4, 5: mare pedibus ingredi, Lact. 4, 15, 21: remenso ire mari, Verg. A. 3, 144: terrā marique, by sea and by land: terra marique acquirenda, i. e. at all hazards, Juv. 14, 222; v. terra.—In plur.: maria salsa, Enn. ap. Non. 183, 18 (Trag. v. 145 Vahl.): quibus cavernis maria sustineantur, Cic. Tusc. 5, 24 fin.: in reliquis maribus, Caes. B. G. 5, 1, 2.—Poet. as a figure for hard-heartedness: te saevae progenuere ferae Aut mare, etc., Ov. H. 7, 39; cf. Cat. 64, 155; cf. also: Nam mare haud est mare; vos mare acerrumum; nam in mari repperi, hic elavi bonis, Plaut. As. 1, 2, 8 sq.: meretricem ego item esse reor mare ut est; quod des devorat, numquam abundat, id. Truc. 2, 7, 17 sq.—In apposition with Oceanus: proximus mare Oceanum in Andibus hiemarat, Caes. B. G. 3, 7, 2; Tac. H. 4, 12; cf. also: ecce maris magna claudit nos obice pontus, the depths of the sea, Verg. A. 10, 377: maria omnia caelo Miscere, id. ib. 5, 790.—Prov.: mare caelo miscere, to mingle sea and sky, i. e. to raise a terrific storm, bluster: clames licet, et mare caelo Confundas, homo sum, Juv. 6, 282: quis caelum terris non misceat et mare caelo, id. 2, 25: terrā marique aliquid quaerere or conquirere, to search for a thing by sea and land, i. e. everywhere, Plaut. Poen. prol. 105; Vatin. ap. Cic. Fam. 5, 9; Sall. C. 13: maria et montes polliceri, to promise seas and mountains, i. e. more than one can perform, id. ib. 23, 2: his qui contentus non est, in mare fundat aquas, pour water into the sea, i. e. fill that which is already full, Ov. Tr. 5, 6, 44.— B. In partic., of single seas: mare nostrum, i. e. the Mediterranean Sea, Caes. B. G. 5, 1; Sall. J. 17; Plin. 6, 28, 30, § 126; Luc. 8, 293: mare superum, the Upper Sea, the Adriatic, Plaut. Men. 2, 1, 11; Cic. de Or. 3, 19, 69; Mel. 2, 4; Plin. 3, 5, 6, § 41; 3, 5, 10 al.: mare inferum, the Etruscan Sea, Cic. l. l.; Att. 8, 3, 5; Mel. l. l.; Plin. l. l. al.: mare Aegeum, Juv. 13, 246: mare rubrum, v. ruber; of a fresh - water lake: Galileae, Vulg. Matt. 4, 18.— II. Transf. (poet. and in post-Aug. prose). A. Sea-water, salt-water: Chium maris expers, unmixed Chian wine, Hor. S. 2, 8, 15 (id est, sine aqua marina, Schol. Acr.); so, vinum mari condire, Plin. 14, 7, 9, § 73.— B. The color of the sea, sea-green: smaragdi virens mare, Plin. 37, 6, 21, § 80. —* C. Of the air: mare aëris, the sea, i. e. expanse of air: id omne Aëris in magnum fertur mare, Lucr. 5, 276.— D. A large vessel: bases et mare aëneum, Vulg. 4 Reg. 25, 13.
mărum Copy link ⓘmăre: neut voc sg • mărum and măron, i, n., = μάρον, a plant, perh. Teucrium Marum, Linn.; catthyme, Plin. 12, 24, 53, § 111; 13, 2, 2, § 18.
