Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (9 entries · 43 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

conversē: adverbial

converse: perf part pass masc/neut voc sg

• con-verro (or -vorro), verri, versum, 3, v. a., to sweep or brush together, to sweep, clear away (mostly ante- and post-class.).
  1. I. Lit., Cato, R. R. 143, 2: hoc egomet, tu hoc convorre, Plaut. Stich. 2, 2, 27: capiam scopas atque hoc convorram, id. ib. 2, 2, 51; 2, 2, 64; Publ. Syr. ap. Prisc. p. 900 P.: stabulum, Col. 7, 6, 6: locum, id. 8, 6, 6: limina templorum osculis, Arn. 1, p. 36 al.—
  2. II. Meton.: hereditates omnium, to scrape together, * Cic. Off. 3, 19, 78 (al. convertere). —Humorously: aliquem totum cum pulvisculo, to sweep thoroughly, to beat the dust out, i. e. to beat soundly, Plaut. Rud. 3, 6, 6.
ⓘ

conversē: adverbial

converse: perf part pass masc/neut voc sg

• con-verto (-vorto), ti, sum, 3, v. a. and n.
  1. I. Act., to turn or whirl round, to wheel about, to cause to turn, to turn back, reverse; and with the designation of the terminus in quem, to turn or direct somewhere, to direct to or towards, to move or turn to, etc. (very freq. in all perr. and species of composition).
    1. A. Lit.
      1. 1. In gen.
        1. a. With a simple acc.: caelos omnes, Lucr. 2, 1097; cf.: in infimo orbe luna convertitur, Cic. Rep. 6, 17, 17; id. Ac. 2, 39, 123; cf.: minore sonitu quam putaram, orbis hic in re publicā est conversus, id. Att. 2, 9, 1: manum, Quint. 11, 3, 100: reddita inclusarum ex speluncā boum vox Herculem convertit, Liv. 1, 7, 7: ter se convertit, Ov. M. 7, 189: crines calamistro, i. e. to curl, Petr. 102, 15 et saep.—
        2. b. With the designation of the terminus in quem.
          1. α. By in: equos frenis in hostes, Lucr. 5, 1317: naves in eam partem, Caes. B. G. 3, 15: ferrum in me, Verg. A. 9, 427: omnium ora atque oculos in aliquem, Cic. Cat. 4, 1, 1 (cf. under B. 1.): iter in provinciam, Caes. B. G. 7, 56: se in Phrygiam, Nep. Ages. 3, 2 et saep.—Medial: in fugam nemo convortitur, Plaut. Am. 1, 1, 83 Fleck.—
          2. β. By ad: ad hunc se confestim a Pulfione omnis multitudo convertit, Caes. B. G. 5, 44, 10: eam materiam ad hostem, id. ib. 3, 29: colla ad freta, Ov. M. 15, 516: tum bis ad occasum, bis se convertit ad ortum, id. ib. 14, 386: nos ad judicem, Quint. 11, 3, 157 et saep.—*
          3. γ. By contra: tigna contra vim atque impetum fluminis, Caes. B. G. 4, 17, 5.—
          4. δ. By sub: cursum sub terras, Lucr. 5, 654.—(ε) By the dat.: majus lumen in diem nobis luna, Lucr. 5, 706.—Medial: Zephyro convertitur ales Itque super Libyen, Luc. 9, 689.—(ζ) By local adv.: aspectum facile quo vellent, Cic. N. D. 2, 57, 142.—(η) By the acc. alone: se domum, Ter. Ad. 2, 4, 22.—
      2. 2. In partic.
        1. a. Milit. t. t.: convertere signa, aciem, etc., to wheel about, change the direction of a march: conversa signa in hostes inferre, Caes. B. G. 2, 26: Romani conversa signa bipartito intulerunt, id. ib. 1, 25: reliquos sese convertere cogunt, to retreat, id. B. C. 1, 46: cum conversis signis retro in urbem rediretur, Liv. 8, 11, 4; cf.: convertunt inde signa, id. 3, 54, 10 Drak. ad loc. (where Weissenb. ex conj., convellunt): aciem, id. 42, 57, 12; so, aciem in fugam, Caes. B. G. 1, 52. —
