Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (6 entries · 33 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

diffĕr: pres imperat act 2nd sg

• dif-fĕro, distŭli, dīlātum, differre (inf. differrier, Lucr. 1, 1088. In tmesi: disque tulissent, Plaut. Trin. 4, 1, 14), v. a. and n.
  1. I. Act., to carry different ways; to spread abroad, scatter, disperse, separate (cf.: reicere, proferre, procrastinare, producere, ampliare, prorogare—class.).
    1. A. Lit.: scintillas agere ac late differre favillam, Lucr. 2, 675; cf.: favillam longe (ventus), id. 6, 692: nubila (vis venti), id. 1, 273; Verg. G. 3, 197: ignem (ventus), Caes. B. C. 2, 14, 2: casae venti magnitudine ignem distulerunt, id. B. G. 5, 43, 2: majorem partem classis (vis Africi), Vell. 2, 79, 2: rudentes fractosque remos (Eurus), Hor. Epod. 10, 6 et saep.; cf. Plaut. Trin. 4, 1, 14: nos cum scapha tempestas dextrovorsum Differt ab illis, id. Rud. 2, 3, 39; cf. Lucr. 1, 1088: cytisum, to plant apart, in separate rows = disserere, digerere, Varr. R. R. 1, 43; Col. 11, 3, 30 sq.; 38; 42 al.; cf.: ulmos in versum, Verg. G. 4, 144: ut formicae frustillatim (te) differant, Plaut. Curc. 4, 4, 20; cf.: insepulta membra (lupi), Hor. Epod. 5, 99; and: Mettum in diversa (quadrigae), Verg. A. 8, 643. —
    2. B. Trop.
      1. 1. To distract, disquiet, disturb a person (only ante-class.): vorsor in amoris rota miser, Exanimor, feror, differor, distrahor, diripior, Plaut. Cist. 2, 1, 5: differor clamore, id. Ep. 1, 2, 15: cupidine ejus, id. Poen. 1, 1, 28; cf.: amore istius, id. Mil. 4, 4, 27: laetitia, id. Truc. 4, 1, 3: doloribus, Ter. Ad. 3, 4, 40.—Less freq. act.: aliquem dictis, to confound, Plaut. Ps. 1, 3, 125; cf. Ter. And. 2, 4, 5 Ruhnk.—
      2. 2. To spread abroad, publish, divulge; with a personal object, to cry down, to defame (mostly anteclass. and post-Aug.; not in Cic., Caes., or Sall.).
          1. α. With acc. rei: cum de me ista foris sermonibus differs, Lucil. ap. Non. 284, 16; cf.: rumores famam differant licebit nosque carpant, Varr. ib. 18: commissam libertatem populo Rom. sermonibus, Liv. 34, 49: promissum jus anulorum fama distulit, Suet. Caes. 33.—With acc. and inf.: ne mi hanc famam differant, Me dedidisse, etc., Plaut. Trin. 3, 2, 63; Ter. Heaut. prol. 16; Nep. Dion. 10; Val. Fl. 1, 753.—With quasi and dependent clause: rumore ab obtrectatoribus dilato, quasi eundem mox et discruciatum necasset, Suet. Aug. 14 et saep.—Pass. impers.: quo pertinuit differri etiam per externos, tamquam veneno interceptus esset, Tac. A. 3, 12; cf. id. ib. 4, 25.—
          2. β. With acc. pers.: aliquem pipulo, Plaut. Aul. 3, 2, 32 (cf. Varr. L. L. 7, § 103 Müll., and see pipulum): aliquem maledicendo sermonibus, Lucil. ap. Non. 284, 24: dominos variis rumoribus, Tac. A. 1, 4: te circum omnes alias puellas, to bring into disrepute with them, Prop. 1, 4, 22.—In the pass.: differor sermone miser, Caecil. ap. Gell. 2, 93, 10: alterna differor invidia, Prop. 1, 16, 48.—
      3. 3. With reference to time, to defer, put off, protract, delay any thing; with a personal object also to put off, amuse with promises, get rid of (class. and very freq.).
