Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (6 entries · 26 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

excessī | ve: perf part pass masc/neut gen sg · perf part pass masc nom/voc pl · perf ind act 1st sg

• ex-cēdo, cessi, cessum, 3 (subj. perf. sync. excessis, Ter. And. 4, 4, 21), v. n. and a.
  1. I. Neut., to go out, go forth or away, to depart, retire, withdraw (freq. and class.; cf.: discedo, deficio, destituo, desero, linquo, relinquo).
    1. A. Lit.
      1. 1. In gen., with ex and abl., with abl. alone, or absol.: ex istoc loco, Plaut. Aul. 1, 1, 18: e medio, Ter. Hec. 4, 3, 14: ex civitate, Caes. B. G. 6, 8, 8: ex Italia, Cic. Phil. 12, 6, 14: e templo, Liv. 29, 19; for which, templo, id. 39, 5: ex finibus, Caes. B. G. 7, 33, 2; for which, finibus, id. ib. 4, 18 fin.; 7, 77, 14; Liv. 30, 42; 41, 19 al.: ex illa circumscriptione, Cic. Phil. 8, 8: ex itinere, Caes. B. C. 1, 79 fin.; cf.: ex via, id. B. G. 5, 19, 1; for which, viā, Liv. 24, 20: ex pugna, ex proelio, Caes. B. G. 3, 4, 3; 4, 33, 2; for which, more freq., pugnā, id. B. G. 5, 36, 3; id. B. C. 2, 7, 1; Liv. 44, 42; Verg. A. 9, 789 al.; and, proelio, Caes. B. G. 2, 25, 1; 3, 4, 3; 4, 12 fin.; 7, 80, 3; cf. acio, id. B. C. 2, 41, 7; 3, 94, 5; Liv. 31, 17: loco, Caes. B. C. 1, 44, 2; 3, 45, 4; Liv. 36, 10, 15; so, locis, id. 38, 27, 9; 27, 1, 5; and bello, Sall. C. 9, 4: domo, Caes. B. G. 4, 14 fin.: oppido, id. ib. 7, 78, 1; cf. urbe, Liv. 26, 24; 30, 7; 31, 17 et saep.: Arimino, Caes. B. C. 1, 10, 3; 1, 11, 1: Galliā, id. B. G. 7, 66, 4: provinciis, id. B. C. 1, 85 fin.: patriā, Verg. A. 1, 357: sceleratā terrā, id. ib. 3, 60 et saep.—With de (very rare): de utero matris, i. e. to be born, Dig. 1, 5, 15.—Absol.: abiit, excessit, evasit, erupit, Cic. Cat. 2, 1: excedere deos, simul ingens motus excedentium, Tac. H. 5, 13: primi omnium Macedones metu excesserant, Liv. 42, 67 fin.—Designating the terminus: cave quoquam ex istoc excessis loco, Ter. And. 4, 4, 21: agro hostium in Boeotiam, Liv. 31, 26 fin.: ex his tenebris in lucem illam, Cic. Tusc. 1, 30 fin.; cf.: ad deos, Vell. 1. 2: invictum fore donec excederet ad deos, Curt. 4, 7, § 27: in exsilium, Dig. 48, 19, 4; in which sense also simply excedere, ib. 48, 22, 7, § 17.—
      2. 2. In partic.
        1. a. To go beyond, overstep, rise above, overtop a certain boundary.—Of personal subjects very rarely: alter in Pontum, alter usque Aegyptum excessit, Just. 1, 1, 6.—More freq. of inanimate subjects: ut nulla (pars) excederet extra, Cic. Univ. 5; Cels. 8, 9 fin.; cf. with eminere, id. 8, 25 fin.: montes et excedentia in nubes juga, Plin. 27, 1, 1, § 3.—
        2. b. To depart from life, to decease, to die (cf. decedo): sic ille cum undequadraginta annos regnavisset, excessit e vita, Cic. Rep. 2, 14 fin.; so, e vita, id. Fin. 3, 18, 60; id. Brut. 20 fin.; id. Lael. 3 fin.; id. Off. 1, 43, 153: vitā, id. Tusc. 1, 13, 29; id. Brut. 75, 262; id. N. D. 3, 16, 41; Val. Max. 2, 6, 8; 5, 5, 3; Curt. 3, 1, 21; 9, 6, 6; Tac. H. 4, 75: e medio, Ter. Phorm. 5, 7, 74 Ruhnk.; and simply excedere (postAug.; but v. decedo excessus, I.), Plin. 7, 13, 11, § 58; Tac. A. 1, 5 fin.; 1, 33; Suet. Aug. 5; id. Claud. 45; id. Vesp. 2; id. Tit. 11; Val. Fl. 1, 826; Curt. 10, 5, 2; Sen. Ep. 77, 10.—
    2. B. Trop.
