Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (6 entries · 31 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

diffĕrent: fut ind act 3rd pl

• dif-fĕro, distŭli, dīlātum, differre (inf. differrier, Lucr. 1, 1088. In tmesi: disque tulissent, Plaut. Trin. 4, 1, 14), v. a. and n.
  1. I. Act., to carry different ways; to spread abroad, scatter, disperse, separate (cf.: reicere, proferre, procrastinare, producere, ampliare, prorogare—class.).
    1. A. Lit.: scintillas agere ac late differre favillam, Lucr. 2, 675; cf.: favillam longe (ventus), id. 6, 692: nubila (vis venti), id. 1, 273; Verg. G. 3, 197: ignem (ventus), Caes. B. C. 2, 14, 2: casae venti magnitudine ignem distulerunt, id. B. G. 5, 43, 2: majorem partem classis (vis Africi), Vell. 2, 79, 2: rudentes fractosque remos (Eurus), Hor. Epod. 10, 6 et saep.; cf. Plaut. Trin. 4, 1, 14: nos cum scapha tempestas dextrovorsum Differt ab illis, id. Rud. 2, 3, 39; cf. Lucr. 1, 1088: cytisum, to plant apart, in separate rows = disserere, digerere, Varr. R. R. 1, 43; Col. 11, 3, 30 sq.; 38; 42 al.; cf.: ulmos in versum, Verg. G. 4, 144: ut formicae frustillatim (te) differant, Plaut. Curc. 4, 4, 20; cf.: insepulta membra (lupi), Hor. Epod. 5, 99; and: Mettum in diversa (quadrigae), Verg. A. 8, 643. —
    2. B. Trop.
      1. 1. To distract, disquiet, disturb a person (only ante-class.): vorsor in amoris rota miser, Exanimor, feror, differor, distrahor, diripior, Plaut. Cist. 2, 1, 5: differor clamore, id. Ep. 1, 2, 15: cupidine ejus, id. Poen. 1, 1, 28; cf.: amore istius, id. Mil. 4, 4, 27: laetitia, id. Truc. 4, 1, 3: doloribus, Ter. Ad. 3, 4, 40.—Less freq. act.: aliquem dictis, to confound, Plaut. Ps. 1, 3, 125; cf. Ter. And. 2, 4, 5 Ruhnk.—
      2. 2. To spread abroad, publish, divulge; with a personal object, to cry down, to defame (mostly anteclass. and post-Aug.; not in Cic., Caes., or Sall.).
          1. α. With acc. rei: cum de me ista foris sermonibus differs, Lucil. ap. Non. 284, 16; cf.: rumores famam differant licebit nosque carpant, Varr. ib. 18: commissam libertatem populo Rom. sermonibus, Liv. 34, 49: promissum jus anulorum fama distulit, Suet. Caes. 33.—With acc. and inf.: ne mi hanc famam differant, Me dedidisse, etc., Plaut. Trin. 3, 2, 63; Ter. Heaut. prol. 16; Nep. Dion. 10; Val. Fl. 1, 753.—With quasi and dependent clause: rumore ab obtrectatoribus dilato, quasi eundem mox et discruciatum necasset, Suet. Aug. 14 et saep.—Pass. impers.: quo pertinuit differri etiam per externos, tamquam veneno interceptus esset, Tac. A. 3, 12; cf. id. ib. 4, 25.—
          2. β. With acc. pers.: aliquem pipulo, Plaut. Aul. 3, 2, 32 (cf. Varr. L. L. 7, § 103 Müll., and see pipulum): aliquem maledicendo sermonibus, Lucil. ap. Non. 284, 24: dominos variis rumoribus, Tac. A. 1, 4: te circum omnes alias puellas, to bring into disrepute with them, Prop. 1, 4, 22.—In the pass.: differor sermone miser, Caecil. ap. Gell. 2, 93, 10: alterna differor invidia, Prop. 1, 16, 48.—
      3. 3. With reference to time, to defer, put off, protract, delay any thing; with a personal object also to put off, amuse with promises, get rid of (class. and very freq.).