          1. α. With acc. rei: cetera praesenti sermoni reserventur: hoc tamen non queo differre, etc., Cic. Q. Fr. 2, 8: differre quotidie ac procrastinare rem, id. Rosc. Am. 9 fin.: saepe vadimonia, id. Quint. 5 fin.: iter in praesentia, Caes. B. C. 3, 85, 4: pleraque (with omittere in praesens tempus), Hor. A. P. 44: distulit ira sitim, Ov. M. 6, 366 et saep.: differri jam hora non potest, Cic. Phil. 6, 7, 19: tempus, id. ib. 8, 8; id. Prov. Cons. 11 fin.; Liv. 3, 46; Ov. M. 1, 724 al.: diem de die, Liv. 25, 25 et saep.—With inf.: quaerere distuli, Hor. Od. 4, 4, 21; so Liv. 42, 2 (but not Suet. Caes. 81, where agere belongs to proposuerat, cf. id. Aug. 72; id. Calig. 49).—With quin: nihil dilaturi, quin periculum summae rerum facerent, Liv. 6, 22 fin.; so Suet. Caes. 4; with in and acc.: reliqua in crastinum, Cic. Rep. 2, 44 fin.: in posterum diem, id. Deiot. 7, 21; cf. Caes. B. C. 1, 65 fin.: in posterum, Cic. Verr. 2, 1, 32; Caes. B. G. 7, 11, 5: in aliud tempus, Cic. Brut. 87; Caes. B. C. 1, 86, 2: in adventum tuum, Cic. Fam. 2, 3 fin.: diem edicti in a. d. IV. Kal. Dec., id. Phil. 3, 8, 20: curandi tempus in annum, Hor. Ep. 1, 2, 39 et saep. —Poet.: tropaea in pueros suos, to reserve for, Prop. 4, 6, 82.—Rarely with ad: aliquid ad crudelitatis tempus, Cic. Vat. 11 fin.; cf. the foll.—
          2. β. With acc. pers.: sin autem differs me in tempus aliud, Cic. Fam. 5, 12, 10; Liv. 26, 51; 41, 8: differri non posse adeo concitatos animos, id. 7, 14: dilatus per frustrationem, id. 25, 25; cf.: aliquem variis frustrationibus, Just. 9, 6 fin.: Campanos, Liv. 26, 33: aliquem petentem, Suet. Vesp. 23 Ern.: caros amicos (opp. properare), Mart. 13, 55 et saep.— Poet.: vivacem anum, to preserve alive, i. e. to postpone her death, Ov. M. 13, 519; cf.: decimum dilatus in annum (belli) Hector erat, id. ib. 12, 76: aliquem in spem impetrandi tandem honoris, Liv. 39, 32: aliquem in septimum diem, Suet. Tib. 32; id. Caes. 82 Oud.; id. Aug. 44 fin. et saep.— Rarely with ad: legati ad novos magistratus dilati, Liv. 41, 8: aliquem ad finem muneris, Suet. Vit. 12: quas (legationes) par tim dato responso ex itinere dimisit, partim distulit Tarraconem, Liv. 26, 51.—Once with post: aliquid post bellum differre, Liv. 4, 6, 4.—
          3. γ. Absol. Prov.: differ; habent parvae commoda magna morae, Ov. F. 3, 394.