      1. 1. In gen. (very rarely): cum animus Eudemi e corpore excesserit, Cic. Div. 1, 25, 53; id. Tusc. 1, 11, 24; 1, 32, 78; id. Lael. 4, 13 al.: corpore excedere, id. Div. 1, 30, 63: ex pristina bellandi consuetudine, Auct. B. Afr. 73: palmā, to recede from victory, to yield the victory (= decedere alicui de victoria), Verg. A. 5, 380.—Far more freq.,
      2. 2. In partic.
        1. a. (Acc. to A. 2. a.) To go beyond a certain boundary or a certain measure, to advance, proceed, to transgress, digress (= procedere, progredi): mihi aetas ex magisterio tuo: Plaut. Bacch. 1, 2, 40: is postquam excessit ex ephebis, Ter. And. 1, 1, 24 (quoted in Cic. de Or. 2, 80, 327); cf.: ut primum ex pueris excessit Archias, Cic. Arch. 3: ad patres etiam et ad publicam querimoniam excessit res, Liv. 25, 1; cf. Val. Max. 5, 6, 4: haec eo anno in Africa gesta. Insequentia excedunt in eum annum, quo, etc., Liv. 30, 26; cf. id. 21, 15: paululum ad enarrandum, etc., to digress, Liv. 29, 29, 5; cf.: in fabellam, Sen. Ep. 77: in aliquid, Plin. Ep. 5, 6, 44 fin.: res parva dictu, sed quae studiis in magnum certamen excesserit, Liv. 34, 1; cf. id. 33, 35 fin.; 8, 33; cf. id. 3, 41: eo laudis excedere, quo, etc., to attain that height of fame, Tac. Agr. 42 fin.: tantum illa clades novitate et magnitudine excessit, i. e. exceeded, went beyond = eminuit, Tac. A. 2, 24.—
        2. b. (Acc. to A. 2. b.) To depart, disappear: cura ex corde excessit, Ter. Hec. 3, 2, 12: cum cupiditatum dominatus excessit, Cic. Par. 5, 3, 40: jam e memoria excessit, quo tempore? etc., Liv. 26, 13; for which, memoriā, id. 7, 32 fin.: ubi reverentia excessit animis, Curt. 8, 8.— Poet.: Cannaene tibi graviorque palude Maeonius Stygia lacus excessere Padusque? i. e. have they slipped from your memory? Sil. 15, 35.
  2. II. Act. (post-Aug.).
    1. A. Lit., to depart from, to leave a place: urbem, Liv. 2, 37, 8; 1, 29, 6; 3, 57, 10; 23, 1: curiam, id. 45, 20; cf. pass. impers.: Crotonem excessum est, id. 24; 3 fin.—
    2. B. Transf., to go beyond, surpass, exceed a certain limit, to overtop, tower above (cf. above, I. A. 2. a., and B. 2. a.): nubes excedit Olympus, Luc. 2, 271: statura, quae justam excederet, Suet. Tib. 68: summam octoginta milium, Liv. 39, 5; so of numbers, very freq., Plin. 7, 2, 2, § 22; 13, 3, 4, § 20; Quint. 9, 4, 79; Tac. A. 1, 14; Suet. Aug. 77 al.; cf. also of age, Col. 6, 21: triennium vitae, Plin. 8, 42, 67, § 166: annum aetatis centesimum, id. 25, 2, 5, § 9; Plin. Ep. 2, 1, 4; 3, 7, 9; Suet. Gramm. 7; of measure: laborum periculorumque modum, Vell. 2, 122 fin.; so, modum, Liv. 26, 19; 28, 25; Quint. 3, 6, 62; 8, 3, 48 al.: eloquentia aut aequavit praestantissimorum gloriam aut excessit, Suet. Caes. 55; cf.: praeturae gradum, id. Oth. 1: principum fastigium, id. Calig. 22: fastigium equestre, Tac. A. 4, 40: excedente humanam fidem temeritate, Vell. 2, 51, 3; so, fidem, Plin. 7, 21, 21, § 85; Ov. M. 7, 166: excessisse Priscum inmanitate et saevitia crimina, quibus, etc., Plin. Ep. 2, 11, 2: nemine tantum ceteros excedente, ut ei aliquis se summitteret, Just. 13, 2.—With simple acc.: decretum, ne vasa auro solida ministrandis cibis fierent, etc. ... Excessit Fronto ac postulavit modum argento, went beyond the proposal, Tac. A. 2, 33 (cf.: egredi relationem, id. ib. 2, 38).—Pass.: duo enim multitudo, unione jam excessā, Tert. adv. Marc. 1, 5.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

