Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (4 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
• ex-sto (ext-), āre, v. n. (part. fut. exstaturus, Plin. 17, 22, 35, § 7; Pand. 47, 2, 78 al.), to stand out or forth, to project, to stand above.
  1. I. Prop.: (milites) cum capite solo ex aqua exstarent, Caes. B. G. 5, 18, 5; for which: super aequora celso collo, Ov. M. 11, 358: aquis (navis), id. Tr. 5, 11, 14; cf. absol., Caes. B. C. 1, 62, 2: ferrum de pectore, Ov. M. 9 128: de arbore (surculus), Col. 5, 11, 5: ossa sub incurvis lumbis, Ov. M. 8, 807: aedificia modice ab humo exstantia, Plin. 6, 22, 24, § 89: paulum supra terram, Gell. 19, 13, 3.—Poet. with acc.: aliquem, to overtop, Stat. S. 1, 2, 116.—
    1. B. Trop. (syn.: emineo, eniteo), to be prominent, stand forth, be conspicuous: quo magis id, quod erit illuminatum. exstare atque eminere videatur, Cic. de Or. 3, 26, 101: haec enitere et exstare aliquatenus, Quint. 8, 5, 29: arma tubaeque sonent, vox et tua noctibus exstet, predominate, be heard above, Val. Fl. 5, 252.—
  2. II. Meton. (causa pro effectu), to be visible, show itself, appear; to be extant, to exist, to be (most freq., esp. of inanim. and abstr. subjects): hominum nemo exstat, qui, etc., Plaut. Trin. 2, 4, 142: auctor doctrinae ejus non exstat, Liv. 1, 18, 2. pecunia, cujus auctor non exstat, Quint. 7, 2, 57: Sarmenti domina exstat, still lives, Hor. S. 1, 5, 55: exstant hujus fortitudinis impressa vestigia, Cic. Balb. 5, 13: exstant epistolae Philippi ad Alexandrum, id. Off. 2, 14, 48: litterae, id. Inv. 1, 39, 70: leges, id. Rep. 5, 2 fin.: orationes, Quint. 10, 7, 30: clarorum virorum non minus otii quam negotii rationem exstare oportere, Cato ap. Cic. Planc. 27, 66: sine oculis non potest exstare officium et munus oculorum, Cic. Div. 1, 32, 71; 2, 52, 107: video hoc in numero neminem, cujus non exstet in me suum meritum, id. Planc. 1, 2: studium nostrum, id. Fam. 1, 8, 7.—
          1. β. Impers., with a subject or rel.-clause (very rare): quem vero exstet et de quo sit memoriae proditum eloquentem fuisse, etc., Cic. Brut. 15, 57: apparet atque exstat, utrum simus earum (artium) rudes an didicerimus, id. de Or. 1, 16, 72—Hence, ex-stans, ntis, P. a., projecting, prominent; comp. partes exstantiores, Cael. Aur. Tard. 5, 1, 3.