Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (6 entries · 12 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

jejūnē: adverbial

jejūne: masc/neut voc sg

• jējūnus, a, um, adj. [kindr. to Sanscr. yam, refrenare, cohibere; intens. yanyam, Bopp. Gloss. p. 276, a], fasting, hungry, abstinent, not partaking of food.
  1. I. Lit.: in scenam qui jejunus venerit, Plaut. Ps. prol. 12: sic expletur jejuna cupido, hunger, Lucr. 4, 876; so, jejuna aviditas, Plin. 10, 3, 3, § 8: misera ac jejuna plebecula, Cic. Att. 1, 16, 11: cum quidem biduum ita jejunus fuissem, ut, etc., id. Fam. 7, 26, 1: canis, Hor. Epod. 5, 23: jejuna fessaque corpora, Liv. 21, 55.—Of inanimate things: lupus jejunis dentibus acer, Hor. Ep. 2, 2, 29: Cerberus jejuno sono, with hungry howlings, Prop. 4 (5), 5, 4. tam jejuna fames? so extreme, Juv. 5, 10: pullus ad quem volat mater jejuna, id. 10, 232: odium, i. e. on an empty stomach, id. 15, 51: saliva, fasting spittle, Plin. 28, 4, 7, § 35.—
      1. 2. Thirsty: vilem jejunae saepe negavit aquam, Prop. 3, 13 (4, 14), 18.—
    1. B. Transf.
      1. 1. Dry, barren, unproductive: corpora suco jejuna, Lucr. 2, 845: ager, Cic. Verr. 2, 3, 37, § 84: glarea, Verg. G. 2, 212: pars jejunior humi, Col. 2, 4, 7.—
      2. 2. Scanty, insignificant in quantity: summaque jejunā sanie infuscatur arena, Verg. G. 3, 493.—
  2. II. Trop.
    1. A. Poor, barren, powerless: ut quosdam nimis jejuno animo et angusto monerem uti, etc., Cic. Phil. 14, 6, 17: pusillus animus atque ipsā malevolentiā jejunus atque inanis, id. Fam. 2, 17, 7.—
    2. B. Insignificant, trifling, contemptible, mean, low: solivaga cognitio et jejuna, Cic. Off. 1, 44, 157: frigida et jejuna calumnia, id. Caecin. 21, 61: jejunum hoc nescio quid et contemnendum, id. Fam. 15, 17: aliquid humile et jejunum, id. ib. 3, 10, 7.—
    3. C. Of speech, meagre, dry, feeble, spiritless: si quis aut Antonium jejuniorem, aut Crassum fuisse pleniorem putet, Cic. de Or. 3, 4, 16: Theodorus, in arte subtilior, in orationibus jejunior, id. Brut. 12, 48.—With gen., Cic. Or. 40: concertatio verborum, id. de Or. 2, 16, 68; Quint. 1, 4, 5; 10, 2, 17 al.—
    4. D. Destitute of, without, deprived of: divitiarum avidi ac jejuni, Just. 38, 6, 8: pecunia, Val. Max. 4, 4, 9.—Adv.: jējūnē, meagrely, dryly, jejunely, without ornament or spirit: jejune et exiliter disputare, Cic. de Or. 1, 11, 50; Plin. Ep. 1, 20, 20; Gell. 19, 3: agere, Cic. Ac. 2, 35, 112.—Comp.: dicere jejunius, Cic. Fin. 3, 5, 17; id. Att. 12, 21, 1.
GAF Gaffiot (2)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
jĕjūnē Copy link
• jĕjūnē (jejunus), avec sécheresse, maigrement, sans développement : Cic. de Or. 1, 50 ; Or. 119 ; 123 ; Plin. Min. Ep. 1, 20, 20 ; Gell. 19, 3 || jejunius Cic. Fin. 3, 17 ; Att. 12, 21, 1.
ⓘ

jejūnē: adverbial

jejūne: masc/neut voc sg

• jĕjūnus, a, um,
1. qui est à jeun, qui n'a rien mangé : Cic. Fam. 7, 26, 1 ; jejuna plebecula Cic. Att. 1, 16, 11, populace affamée ; jejuna cupido Lucr. 4, 876, faim || jejuna saliva Plin. 28, 35, salive d'un homme à jeun ; jejunus sonus Prop. 4, 5, 4, cris d'un animal affamé || altéré : Prop. 3, 13, 18 || [avec abl.] dépourvu de : Lucr. 2, 845
2. sec ; [en parl. du sol] maigre, pauvre : Cic. Verr. 2, 3, 84 ; Virg. G. 2, 212 || [en parl. du style] maigre, aride, décharné : Cic. de Or. 3, 16 ; Br. 48 || borné [en parl. de l'esprit], étroit : Cic. Phil. 14, 17 || pauvre d'idées : illud animi ipsā malevolentiā jejuni atque inanis quod... Cic. Fam. 2, 17, 7, voici qui est d'un esprit que la méchanceté même laisse à court et met au dépourvu... || peu abondant, rare : Virg. G. 3, 493 || infécond, insignifiant, creux, vide : jejuna calumnia Cic. Cæc. 61, pauvre chicane, cf. Off. 1, 157 ; Fam. 14, 4, 14 || [avec gén.] à jeun sous le rapport de, étranger à, qui ignore : Cic. Or. 106 || jejunior Cic. de Or. 3, 16.
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
JEJUNE Copy link
• JEJUNE
jejunus. (The words are found in this connection and order.) frigidus et jejunus: aridus: exilis: exiliter scriptus. SYN. in DRY.