Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (9 entries · 7 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
dētractor Copy link
ⓘ

dētractor: masc nom/voc sg

• dētractor, ōris, m. [detraho, no. II. B.], a disparager, detractor: sui, Tac. A. 11, 11 fin. (for which, detrectator laudum suarum, Liv. 34, 15 fin.): abominatio hominum detractor, Vulg. Prov. 24, 9 al.
ⓘ

dētractor: pres ind pass 1st sg (orth)

• dē-trecto (in the best MSS. also dē-tracto), ăvi, ātum, 1, v. a.
  1. I. Orig., to decline, refuse, reject any thing; and hence, to decline, refuse to do any thing (not in Cic.—for syn. cf.: nego, infitias eo, infitior, diffiteor, denego, recuso, abnuo, renuo, defugio).
          1. α. With acc.: militiam, * Caes. B. G. 7, 14, 9; Liv. 2, 43; Front. Strat. 4, 1, 25; 43; Flor. 1, 22, 2; Ov. M. 13, 36 al.; cf. pugnam, Liv. 3, 60; 4, 18: proelium, Just. 13, 5, 8; Front. Strat. 1, 11, 1: certamen, Liv. 37, 39; Tac. H. 4, 67; Curt. 3, 8: officia sua, Quint. 2, 1, 5: judicandi munus, Suet. Aug. 32 et saep.: imperata, Suet. Caes. 54: dominationem, id. ib. 80; cf. principem, id. Tib. 25: patris jussa, Tac. A. 3, 17: vincla pedum, Tib. 1, 6, 38; cf. juga, Verg. G. 3, 57: aratrum, Ov. Pont. 3, 7, 15.—
          2. β. With inf. (late Lat.): tutelam administrare, Dig. 37, 14, 19: dicere, Arn. 6, p. 201.—
          3. γ. Absol., Liv. 2, 45 fin.; 3, 38, 12; Suet. Ner. 47.—
  2. II. To pull down with violence; hence, trop. (cf. detraho, no. II. B.), to lower in estimation, to depreciate, detract from: advorsae res etiam bonos detractant, Sall. J. 53 fin.: poëtas, Tac. Or. 11: antiquos oratores, id. ib. 26: Pompeium, Flor. 4, 2, 9 al.: virtutes, Liv. 38, 49: Ciceronis, Vergilii gloriam, Tac. Or. 12: ingenium Homeri, Ov. R. Am. 365: laudes, id. M. 5, 246: maligne benefacta, id. ib. 13, 271.—With dat.: sibi primo, mox omnibus detrectaturus, Suet. Vit. Pers. fin.—With de: de vobis tamquam de malefactoribus, Vulg. 1 Pet. 2, 12.—Absol., Ov. Tr. 2, 337.
GAF Gaffiot (2)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
dētractŏr Copy link
ⓘ

dētractor: masc nom/voc sg

• dētractŏr, ōris, m. (detraho), celui qui déprécie, qui rabaisse, détracteur : Tac. Ann. 11, 11.
ⓘ

dētractor: pres ind pass 1st sg (orth)

• dētrectō, āvī, ātum, āre (de, tracto) tr.,
1. écarter, rejeter, repousser, refuser : militiam Cæs. G. 7, 14, 9, se dérober au service militaire ; pugnam, certamen Liv. 3, 60 ; 37, 39, refuser le combat ; instruitur actes, nec Veiens hostis Etruscæque legiones detractant Liv. 2, 46, 1, l'armée est rangée en bataille, et les Véiens et les légions Étrusques ne refusent pas [le combat] ; tutelam administrare detrectans Paul. Dig. 37, 14, 19, refusant d'exercer la tutelle
2. abaisser qqn ou qqch., ravaler, déprécier : advorsæ res etiam bonos detrectant Sall. J. 53, 8, l'insuccès déprécie même les braves || alicujus gloriam Tac. D. 12, rabaisser la gloire de qqn || [abst] Ov. Tr. 2, 1, 337. ➳ forme detracto souvent d. les mss.
GES Gesner (2)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
detractor Copy link
ⓘ

dētractor: masc nom/voc sg

DETRACTOR oris. m. Qui famae alicuius derogare nititur. Tacit. Ann. 11, 11, 5 Ipse haudquaquam sui detractor. Vid. infra DETRECTATOR.
detrecto Copy link
ⓘ

dētractor: pres ind pass 1st sg (orth)

DETRECTO âre. [ἀναίνομαι, ὑποφεύγω] Vitare, fugitare, auersari, restitare. […]
Page Scan
FOR Forcellini (2)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
detractor Copy link
• detractor: obtrectātor: the d.s and enviers of Scipio, ob. et invidi Scipionis, Cic.: Quint.: v. disparager. (Or expr. by part. etc. of verbs under detract: to care little for d.s, obtrectantes parvi facere, obtrectantium clamores negligere: see L. G. § 638.)