          1. α. With acc. rei: cetera praesenti sermoni reserventur: hoc tamen non queo differre, etc., Cic. Q. Fr. 2, 8: differre quotidie ac procrastinare rem, id. Rosc. Am. 9 fin.: saepe vadimonia, id. Quint. 5 fin.: iter in praesentia, Caes. B. C. 3, 85, 4: pleraque (with omittere in praesens tempus), Hor. A. P. 44: distulit ira sitim, Ov. M. 6, 366 et saep.: differri jam hora non potest, Cic. Phil. 6, 7, 19: tempus, id. ib. 8, 8; id. Prov. Cons. 11 fin.; Liv. 3, 46; Ov. M. 1, 724 al.: diem de die, Liv. 25, 25 et saep.—With inf.: quaerere distuli, Hor. Od. 4, 4, 21; so Liv. 42, 2 (but not Suet. Caes. 81, where agere belongs to proposuerat, cf. id. Aug. 72; id. Calig. 49).—With quin: nihil dilaturi, quin periculum summae rerum facerent, Liv. 6, 22 fin.; so Suet. Caes. 4; with in and acc.: reliqua in crastinum, Cic. Rep. 2, 44 fin.: in posterum diem, id. Deiot. 7, 21; cf. Caes. B. C. 1, 65 fin.: in posterum, Cic. Verr. 2, 1, 32; Caes. B. G. 7, 11, 5: in aliud tempus, Cic. Brut. 87; Caes. B. C. 1, 86, 2: in adventum tuum, Cic. Fam. 2, 3 fin.: diem edicti in a. d. IV. Kal. Dec., id. Phil. 3, 8, 20: curandi tempus in annum, Hor. Ep. 1, 2, 39 et saep. —Poet.: tropaea in pueros suos, to reserve for, Prop. 4, 6, 82.—Rarely with ad: aliquid ad crudelitatis tempus, Cic. Vat. 11 fin.; cf. the foll.—
          2. β. With acc. pers.: sin autem differs me in tempus aliud, Cic. Fam. 5, 12, 10; Liv. 26, 51; 41, 8: differri non posse adeo concitatos animos, id. 7, 14: dilatus per frustrationem, id. 25, 25; cf.: aliquem variis frustrationibus, Just. 9, 6 fin.: Campanos, Liv. 26, 33: aliquem petentem, Suet. Vesp. 23 Ern.: caros amicos (opp. properare), Mart. 13, 55 et saep.— Poet.: vivacem anum, to preserve alive, i. e. to postpone her death, Ov. M. 13, 519; cf.: decimum dilatus in annum (belli) Hector erat, id. ib. 12, 76: aliquem in spem impetrandi tandem honoris, Liv. 39, 32: aliquem in septimum diem, Suet. Tib. 32; id. Caes. 82 Oud.; id. Aug. 44 fin. et saep.— Rarely with ad: legati ad novos magistratus dilati, Liv. 41, 8: aliquem ad finem muneris, Suet. Vit. 12: quas (legationes) par tim dato responso ex itinere dimisit, partim distulit Tarraconem, Liv. 26, 51.—Once with post: aliquid post bellum differre, Liv. 4, 6, 4.—
          3. γ. Absol. Prov.: differ; habent parvae commoda magna morae, Ov. F. 3, 394.
  2. II. Neut., to differ, be different (esp. freq. since the Ciceron. period—cf.: discrepare, distare, interesse): qui re consentientes vocabulis differebant, Cic. Fin. 4, 2 fin.; cf.: naturis differunt, voluntate autem similes sunt, id. de Or. 2, 23: verbo differre, re esse unum, id. Caecin. 21, 59: distare aliquid aut ex aliqua parte differre, id. ib. 14: nihil aut non fere multum differre, id. Brut. 40 fin.: paulum differre, id. Agr. 2, 31, 85 et saep.: nec quicquam differre, utrumne ... an, etc., Hor. S. 2, 3, 251; cf.: quid enim differt, barathrone Dones quicquid habes, an? etc., id. ib. 166.—
          1. β. With ab: ita ut pauxillum differat a cavillulis, Plaut. Truc. 3, 2, 18: quidnam esset illud, quo ipsi (poëtae) differrent ab oratoribus, Cic. Or. 19, 66; id. Off. 1, 27 fin.: quid hoc ab illo differt? id. Caecin. 14: non multum ab hostili expugnatione, id. de Imp. Pomp. 5 fin.: multum a Gallica consuetudine, Caes. B. G. 5, 14; cf. ib. 6, 21; 6, 28, 5: hoc fere ab reliquis differunt, quod, etc., id. ib. 6, 18, 3 et saep.—
