Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (6 entries · 27 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

dēfĕr: pres imperat act 2nd sg

• dē-fĕro, tŭli, lātum, ferre, v. a., to bear or bring away a thing from a place; to bear, carry, bring down.
  1. I. Lit.
    1. A. In gen.
      1. 1. Without stating the terminus (not very freq.): roseam Auroram per oras Aetheris, Lucr. 5, 656; 5, 273; 6, 639: Rhodanus amnis segnem deferens Ararim, Plin. 3, 4, 5, § 33; 6, 27, 31, § 136; Ov. M. 9, 117; ex Helicone coronam, Lucr. 1, 119: ramalia arida tecto, Ov. M. 8, 646. —Absol.: flumina liquida ac deferentia, Plin. Pan. 82 med.—Far more freq.,
      2. 2. Indicating the terminus (by ad, in, an adv. of place, the dat., etc.): literas ad Caesarem, Caes. B. G. 5, 45, 3: epistolam ad Ciceronem, id. ib. 5, 48, 3 and 8; cf.: mandata ad aliquem, id. B. C. 1, 9; 3, 22: aurum ad gnatum suum, Plaut. Trin. 4, 2, 115; cf. id. Truc. 2, 5, 64; Ter. Heaut. 4, 6, 18; natos ad flumina, Verg. A. 9, 604: Germani ad castra Romanorum delati, Caes. B. G. 6, 42 fin. et saep.: semen quod ex arbore per surculos defertur in terram, Varr. R. R. 1, 40, 4: aurum et omnia ornamenta sua in aerarium, Liv. 5, 25: aedes in planum et colli subicere, id. 2, 7: cf. Cic. Rep. 2, 31: ferrum in pectus, Tac. A. 1, 35: castra in viam, Liv. 22, 15: aciem in campos, id. 9, 37: in praeceps deferri, id. 5, 47; cf. id. 44, 5; Quint. 1, 12, 10: praeceps in undas deferar, Verg. E. 8, 60; Ov. F. 6, 228: in vicum, Hor. Ep. 2, 1, 269 et saep.: hunc sub aequora, i. e. submerge, Ov. M. 14, 601: quasdam (virgines) ex plebe homines domos deferebant, Liv. 1, 9: si forte eo (sc. Demetriadem) deferret fuga regem, id. 36, 20: quo pennis delata sit ales, Lucr. 6, 822: cum pallam mihi Detulisti, Plaut. Men. 2, 3, 42; so, epistolas alicui, id. Trin. 4, 2, 109 et saep.
    2. B. In partic.
      1. 1. Naut. t. t., to drive away, drive down, drive a ship, or those on board a ship, to any place: onerariae duae paullo infra delatae sunt, Caes. B. G. 4, 36 fin.; id. B. C. 3, 30: una (navis) delata Oricum, id. ib. 3, 14, 2: (Labienus) longius delatus aestu, etc., id. B. G. 5, 8, 2: quem cum ex alto ignotas ad terras tempestas et in desertum litus detulisset, Cic. Rep. 1, 17 fin.; cf. id. Ac. 2, 3, 8.—
        1. b. Rarely in gen., to bring, convey to any place (as a ship, its passengers): e portu navis huc nos dormientes detulit, Plaut. Am. 2, 2, 69.—
      2. 2. Mercant. t. t., to bring to market, to sell (post-Aug.): nexos maniplos, Col. 10, 315: pallium. Petr. 12, 2: videamus hoc, quod concupiscimus, quanti deferatur, Sen. Ep. 42.
  2. II. Trop.
    1. A. In gen., to bring: redde harmoniaī Nomen, ab organicis alto delatum Heliconi, brought, Lucr. 3, 133; 5, 65: (Alexander) eadem fortunae pignora in discrimen detulisset, Liv. 9, 18 fin.; cf.: fabulas in certamen, Quint. 10, 1, 66: hac re ad consilium delata, having been taken into consideration, Caes. B. G. 3, 23 fin.; so, rem ad consilium, id. ib. 5, 28, 2: qui ad agendum nihil cogitati detulerit, Quint. 4, 5, 2: (poëta) si foret hoc nostrum delatus in aevum, Detereret sibi multa, Hor. S. 1, 10, 68. —
    2. B. With particular accessory notions.
      1. 1. To bring, give to one, grant, confer upon, allot, to offer to any one, transfer, deliver (for syn. v. do—very freq.).
