Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (5 entries · 10 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

extant: pres ind act 3rd pl

• ex-sto (ext-), āre, v. n. (part. fut. exstaturus, Plin. 17, 22, 35, § 7; Pand. 47, 2, 78 al.), to stand out or forth, to project, to stand above.
  1. I. Prop.: (milites) cum capite solo ex aqua exstarent, Caes. B. G. 5, 18, 5; for which: super aequora celso collo, Ov. M. 11, 358: aquis (navis), id. Tr. 5, 11, 14; cf. absol., Caes. B. C. 1, 62, 2: ferrum de pectore, Ov. M. 9 128: de arbore (surculus), Col. 5, 11, 5: ossa sub incurvis lumbis, Ov. M. 8, 807: aedificia modice ab humo exstantia, Plin. 6, 22, 24, § 89: paulum supra terram, Gell. 19, 13, 3.—Poet. with acc.: aliquem, to overtop, Stat. S. 1, 2, 116.—
    1. B. Trop. (syn.: emineo, eniteo), to be prominent, stand forth, be conspicuous: quo magis id, quod erit illuminatum. exstare atque eminere videatur, Cic. de Or. 3, 26, 101: haec enitere et exstare aliquatenus, Quint. 8, 5, 29: arma tubaeque sonent, vox et tua noctibus exstet, predominate, be heard above, Val. Fl. 5, 252.—
  2. II. Meton. (causa pro effectu), to be visible, show itself, appear; to be extant, to exist, to be (most freq., esp. of inanim. and abstr. subjects): hominum nemo exstat, qui, etc., Plaut. Trin. 2, 4, 142: auctor doctrinae ejus non exstat, Liv. 1, 18, 2. pecunia, cujus auctor non exstat, Quint. 7, 2, 57: Sarmenti domina exstat, still lives, Hor. S. 1, 5, 55: exstant hujus fortitudinis impressa vestigia, Cic. Balb. 5, 13: exstant epistolae Philippi ad Alexandrum, id. Off. 2, 14, 48: litterae, id. Inv. 1, 39, 70: leges, id. Rep. 5, 2 fin.: orationes, Quint. 10, 7, 30: clarorum virorum non minus otii quam negotii rationem exstare oportere, Cato ap. Cic. Planc. 27, 66: sine oculis non potest exstare officium et munus oculorum, Cic. Div. 1, 32, 71; 2, 52, 107: video hoc in numero neminem, cujus non exstet in me suum meritum, id. Planc. 1, 2: studium nostrum, id. Fam. 1, 8, 7.—
          1. β. Impers., with a subject or rel.-clause (very rare): quem vero exstet et de quo sit memoriae proditum eloquentem fuisse, etc., Cic. Brut. 15, 57: apparet atque exstat, utrum simus earum (artium) rudes an didicerimus, id. de Or. 1, 16, 72—Hence, ex-stans, ntis, P. a., projecting, prominent; comp. partes exstantiores, Cael. Aur. Tard. 5, 1, 3.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

extant: pres ind act 3rd pl

• exstō (extō), āre, intr.,
1. se tenir au-dessus, être élevé au-dessus, dépasser : capite solo ex aqua exstabant Cæs. G. 5, 18, 5, ils avaient la tête seule au-dessus de l'eau ; ædificia modice ab humo exstantia Plin. 6, 89, édifices s'élevant modérément au-dessus du sol ; extabat ferrum de pectore Ov. M. 9, 128, le fer émergeait de la poitrine ; navis extat aquis Ov. Tr. 5, 11, 14, le navire se tient au-dessus des eaux ; paulum supra terram Gell. 19, 13, 3, être un peu élevé au-dessus de la terre || [abst] : summo pectore Cæs. C. 1, 62, 2, avoir le haut de la poitrine émergeant [de l'eau] || [poét. avec acc.] : aliquem Stat. S. 1, 2, 116, dépasser qqn
2. être visible, se montrer, exister : ejus nulla exstant scripta Cic. Br. 36, il ne reste de lui aucun écrit, cf. Cic. Off. 2, 48 ; Div. 1, 71, etc.; quod extat in annalibus Cic. Div. 1, 51, ce dont nos annales font foi ; nostrum studium exstabit in conveniendis magistratibus Cic. Fam. 1, 8, 7, notre zèle se manifestera dans les visites aux magistrats || [impers, exstat avec prop. inf.] il est certain que, c'est une chose avérée que : quem vero exstet eloquentem fuisse, primus est... Cic. Br. 57, quant à un homme dont il soit certain qu'il fut éloquent, le premier c'est... ; [avec interr. ind.] il apparaît clairement : Cic. de Or. 1, 72. ➳ part. fut. exstaturus Plin. 17, 167.
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• extant: sŭperstes, ĭtis: the c. plays of Euripides, Euripidis fabulae s., Nauck: v. surviving. Usu. with to be:
      1. 1. exsto, stĭti, 1: no writings of Demades are e., Demadis nulla ex. scripta, Cic.: Quint.
      2. 2. consto, stĭti, 1 (rare in this sense): the most ancient (orators) whose writings are e., antiquissimi quorum quidem scripta c., Cic. de Or. 2, 22, 93.
      3. 3. măneo, dūro: v. to remain, endure.
      4. 4. sŭpersum, fui, irr. (in this sense appy, modern): the e. poems of Pindar, Pindari carmina quae s., Dissen.: the entire e. works of Livy, T. Livii libri qui s. omnes, Drak.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
EXTANT Copy link
• EXTANT
To be extant, exstare (e.g., exstant epistolae Philippi ad Alexandrum: exstant litterae, leges, etc.): manere (to remain; monumenta manserunt ad nostram aetatem, Nep.).