  2. II. Neut., to differ, be different (esp. freq. since the Ciceron. period—cf.: discrepare, distare, interesse): qui re consentientes vocabulis differebant, Cic. Fin. 4, 2 fin.; cf.: naturis differunt, voluntate autem similes sunt, id. de Or. 2, 23: verbo differre, re esse unum, id. Caecin. 21, 59: distare aliquid aut ex aliqua parte differre, id. ib. 14: nihil aut non fere multum differre, id. Brut. 40 fin.: paulum differre, id. Agr. 2, 31, 85 et saep.: nec quicquam differre, utrumne ... an, etc., Hor. S. 2, 3, 251; cf.: quid enim differt, barathrone Dones quicquid habes, an? etc., id. ib. 166.—
          1. β. With ab: ita ut pauxillum differat a cavillulis, Plaut. Truc. 3, 2, 18: quidnam esset illud, quo ipsi (poëtae) differrent ab oratoribus, Cic. Or. 19, 66; id. Off. 1, 27 fin.: quid hoc ab illo differt? id. Caecin. 14: non multum ab hostili expugnatione, id. de Imp. Pomp. 5 fin.: multum a Gallica consuetudine, Caes. B. G. 5, 14; cf. ib. 6, 21; 6, 28, 5: hoc fere ab reliquis differunt, quod, etc., id. ib. 6, 18, 3 et saep.—
          2. γ. With inter (esp. impers.): si nihil inter deum et deum differt, Cic. N. D. 1, 29, 80; id. Off. 1, 28, 99; id. Fin. 4, 25, 70: nequid inter privatum et magistratum differat, id. Rep. 1, 43: ut non multum differat inter summos et mediocres viros, id. Off. 2, 8, 30: multa sunt alia, quae inter locum et locum plurimum differunt (for which, shortly before, inter locorum naturas quantum intersit), id. Fat. 4: haec cogitatione inter se differunt, re quidem copulata sunt, id. Tusc. 4, 11: inter se aliqua re, id. Opt. gen. 2, 6; id. N. D. 1, 7, 16; Caes. B. G. 1, 1, 2; 6, 11, 1; Quint. 12, 10, 22; 34; 67 et saep.: quae quidem inter se plurimum differunt, id. 5, 14, 27.—
          3. δ. Rarely with cum: occasio cum tempore hoc differt, Cic. Inv. 1, 27: hoc genus causae cum superiore hoc differt, quod, etc., id. ib. 2, 30, 92 Orell. N. cr.—(ε) Likewise rarely, differre in aliqua re, Lucr. 3, 314; Nep. Ages. 7 fin.—(ζ) Rarely, and only poet. or in post-Aug. prose, with dat.: quod pede certo Differt sermoni sermo merus, Hor. S. 1, 4, 48: tragico differre colori, id. A. P. 236; Quint. 2, 21, 10; Plin. 9, 35, 54, § 107; cf. id. 9, 8, 7, § 23.—Hence, diffĕ-rens, entis, P. a., different, superior: differentius nomen, a more excellent name, Vulg. Heb. 1, 4; in Quintilian subst. n. (opp. proprium), a difference, Quint. 5, 10, 55; 58; 6, 3, 66; 7, 3, 3; 25 sq.—*Adv.: diffĕren-ter, differently, Sol. 1.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

diffĕr: pres imperat act 2nd sg

• diffĕrō, distŭlī, dīlātum, differre (dis et fero), tr. et intr.