          1. α. Aliquid ad aliquem: ad hunc totius belli summam omnium voluntate deferri, Caes. B. G. 2, 4, 7: imperium ad aliquem, id. ib. 6, 2; 7, 4, 6; Cic. Leg. 3, 2; id. Lig. 1, 3: omnem rem ad Pompeium, id. Fam. 1, 1; cf.: omnia ad unum, id. de Imp. Pomp. 23, 67: causam ad Galbam, id. Brut. 22, 86: primas ad aliquem, id. N. D. 1, 6, 15 et saep.—
          2. β. Aliquid alicui: sibi a Caesare regnum civitatis deferri, Caes. B. G. 5, 6, 2; Fasti ap. Cic. Phil. 2, 34, 87; cf.: regnum et diadema uni, Hor. Od. 2, 2, 22: fasces indigno, id. Ep. 1, 16, 34: praemium dignitatis alicui (opp. denegare), Cic. Fl. 1: ultro ei legationem (opp. denegare), id. Fam. 13, 55; cf. id. ib. 4, 13: palmam alicujus rei Crasso, id. de Or. 2, 56; cf. Liv. 7, 13; Quint. 10, 1, 53: omnem ei auctoritatem, Cic. Fl. 6, 14: pacem hostibus, Liv. 23, 13: Octaviam neptem condicionem, Suet. Caes. 27 et saep. —
          3. γ. With acc. alone, or absol.: jusjurandum, to tender an oath, Quint. 5, 6, 6; cf. ib. § 3 and § 4; si quid petet, ultro defer, Hor. Ep. 1, 12, 23 et saep.—
      2. 2. To bring or give an account of, to report, announce, signify, state (for syn. v. declaro init.— very freq.): qui nostra consilia ad adversarios deferat, Cic. Clu. 52; so, aliquid ad aliquem, id. Mil. 9 fin.; id. Cat. 3, 3, 7; Caes. B. G. 2, 17, 4; 5, 25, 4 et saep.: ut (haec) per eos ad Caesarem deferrentur, id. ib. 7, 17 fin.; so with per, id. B. C. 3, 30, 6; 3, 63, 5 al.: qui ad Caesarem detulerint delaturive sint, me poenitere consilii mei, Cic. Att. 11, 7, 5; so with acc. and inf., Cic. Verr. 2, 5, 62; Verg. A. 4, 299 al.—
        1. b. Legal t. t.: nomen, and post-Aug., aliquem, to indict, impeach, accuse before the pretor, as plaintiff or informer (for syn. cf.: denuntio, indico): nomen alicujus de parricidio, Cic. Rosc. Am. 10, 28: nomen amici mei de ambitu, id. Cael. 31, 76; id. Rosc. Am. 23; nomen suo familiari (dat.) eadem de re, id. ib. 23: nomen tibi, id. Pis. 33, 82; cf.: illi nonnihil tamen in deferendo nomine secuti, id. Rosc. Am. 3, 8: ad deferendos reos praemio duci, Quint. 12, 7, 3: reos ad praetorem, Tac. A. 14, 41: reos ejusdem criminis detulerunt, Quint. 11, 1, 79; cf.: defertur majestatis, Tac. A. 14, 48 (v. Draeger ad loc.): adulterii, id. ib. 4, 42: impietatis in principem, id. ib. 6, 47: Drusus defertur moliri res novas, id. ib. 2, 27; cf.: defertur simulavisse partum, ib. 3, 22: ad deferenda de Perseo crimina, Liv. 42, 11; cf. Quint. 4, 2, 98; cf. also: et cum occiderentur, detuli sententiam, voted to condemn, Vulg. Act. 26, 10. —Absol.: et minari et deferre etiam non orator potest, Quint. 4, 1, 22.—Of denouncing: quae apud vos de me deferunt, Cic. Agr. 3, 1.—
        2. c. Pub. law t. t.