          2. γ. With inter (esp. impers.): si nihil inter deum et deum differt, Cic. N. D. 1, 29, 80; id. Off. 1, 28, 99; id. Fin. 4, 25, 70: nequid inter privatum et magistratum differat, id. Rep. 1, 43: ut non multum differat inter summos et mediocres viros, id. Off. 2, 8, 30: multa sunt alia, quae inter locum et locum plurimum differunt (for which, shortly before, inter locorum naturas quantum intersit), id. Fat. 4: haec cogitatione inter se differunt, re quidem copulata sunt, id. Tusc. 4, 11: inter se aliqua re, id. Opt. gen. 2, 6; id. N. D. 1, 7, 16; Caes. B. G. 1, 1, 2; 6, 11, 1; Quint. 12, 10, 22; 34; 67 et saep.: quae quidem inter se plurimum differunt, id. 5, 14, 27.—
          3. δ. Rarely with cum: occasio cum tempore hoc differt, Cic. Inv. 1, 27: hoc genus causae cum superiore hoc differt, quod, etc., id. ib. 2, 30, 92 Orell. N. cr.—(ε) Likewise rarely, differre in aliqua re, Lucr. 3, 314; Nep. Ages. 7 fin.—(ζ) Rarely, and only poet. or in post-Aug. prose, with dat.: quod pede certo Differt sermoni sermo merus, Hor. S. 1, 4, 48: tragico differre colori, id. A. P. 236; Quint. 2, 21, 10; Plin. 9, 35, 54, § 107; cf. id. 9, 8, 7, § 23.—Hence, diffĕ-rens, entis, P. a., different, superior: differentius nomen, a more excellent name, Vulg. Heb. 1, 4; in Quintilian subst. n. (opp. proprium), a difference, Quint. 5, 10, 55; 58; 6, 3, 66; 7, 3, 3; 25 sq.—*Adv.: diffĕren-ter, differently, Sol. 1.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

diffĕrent: fut ind act 3rd pl

• diffĕrō, distŭlī, dīlātum, differre (dis et fero), tr. et intr.
I. tr.,
  1. 1. porter en sens divers, disperser, disséminer : favillam late Lucr. 2, 675, disperser la cendre au loin ; ignem distulit ventus Cæs. C. 2, 14, 2, le vent répandit le feu de tous côtés || transplanter des arbres en les espaçant : Varro R. 1, 43 ; in versum ulmos Virg. G. 4, 144, transplanter les ormes en les disposant par rangées
  2. 2. répandre des bruits : rumores Varr. d. Non. 284, 18, colporter des bruits ; male commissam libertatem populo Romano sermonibus differre Liv. 34, 49, 6, dire partout qu'on a mal fait de confier la liberté [= le dépôt de la liberté grecque] au peuple romain ; rumore ab obtrectatoribus dilato, quasi eumdem necasset Suet. Aug. 14, le bruit ayant été semé par ses ennemis qu'il l'avait fait mettre à mort [m. à m., comme si...]; quo pertinuit differri etiam per externos tamquam veneno interceptus esset ? Tac. Ann. 3, 19, à quoi bon ce bruit répandu jusque chez l'étranger qu'il avait été supprimé par le poison ? || décrier : aliquem variis sermonibus Tac. Ann. 1, 4, décrier qqn dans des propos variés, cf. Cæcil. d. Gell. 2, 23, 10 ; Prop. 1, 16, 48
  3. 3. [fig.] differri, être tiraillé, tourmenté, déchiré : clamore Pl. Epid. 118, être assassiné de réclamations ; amore alicujus Pl. Mil. 1163, souffrir mille morts de son amour pour qqn ; lætitia differor Pl. Truc. 701, j'étouffe de joie ; differor doloribus Ter. Ad. 486, les douleurs me déchirent
  4. 4. différer, remettre : rem Cic. Amer. 26, différer une affaire ; tempus Cic. Phil. 8, 23, retarder le délai = user d'atermoiement ; aliquid in tempus aliud Cic. Tusc. 4, 78, remettre qqch. à un autre moment, cf. Dej. 21 ; Br. 297, etc. ; aliquem in tempus aliud Cic. Fam. 5, 12, 10, renvoyer qqn à un autre moment, le faire attendre, cf. Liv. 26, 51, 10 ; 41, 8, 5 ; legati ad novos magistratus dilati Liv. 41, 8, 5, les ambassadeurs dont l'audience avait été renvoyée après la nomination des nouveaux magistrats ; [ou seult] differre aliquem Tac. H. 2, 71 ; 3, 51, remettre qqn à plus tard, cf. Liv. 7, 14, 3 ; 25, 25, 3 || nihil differre quin Liv. 6, 22, 9, ne pas tarder de, cf. Suet. Cæs. 4 || quærere distuli Hor. O. 4, 4, 21, j'ai remis à plus tard de chercher (Liv. 42, 2, 2) || [abst] différer, remettre à plus tard : Ov. F. 3, 394 ; diem de die Liv. 25, 25, 4, différer de jour en jour.
