Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (6 entries · 14 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

dissuādē: pres imperat act 2nd sg

• dis-suādĕo, si, sum, 2, v. a.—A pub. law t. t., to advise against, dissuade, oppose by argument, resist a proposition.
  1. I. Prop. (class.).
          1. α. With acc.: quis enim umquam tam secunda contione legem agrariam suasit, quam ego dissuasi? Cic. Agr. 2, 37, 101; so, legem, Vell. 2, 32: pacem, Liv. 30, 37: poenam suam, Tac. A. 13, 26 et saep.—
          2. β. With acc. and inf.: qui non modo non censuerit captivos remittendos, verum etiam dissuaserit, Cic. Off. 3, 27, 101.—
          3. γ. With de: cum praesertim (senatum) de captivis dissuasurus esset, Cic. Off. 3, 30, 110.—
          4. δ. With ne: dissuasuri, ne hanc legem accipiatis, C. Gracch. ap. Gell. 11, 10, 4; Gell. 7, 2, 10.—(ε) With inf.: societatem cum rege Pyrrho inire dissuasit, Suet. Tib. 2.—(ζ) Absol.: (C. Papirius) cum ferret legem de tribunis plebis reficiendis, dissuasimus nos, Cic. Lael. 25, 96; * Caes. B. G. 7, 15 fin.; Vell. 2, 31 fin.; Quint. 2, 4, 33 al.—
  2. II. Transf. beyond the public sphere: quod dissuadetur placet, Plaut. Trin. 3, 2, 44; cf. id. Cist. 2, 1, 10: certum studiorum facere delectum nemo dissuaserit, Quint. 2, 8, 7; so with acc. and inf., id. 4, 2, 121; and absol., Plaut. As. 5, 2, 81; Suet. Aug. 8; Ov. M. 1, 619; 2, 53.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

dissuādē: pres imperat act 2nd sg

• dissuādĕō, suāsī, suāsum, ēre, dissuader, parler pour détourner de :
1. tr., [avec nom de chose c. complément] legem Cic. Agr. 2, 101, combattre une loi ; pacem Liv. 30, 37, 7, parler contre la paix, cf. Tac. Ann. 13, 26 || [avec prop. inf., par symétrie avec censere] Cic. Off. 3, 101 || [avec inf.] dissuader de : Her. 3, 5 ; Suet. Tib. 2 || [avec ne] parler pour empêcher que : Gracch. d. Gell. 11, 10, 4 ; Gell. 7, 2, 10
2. [abst] parler contre, être opposant, faire opposition : Cic. Læl. 96 ; Cæs. G. 7, 15, 6 ; de aliqua re Cic. Off. 3, 110, à propos de qqch.
3. [en gén.] déconseiller de qqch., détourner de qqch. : quod dissuadetur, placet Pl. Trin. 670, ce dont on nous détourne, nous plaît ; [décad.] ille ab amicis dissuasus Hyg. Fab. 219, lui, détourné par ses amis || [avec inf.] Quint. 2, 8, 7 ; 4, 2, 121 ; [rare] alicui aliquid, déconseiller qqch. à qqn : alicui mori Sen. Herc. Œt. 929, détourner qqn de mourir.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
dissuadeo Copy link
ⓘ

dissuādē: pres imperat act 2nd sg

DISSVADEO si, sum, ere. [ἀποτρέπω, παραπείθω] Contrarium est suo simplici. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• dissuade:
      1. 1. dissuādeo, si, sum, 2 (with ne; in late writers inf.: also direct acc. of thing dissuaded from): to d. your acceptance of a law, d. ne hanc legem accipiatis, Gracch. in Cic.: to d. dying, d. mori, Sen.: to d. the passing of a law, legem d., Cic.
      2. 2. dĕhortor, 1 (with ne and subj.: also inf., or abl. with a, ab): to d. any one from giving, d. aliquem ne det, Ter.; with inf., Cato: Tac.: to d. from any course, d. ab aliqua re, Sall.: v. to discourage (II.).
      3. 3. expr. by suādeo, hortor, and negative words: he d.d the king very strongly from declaring war, *regi vehementissime suasit ne bellum indiceret: v. to advise.
      4. 4. āvŏco, abstrăho, etc.: v. to divert.
      5. 5. dēpello, pŭli, pulsum, 3: to d. a person from (carrying out) what he has undertaken, aliquem de suscepta causa d., Cic.: he could not d. her from, d. eam non potuit quin, etc., Tac.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
DISSUADE Copy link
• DISSUADE
dissuadere aliquid or de aliqua re: dissuasorem alicujus rei esse: dehortari aliquem a or de re, or with ne, quin, quominus (Vid: Zumpt, § 534): abducere: deducere: avertere: abstrahere (aliquem a re, are stronger terms; to turn anybody from a purpose): non censere aliquid faciendum esse (especially of a member of a deliberative body): to dissuade from an opinion, aliquem de aententia deducere, demovere: from a plan, project, from what anybody has taken into his head, aliquem a consilio revocare: not to allow one’s self to be dissuaded, perstare in aliqua re (to persist in anything); that does not suffer himself to be dissuaded, firmus proposito (Velleius, 2, 63): to dissuade anybody from a thing, dissuadere, ne aliquis faciat aliquid, or simply dissuadere aliquid or de aliqua re (☞ but never dissuadere alicui aliquid, which we do not find before Sen., Herc., oet., 929); avocare aliquem ab aliqua re (to endeavor to turn anybody from doing anything): to dissuade (or oppose one’s self to) the passing of a bill, dissuadere, ne legem accipiant: to dissuade them from setting the prisoners free, dissuadere de captivis; captivos remittendos non censere; captivos retinendos censere.