          1. α. Aliquid ad aerarium, and more freq. simply aliquid, to give in at the Aerarium: horum nomina ad aerarium detulisset, Cic. Phil. 5, 5 fin.: quamquam rationes deferre properarim (for which referre is repeatedly used just before), Cic. Fam. 5, 20, 3.—Hence of persons, to recommend them for future consideration and reward, for their services to the state: in beneficiis ad aerarium delatus est, Cic. Arch. 5 fin.; id. Fam. 5, 20, 7; id. Balb. 28; id. Att. 5, 7: senatus consultum factum ad aerarium deferre, the public archives, Liv. 39, 4, 8; Tac. A. 3, 51; 13, 28; Suet. Aug. 94, 3.—
          2. β. Deferre in censum, to report any thing for assessment, to return one's property to the censors: mille quingentum aeris in censum, Gell. 16, 10, 10; for which, deferre censum, Plin. 7, 48, 49, § 159; Tac. A. 6, 41.—Pass. in mid. force: deferri in censum, to report one's self for assessment, Eutr. 1, 7.—
      3. 3. To ascribe, Amm. 14, 6, 8.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

dēfĕr: pres imperat act 2nd sg

• dēfĕrō, dētŭlī, dēlātum, dēferre, tr.,
1. porter d'un lieu élevé dans un autre plus bas : ex Helicone coronam Lucr. 1, 119, apporter une couronne de l'Hélicon ; Rhodanus amnis segnem deferens Ararim Plin. 3, 33, le Rhône qui emporte [vers la mer] la Saône paresseuse ; aliquid ad forum deferre Cic. de Or. 3, 227, emporter qqch. au forum, cf. descendo §1 fin ; ædes suas detulit sub Veliam Cic. Rep. 2, 53, il reporta sa maison dans le bas au pied de Vélie ; in profluentem deferri Cic. Inv. 2, 149, être précipité dans un cours d'eau ; in præceps deferri Liv. 5, 47, 5, être précipité dans l'abîme ; [fig.] negotium sibi in sinum delatum esse dicebat Cic. Verr. 2, 1, 131, il disait que c'était une bonne affaire qui lui tombait dans les bras || emporter d'un endroit à un autre : in prætorium aliquid Cic. Verr. 2, 4, 65, emporter un objet au palais du préteur ; huc omnia deferebantur Cic. Verr. 2, 4, 23, c'est là qu'on emportait tout ; [pass. réfléchi] Germani ad castra Romanorum delati Cæs. G. 6, 42, 3, les Germains s'étant portés contre le camp romain ; litteras ad aliquem Cæs. G. 5, 45, 3 ; mandata ad aliquem Cæs. C. 1, 9, 1, porter une lettre, un message à qqn || aliquid ad ærarium, in ærarium, porter qqch. au trésor public : [la liste des juges] Cic. Phil. 5, 15, [un sénatus-consulte aux archives] Liv. 39, 4, 8 ; [d'où] deferre rationes Cic. Fam. 5, 20, 2, déposer ses comptes au trésor ; in beneficiis ad ærarium delatus est Cic. Arch. 11, son nom fut transmis au trésor public au titre des gratifications, cf. Fam. 5, 20, 7 ; mille quingentum æris in censum Gell. 16, 10, 10, déclarer au censeur une fortune de quinze cents as || emporter dans un endroit, jeter qq. part : Demetriadem, si forte eo deferret fuga regem, trajecit Liv. 36, 20, 6, il passa à Démétriade, dans l'hypothèse que la fuite pourrait y jeter le roi ; rumor est Asinium delatum esse vivum in manus militum Cic. Att. 12, 2, 1, le bruit court qu'Asinius est tombé vivant aux mains des soldats ; [surtout en t. de marine] écarter de sa route, pousser, jeter qq. part : quem cum ex alto ignotas ad terras tempestas et in desertum litus detulisset Cic. Rep. 1, 29, comme la tempête l'avait poussé de la haute mer vers des terres inconnues et jeté sur un rivage désert ; duæ naves paulo infra delatæ sunt Cæs. G. 4, 36, 4, deux navires furent entraînés un peu plus bas (C. 3, 30, 1 ; 3, 14, 2) ; longius delatus æstu Cæs. G. 5, 8, 2, emporté plus loin par la marée || porter au marché, exposer en vente, vendre : Col. Rust. 10, 315 ; Petr. 12, 2 ; Sen. Ep. 42, 8
2. [fig.] présenter, déférer, accorder, aliquid ad aliquem : omnium consensu ad eum defertur imperium Cæs. G. 7, 4, 6, du consentement unanime on lui remet le commandement en chef, cf. 6, 2, 1 ; Cic. Leg. 3, 4 ; Lig. 3 ; ad hunc summam totius belli deferri Cæs. G. 2, 4, 7, [il apprenait] qu'on confiait à celui-ci la direction générale de toute la guerre ; ad aliquem causam Cic. Br. 86, porter une cause à qqn || aliquid alicui : palmam Crasso Cic. de Or. 2, 227, décerner la palme à Crassus ; sibi a Cæsare regnum deferri Cæs. G. 5, 6, 2, [il disait] que César lui donnait le trône ; jusjurandum deferre Quint. 5, 6, 6, déférer le serment