II. intr. (sans pf. ni supin), différer, être différent : ætates vestræ nihil differunt Cic. Br. 150, vos âges ne diffèrent pas du tout ; ex aliqua parte Cic. Cæc. 39, différer en quelque point ; paulum, multum Cic. Agr. 2, 85 ; Br. 150, différer peu, beaucoup ; rebus congruentes nominibus differebant Cic. Ac. 1, 17, d'accord sur le fond, ils différaient seulement de nom (Fin. 4, 5 ; Or. 23 ; Cæc. 59) || ab aliquo, ab aliqua re Cic. Or. 66 ; Off. 1, 96 ; Pomp. 13 ; Cæs. G. 5, 14, 1 ; 6, 28, 5, etc., différer de qqn, de qqch. || ut non multum differat inter summos et mediocres viros Cic. Off. 2, 30, en sorte qu'il n'y a guère de différence entre les grands personnages et les gens d'importance moyenne (Nat. 1, 80 ; Off. 1, 99 ; Fin. 4, 70, etc.); ut ea inter se magnitudine, non genere differrent Cic. Nat. 1, 16, au point qu'entre ces concepts il y a une différence de quantité, mais non de qualité ; hæc cogitatione inter se differunt, re quidem copulata sunt Cic. Tusc. 4, 24, ces notions diffèrent entre elles du point de vue spéculatif, mais en pratique elles sont liées (Opt. 6 ; Cæs. G. 1, 1, 2 ; 6, 11, 1) || hoc genus causæ cum superiore hoc differt quod... Cic. Inv. 2, 92, ce genre de cause diffère du précédent en ce que.., (1, 40) || alicui rei Hor. S. 1, 4, 48 ; P. 236 ; Quint. 2, 21, 10, différer de qqch. || [suivi d'une interr. double] : quid differt... -ne... an...? Hor. S. 2, 3, 166 ; nihil differt... utrum... an... 2, 3, 251, quelle différence y a-t-il ? il n'y a pas de différence si... ou si... ➳ inf. pass. differrier Lucr. 1, 1088 ; tmèse disque tulissent Pl. Trin. 833.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
differo Copy link
ⓘ

diffĕrent: fut ind act 3rd pl

DIFFERO distuli, dilatum, differre. [διαφέρω, ἀναβάλλομαι, ὑπερβάλλομαι, ὑπερτίθεμαι, διαλείπω] In diuersas partes ferre. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• different:
    1. I. Not the same:
      1. 1. dīversus: at irregular times and by d. routes, incertis temporibus d.que itineribus, Caes.: the consuls march in d. directions, diversi discedunt consules, Liv.
      2. 2. ălius repeated: living in d. ways: alius alio more viventes, Sall.: see L. G. § 629.
      3. 3. vărius: v. various.
    2. II. Not like:
      1. 1. dispār (v. Sil. 8, 570), -păris (not matching or harmonising with: with gen., dat., inter and pron. refl.): d. from itself, d. sui, Cic.: others d. to these, his alii d., Cic.: d. from each other, inter se dispares, Cic.
      2. 2. ălius (for constr., see L. G. § 630): very d. is the light of the sun and of lamps, lux longe a. est solis et lychnorum, Cic.: very d. are my feelings, longe alia mens est, Sall.: (that) the deities seemed to have become d. (altered) from what they had been, dii alii facti viderentur, Liv.
      3. 3. mūtātus: v. CHANGED.
      4. 4. dissĭmĭlis, e: v. unlike.
      5. 5. expr. by discrĕpo, diffĕro (v. to differ, I.): v. to differ.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
DIFFERENT Copy link
• DIFFERENT
varius (changeable, varying; of the same object): diversus (different, of several objects with respect to each other); in plur., (The words are found in this connection and order.) varii et diversi: dispar, impar, alicui rei (of size or greatness, unequal; dispar, partially different impar, wholly different); in plur., (The words are found in this connection and order.) diversi et impares: dissimilis, alicujus rei (in nature or quality, unlike); in plur., (The words are found in this connection and order.) dispares ac dissimiles: disjunctus (separate; especially of places): discrepans (not agreeing or accordant); plur., varii et discrepantes: alius (not the same, another). To be different, diversos esse; inter se differre or discrepare; to be of different opinions, dissentire; dissidere. The preposition de has a different signification in the same word, de praepositio in uno eodemque verbo diversitatem significationis capit: different pursuits, studia varia, disparia (Cic.): a different reading, *varia, discrepans lectio; *varietas lectionis: to mark the different readings of a manuscript, *discrepantes lectiones codicis notare.