excessī | ve: perf part pass masc/neut gen sg · perf part pass masc nom/voc pl · perf ind act 1st sg

• excēdō, cessī, cessum, ĕre.
I. intr.,
  1. 1. s'en aller de, se retirer de : [avec ex] ex Italia, ex finibus, ex prœlio, ex pugna, se retirer d'Italie, du territoire, du combat : Cic. Phil. 12, 14 ; Cæs. G. 7, 33, 2 ; 3, 4, 3 ; 4, 33, 2 ; etc. || [avec abl. seul]: Gallia, finibus, prœlio, pugna Cæs. G. 7, 66, 3 ; 7, 77, 14 ; 2, 25, 1 ; 5, 36, 3, etc. ; cum hinc excessero Cic. Tusc. 1, 103, quand je serai parti d'ici || ex his tenebris in lucem illam Cic. Tusc. 1, 74, quitter les ténèbres d'ici pour la lumière de là-bas
  2. 2. [fig.] sortir : earum quattuor rerum sic in omni mundo partes omnes collocatæ sunt, ut nulla pars hujusce generis excederet extra Cic. Tim. 16, toutes les parties de ces quatre éléments ont été disposées dans tout l'univers de telle façon que rien n'en restât au dehors || e vita Cic. Br. 80 ; Phil. 9, 2, etc.; vita Cic. Br. 262 ; Nat. 3, 41, etc., sortir de la vie, quitter la vie ; ou excedere seul Plin. 7, 58 ; Tac. Ann. 1, 5 ; Suet. Aug. 5 ; etc. ; Sen. Ep. 77, 10 || ut primum ex pueris excessit Archias Cic. Arch. 4, aussitôt qu'Archias fut sorti de l'enfance, cf. Cic. de Or. 2, 327 || animus e corpore excessit Cic. Div. 1, 53 ; corpore Cic. Div. 1, 63, l'âme a quitté le corps || sortir de, disparaître : jam e memoria excessit, quo tempore a populo Romano defecerimus ? Liv. 26, 13, 5, avez-vous déjà oublié en quel temps nous avons abandonné le peuple romain ? cum cupiditatum dominatus excessit Cic. Par. 40, quand la tyrannie des passions s'est évanouie
  3. 3. sortir, s'avancer hors de : insequentia excedunt in eum annum quo... Liv. 30, 26, 1, les événements qui suivent débordent (empiètent) sur l'année où..., excedere paulum ad enarrandum... Liv. 29, 29, 5, sortir un peu des limites du sujet (faire une digression) pour raconter en détail... ; excedere ultra... s'avancer (aller) au-delà de : Liv. 3, 41, 4 ; 8, 33, 19 || aboutir à, en venir à : res parva dictu, sed quæ studiis in magnum certamen excesserit Liv. 34, 1, 1, un incident peu important à relater, mais tel que, par les passions soulevées, il aboutit à un violent débat, cf. 33, 35, 12 || s'élever : eo laudis excedere, quo... Tac. Agr. 42, s'élever à un degré de gloire où... ; tantum illa clades novitate et magnitudine excessit Tac. Ann. 2, 24, autant ce désastre dépassa tous les autres par sa nouveauté et sa grandeur.
II. tr.,
  1. 1. sortir de, quitter : urbem, quitter la ville : Liv. 1, 29, 6 ; 2, 37, 8 ; etc.
  2. 2. [fig.] dépasser : summam octoginta milium Liv. 39, 5, 10, dépasser la somme de quatre-vingt mille as ; modum Liv. 28, 25, 8, dépasser la mesure, les limites ; equestre fastigium Tac. Ann. 4, 40, dépasser les sommets de l'ordre équestre || [abst] : excessit Fronto Tac. Ann. 2, 33, Fronto passa toute mesure [alla plus loin]. ➳ subj. excessis Ter. Andr. 760.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
excedo Copy link
ⓘ

excessī | ve: perf part pass masc/neut gen sg · perf part pass masc nom/voc pl · perf ind act 1st sg

EXCEDO ssi, ssum, ere. [ἐκχωρέω, ἀποχωρέω] Egredi Festo, locum relinquere. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• excessive:
      1. 1. nĭmius: to die from e. joy, n. gaudio exanimari, Liv.: Cic.: Caes.
      2. 2. immŏdĭcus (that exceeds its bounds: not in Cic.): e. cold, im. frigus, Ov.: e. and improper freedom, (licence), im. et intempestiva libertas, Vell.: with gen., he indulged in e. grief, maeroris immodicus egit, Tac. A. 15, 23.
      3. 3. immŏdĕrātus, v. immoderate.
      4. 4. ĭnūsĭtātus, insŏlĭtus: v. unusual.
      5. 5. expr. by verb: e. grief, dolor qui modum excedit: v. to exceed.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
EXCESSIVE Copy link
• EXCESSIVE
immodicus: immoderatus: effusus: profusus. Excessive height (of body), statura, quae justam excedit (Suet., Tib, 68): excessive joy, laetitia effusa, profusa, praeter modum elata, or se superfundens.