I. tr.,
  1. 1. porter en sens divers, disperser, disséminer : favillam late Lucr. 2, 675, disperser la cendre au loin ; ignem distulit ventus Cæs. C. 2, 14, 2, le vent répandit le feu de tous côtés || transplanter des arbres en les espaçant : Varro R. 1, 43 ; in versum ulmos Virg. G. 4, 144, transplanter les ormes en les disposant par rangées
  2. 2. répandre des bruits : rumores Varr. d. Non. 284, 18, colporter des bruits ; male commissam libertatem populo Romano sermonibus differre Liv. 34, 49, 6, dire partout qu'on a mal fait de confier la liberté [= le dépôt de la liberté grecque] au peuple romain ; rumore ab obtrectatoribus dilato, quasi eumdem necasset Suet. Aug. 14, le bruit ayant été semé par ses ennemis qu'il l'avait fait mettre à mort [m. à m., comme si...]; quo pertinuit differri etiam per externos tamquam veneno interceptus esset ? Tac. Ann. 3, 19, à quoi bon ce bruit répandu jusque chez l'étranger qu'il avait été supprimé par le poison ? || décrier : aliquem variis sermonibus Tac. Ann. 1, 4, décrier qqn dans des propos variés, cf. Cæcil. d. Gell. 2, 23, 10 ; Prop. 1, 16, 48
  3. 3. [fig.] differri, être tiraillé, tourmenté, déchiré : clamore Pl. Epid. 118, être assassiné de réclamations ; amore alicujus Pl. Mil. 1163, souffrir mille morts de son amour pour qqn ; lætitia differor Pl. Truc. 701, j'étouffe de joie ; differor doloribus Ter. Ad. 486, les douleurs me déchirent
  4. 4. différer, remettre : rem Cic. Amer. 26, différer une affaire ; tempus Cic. Phil. 8, 23, retarder le délai = user d'atermoiement ; aliquid in tempus aliud Cic. Tusc. 4, 78, remettre qqch. à un autre moment, cf. Dej. 21 ; Br. 297, etc. ; aliquem in tempus aliud Cic. Fam. 5, 12, 10, renvoyer qqn à un autre moment, le faire attendre, cf. Liv. 26, 51, 10 ; 41, 8, 5 ; legati ad novos magistratus dilati Liv. 41, 8, 5, les ambassadeurs dont l'audience avait été renvoyée après la nomination des nouveaux magistrats ; [ou seult] differre aliquem Tac. H. 2, 71 ; 3, 51, remettre qqn à plus tard, cf. Liv. 7, 14, 3 ; 25, 25, 3 || nihil differre quin Liv. 6, 22, 9, ne pas tarder de, cf. Suet. Cæs. 4 || quærere distuli Hor. O. 4, 4, 21, j'ai remis à plus tard de chercher (Liv. 42, 2, 2) || [abst] différer, remettre à plus tard : Ov. F. 3, 394 ; diem de die Liv. 25, 25, 4, différer de jour en jour.
II. intr. (sans pf. ni supin), différer, être différent : ætates vestræ nihil differunt Cic. Br. 150, vos âges ne diffèrent pas du tout ; ex aliqua parte Cic. Cæc. 39, différer en quelque point ; paulum, multum Cic. Agr. 2, 85 ; Br. 150, différer peu, beaucoup ; rebus congruentes nominibus differebant Cic. Ac. 1, 17, d'accord sur le fond, ils différaient seulement de nom (Fin. 4, 5 ; Or. 23 ; Cæc. 59) || ab aliquo, ab aliqua re Cic. Or. 66 ; Off. 1, 96 ; Pomp. 13 ; Cæs. G. 5, 14, 1 ; 6, 28, 5, etc., différer de qqn, de qqch. || ut non multum differat inter summos et mediocres viros Cic. Off. 2, 30, en sorte qu'il n'y a guère de différence entre les grands personnages et les gens d'importance moyenne (Nat. 1, 80 ; Off. 1, 99 ; Fin. 4, 70, etc.); ut ea inter se magnitudine, non genere differrent Cic. Nat. 1, 16, au point qu'entre ces concepts il y a une différence de quantité, mais non de qualité ; hæc cogitatione inter se differunt, re quidem copulata sunt Cic. Tusc. 4, 24, ces notions diffèrent entre elles du point de vue spéculatif, mais en pratique elles sont liées (Opt. 6 ; Cæs. G. 1, 1, 2 ; 6, 11, 1) || hoc genus causæ cum superiore hoc differt quod... Cic. Inv. 2, 92, ce genre de cause diffère du précédent en ce que.., (1, 40) || alicui rei Hor. S. 1, 4, 48 ; P. 236 ; Quint. 2, 21, 10, différer de qqch. || [suivi d'une interr. double] : quid differt... -ne... an...? Hor. S. 2, 3, 166 ; nihil differt... utrum... an... 2, 3, 251, quelle différence y a-t-il ? il n'y a pas de différence si... ou si... ➳ inf. pass. differrier Lucr. 1, 1088 ; tmèse disque tulissent Pl. Trin. 833.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
differo Copy link
ⓘ

diffĕr: pres imperat act 2nd sg

DIFFERO distuli, dilatum, differre. [διαφέρω, ἀναβάλλομαι, ὑπερβάλλομαι, ὑπερτίθεμαι, διαλείπω] In diuersas partes ferre. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• differ:
    1. I. To be unlike:
      1. 1. diffĕro, distŭli, dīlātum, differre, 3 (with abl. of respect in which): to d. in word, in name, in reality, verbo, vocabulo, re d., Cic.: to d. from any one, ab aliquo d., Cic.: rarely dat., to d. from prose, sermoni d., Hor.: to d. from each other, inter se d., Caes.