3. porter à la connaissance, annoncer, révéler : nostra consilia ad adversarios Cic. Clu. 143, révéler nos projets aux adversaires (Mil. 26 ; Cat. 3, 7, etc. ) || [avec prop. inf.] rapporter à qqn que : Cic. Att. 11, 7, 5 || rendre compte, soumettre : rem ad populum Cic. Off. 3, 112, soumettre une affaire au peuple ; rem ad consilium Cæs. G. 5, 28, 2, soumettre une affaire au conseil de guerre ; querimonias ad aliquem Cic. Cæcil. 67, portes ses plaintes devant qqn, à qqn, cf. Liv. 29, 17, 8 ; aliquid apud Quirites de aliquo Cic. Agr. 3, 1, porter sur qqn des accusations auprès des citoyens
4. [en part.] dénoncer, porter plainte en justice : nomen alicujus Cic. Cæl. 56, porter plainte contre qqn, accuser qqn ; servi cujusdam nomen defertur Cic. Verr. 2, 4, 100, on porte plainte contre un esclave ; nomen alicui Cic. Pis. 82, accuser qqn ; nomina filiorum de parricidio delata sunt Cic. Amer. 64, les noms des fils furent déférés en justice sous l'inculpation de parricide, cf. Cæl. 76 || [plus tard] : aliquem deferre Tac. Ann. 4, 42 ; etc., dénoncer, accuser qqn ; [avec gén. du crime] : deferri impietatis in principem Tac. Ann. 6, 47, être déféré pour impiété envers le prince, cf. 14, 48 ; Quint. 11, 1, 79 ; [pass. pers. avec inf.] : Drusus defertur moliri res novas Tac. Ann. 2, 27, Drusus est dénoncé comme tramant une révolution, cf. 3, 22. ➳ arch. detolerit = detulerit CIL 1, 583, 6.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
defero Copy link
ⓘ

dēfĕr: pres imperat act 2nd sg

DEFERO fers, tuli, latum, ferre. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• defer:
    1. I. Trans.: to postpone: diffĕro, confĕro, prōlāto: v. to put off, postpone. Phr.: hope is d.'d, spes prorogatur, Pl.: to d. the elections till January, comitia in Januarium mensem protrudere, Cic.: I will d. the building till your arrival, aedificationem ad tuum adventum sustentabo, Cic.: to d. the assault till night, oppugnationem ad noctem sustinere, Caes.: Liv.: to d. the hearing of a case, ampliare, Cic.: v. to adjourn: long d.'d hope, spes sera, Tac.
    2. II. Intrans.: to show deference to: cēdo, obsĕquor, mōrĭgĕror: v. to comply with, yield.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
DEFER Copy link
• DEFER
  • To put off to another time, differre; proferre; conferre (with the distinction, that by differre the time of putting off may either be fixed or not; whereas proferre and conferre, for which transferre seldom stands, intimate that the time of putting off is fixed): procrastinare; differre et procrastinare (to put off to the following day, especially in a dilatory manner): producere: prolatare (e.g., comitia; diem): rejicere in or ad (with accusative; to put off what should be done now; also reservare): protrudere (to thrust off; e.g., comitia in mensem Januarium): to defer from one day to another, diem ex die ducere or prolatare; anything from day to day, rem in dies proferre ac procrastinare (Cic.): to defer the payment of a debt, solutionem nominis sustinere (Cic.): to defer it to another time, in aliud tempus differre, proferre or rejicere; to the next day, aliquid differre in crastinum; aliquid in posterum diem conferre: to defer for some days, aliquot dies proferre or promovere; a wedding, prodere nuptiis aliquot dies (Terentianus): to defer passing sentence on a person accused (till the third day after his trial, or later), comperendinare reum: to defer the sentence (in order to afford the accused ampler means of defence), ampliare reum.
  • To defer to or pay deference to, alicui obsequi or morigerari; alicui or alicujus voluntati morem gerere: alicui obtemperare.