mās Copy link Outline I. gen. plur marium, Cic. Part. Or. 10, 35 ...B. Transf., masculine, manly, braveA. Lit., of gods, human beings, and animalsB. Trop., of plants ⓘmare: masc/fem/neut abl sg • mās, măris (n. mare, rare; I. gen. plur marium, Cic. Part. Or. 10, 35; Mel. 3, 9, 5), adj. [prob. from Sanscr. root man, think; manus, man, human being; cf.: memini, moneo, etc.], male, masculine, of the male sex: mare et femineum sexus, App. de Mund. p. 66 med.: maribus (sc. diis), Cic. Leg. 2, 12, 29: si marem (anguem) emisisset ... si feminam, etc., id. Div. 1, 18, 36; id. Part. Or. 10; so, emissio maris anguis (opp. emissio feminae anguis), id. Div. 2, 29, 62: mas vitellus, a male yolk, i. e. which would produce a male chick, Hor. S. 2, 4, 14.—Of plants: ure mares oleas, Ov. F. 4, 741.— B. Transf., masculine, manly, brave (poet.): quod mares homines amant, Plaut. Poen. 5, 5, 32: maribus Curiis, Hor. Ep. 1, 1, 64: animi, id. A. P. 402: male mas, unmanly, effeminate, Cat. 16, 13: atque marem strepitum fidis intendisse Latinae, i. e. a manly, noble strain, Pers. 6, 4.—As subst.: mās, măris, a male (opp. femina, v. infra). A. Lit., of gods, human beings, and animals: congressio maris et feminae, Cic. Rep. 1, 24, 38: et mares deos et feminas esse dicitis, id. N. D. 1, 34, 95: (bestiarum) aliae mares, aliae feminae sunt ... et in mare et in femina, etc., id. ib. 2, 51, 128; cf.: feminaque ut maribus conjungi possit, Lucr. 5, 853: marium expers, Suet. Claud. 33; so, marium pignora, id. Aug. 21 Oud. N. cr.: stuprum in maribus, Quint. 11, 1, 84: vos tollite laudibus, mares, Delon Apollinis, Hor. C. 1, 21, 10.— B. Trop., of plants: in tilia mas et femina differunt omni modo: namque et materies dura ac nodosa, etc., Plin. 16, 14, 25, § 65: cognati virilis sexus, per mares descendentes, Ulp. Fragm. 26, 1.
Marus Copy link ⓘMare: masc voc sg • Marus, i, m., a river in Dacia, now the March or Morana, Tac. A. 2, 63; Plin. 4, 12, 25, § 81.
măre Copy link Outline 1 la mer : , , , etc. || v. terra || pl. ...2 eau de mer, eau salée : || vert de mer [couleur] : ...3 [fig.] le vaste océan de l'air ; remuer ciel et terre ; ... ⓘmăre: neut nom/voc/acc/abl sg • măre, is, n., 1. la mer : Cic., Cæs., Virg., etc. || terra marique, v. terra || pl. maria Cic. Tusc. 5, 69 ; Cæs. G. 5, 1, 2 || mare Oceanus Cæs. G. 3, 7, 2, l'Océan || nostrum mare Cæs. G. 5, 1, 2 ; Sall. J. 17, 4, mer Méditerranée 2. eau de mer, eau salée : Hor. S. 2, 8, 15 ; Plin. 14, 73 || vert de mer [couleur] : Plin. 37, 80 3. [fig.] aeris magnum mare Lucr. 5, 276, le vaste océan de l'air ; mare cælo confundere Juv. 6, 283, remuer ciel et terre ; maria et montes polliceri Sall. C. 23, 3, promettre monts et merveilles ; in mare fundere aquas Ov. Tr. 5, 6, 41, porter de l'eau à la rivière || vaste récipient : mare æreum Vulg. 4 Reg. 25, 13. ➳ au lieu de mari, abl. mare Pl. Mil. 1309 ; Lucr. 1, 161 ; Ov. Tr. 5, 2, 20 || gén. pl. marum Næv d. Prisc. Gramm. p. 770.
mărum Copy link ⓘmăre: neut voc sg • 1 mărum ou mărŏn, ī, n. (μάρον), marum ou germandrée maritime [plante] : Plin. 12, 111 ; 13, 18.
mās Copy link ⓘmare: masc/fem/neut abl sg • mās, măris, m., mâle : Cic. Rep. 1, 38 ; Nat. 1, 95 ; 2, 128 ; emissio maris anguis Cic. Div. 2, 62, le fait de laisser échapper le serpent mâle ; mas vitellus Hor. S. 2, 4, 14, jaune d'œuf mâle [= devant produire un mâle] ; mares oleæ Ov. F. 4, 741, olives mâles || [fig.] mâle, viril : mares Curii Hor. Ep. 1, 1, 64, les mâles Curius ; mares animi Hor. P. 402, les mâles courages ; male mas Catul. 16, 13, mou, efféminé ; marem strepitum fidis latinæ intendere Pers. 6, 4, faire retentir [sur la corde tendue] les mâles accents de la lyre latine. ➳ gén. pl. habituel marium Cic. Part. 35.
Marus Copy link ⓘMare: masc voc sg • Marus, ī, m., fleuve de Germanie : Tac. Ann. 2, 63 ; Plin. 4, 81.
mare Copy link ⓘmăre: neut nom/voc/acc/abl sg MARE is. n. [θάλασσα, ἄλς] Magna illa aquarum salsarum colluuio. […] 🗁 Page Scan
mas Copy link ⓘmare: masc/fem/neut abl sg MAS maris. m. [ἄῤῥην, ἔνορχος, ἐνόρχης] Sexus nobilioris nomen, cui contrarium est Femina. […] 🗁 Page Scan
Märe Copy link Outline I. = Gerücht, w. s.II. Sage: fabula. Märe, I. = Gerücht, w. s. II. Sage: fabula.