      2. 2. discrĕpo, ui, 1 (constr. usu. like differo): to d. from any one in anything, d. ab aliquo [in] aliqua re, Cic.: also with dat. of person, Cic.
      3. 3. disto, 1 (pres. and imperf. only): to d. from, absol.; not as the foregoing, often with the particular mode or respect of difference mentioned): to d. vastly from anything, ab aliqua re plurimum d., Cic.: (these things) d. greatly from each other, multum distant inter se, Cic. Also with dat., Hor.
      4. 4. dissĭdeo, sēdi, sessum, 2 (implying opposition, inconsistency): rashness d.s widely from wisdom, temeritas a sapientia d. plurimum, Cic.: v. to disagree.
      5. 5. intĕrest, fuit, esse (impers. only): they do not d. in the slightest degree, ne minimum quidem inter eos interest, Cic.: v. difference.
      6. 6. ăbhorreo, ui, 2 (to be alien, abhorrent from): rashness so great as not to d. much from madness, temeritas tanta ut non procul ab. ab insania, Cic.: v. inconsistent, to be.
    2. II. To disagree:
      1. 1. discrĕpo, 1 (lit., to jar, be out of tune): philosophers d. about certain matters, philosophi de quibusdam rebus d., Cic.: to d. from any one in words, cum aliquo verbis d., Cic.: to d. from (any one's) plans, a consiliis d., Cic.: rarely with dat., Cic.
      2. 2. dissĭdeo, 2: who d. only on one point, qui de re una solum d., Cic.: v. to disagree.
      3. 3. dissentio, sensi, sensum, 4: you are wont to d. from me on this point, soles hac de re a me d., Cic.
      4. 4. discordo, v. to disagree.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
DIFFER Copy link
• DIFFER
  • v. To be different, differre; in anything, aliqua re or in aliqua re; from anybody, ab aliquo: distare (to be separated by an interval; not in this sense in Caes.); aliqua re; in anything, ab aliqua re [poetically, alicui or alicui rei]: discrepare (PROP. of difference in sound, aliqua re or in aliqua re; from anything, a or cum aliqua re; cum aliquo; about anything, de aliqua re; all three with inter se, from each other): diversos esse: to differ very widely, longe esse diversa atque sejuncta (Cic.), plurimum differre. To differ only in words, verbo inter se discrepare, re unum sonare (Cic.). To differ much, or in many respects, multum [☞ not multa] differre, multum inter se distare: to differ little, paullum differre.
  • To disagree, discrepare cum aliquo and cum re (not to be in unison with, opposed to concinere): dissidere, dissentire a and cum aliquo (not to agree in opinion; opposed to consentire): writers differ from each other, discrepat inter scriptores, inter auctores: to differ from any one more in words than in reality, ab aliquo dissentire verbis magis quam sententiis: to agree with one in reality, but to differ in words, re concinere, verbis discrepare cum aliquo.