        2. b. Rhet. t. t., of words, to transpose, interchange: non modo mutare quaedam verba, sed extendere, corripere, convertere, dividere cogitur (poësis), Quint. 10, 1, 29.—
    2. B. Trop.
      1. 1. In gen.: ut ab eo quod agitur avertat animos, ut saepe in hilaritatem risumve convertat, Cic. Or. 40, 138; so, risum in judicem, id. de Or. 2, 60, 245: omnem orationem transduxi et converti in increpandam Caepionis fugam, id. ib. 2, 48, 199: rationem in fraudem malitiamque, to employ, id. N. D. 3, 31, 78; cf. id. Rosc. Am. 39, 114 and 115: beneficium in injuriam, Sen. Ben. 2, 13, 1 et saep.: animos imperitorum ad deorum cultum a vitae pravitate, Cic. N. D. 1, 27, 77; cf. Liv. 24, 4, 4 and 9: qui eas copias, quas diu simulatione rei publicae comparabant, subito ad patriae periculum converterunt, Brut. ap. Cic. Fam. 11, 13, a, 5 fin.: facultatem dicendi ad hominum perniciem, Quint. 2, 20, 2 et saep.: ingenium et studium ad causas agendas, Tac. Or. 14 et saep.: se aliquando ad timorem, numquam ad sanitatem, Cic. Sull. 5, 17; id. Fam. 3, 10, 10: se ad philosophos, id. Fin. 5, 3, 7; cf. id. Q. Fr. 3, 5, 5 et saep.: quocumque te animo et cogitatione converteris, Cic. de Or. 1, 2, 6: aculeum testimonii sui, id. Fl. 34, 86: argumentum, Gell. 5, 10, 3.—Of turning to the political support of any one: tota civitas se ad eos convertisse videretur, Nep. Att. 8, 1; cf. Cic. Rep. 6, 12, 12; Sen. Clem. 1, 4, 3; cf.: fama hujus rei convertit ad Masinissam Numidas, Liv. 29, 30, 7.—Pass. in mid. sense: cuncta ad victoris opes conversa, Tac. H. 3, 44.—In eccl. Lat., to convert to Christianity, etc.: aliquem ad fidem Christi, Hier. in Philem. 5, 10 sq.—Esp. freq. of turning or arresting the attention: illud intellego, omnium ora in me convorsa esse, Sall. J. 85, 5: converterat Cn. Pompeii persona totum in se terrarum orbem, Vell. 2, 31, 1: proximas (provincias) in se, Suet. Vesp. 4 al.: nihil opus est, ad continendas custodias plures commilitones converti, Traj. ap. Plin. Ep. 10, 20 (31), 1: omnium oculos ad se, Nep. Alcib. 3, 5.—And with inanimate things as subjects: cum aliqua iis ampla et honesta res objecta totos ad se convertit et rapit, Cic. Off. 2, 10, 37.—Since the Aug. per. also freq. with a simple acc.: sive elephas albus volgi converteret ora, Hor. Ep. 2, 1, 196; Suet. Calig. 35; cf. Liv. 26, 29, 2: animos, id. 29, 26, 5: homines quaqua iret, Suet. Tit. 5.—
      2. 2. Pregn., to change the nature of a thing; i. e. to change, alter, transform, turn.
          1. α. With a simple acc.: omnes Res ita convortant formas mutentque colores, Lucr. 2, 1005; cf. id. 1, 678: omnia, id. 4, 441: tellus induit ignotas hominum conversa figuras, Ov. M. 1, 88: humanam vicem (venena), Hor. Epod. 5, 88: rem, Cic. Att. 8, 13, 2: rem publicam, to bring into disorder, id. Fl. 38, 94: hunc ordinem, Quint. 7, 2, 15: animum avaritiā, Sall. J. 29, 1: vitae viam, Hor. Ep. 1, 17, 26: studia, id. A. P. 166 et saep.: conversi animum vultumque, Tac. H. 1, 85: castra castris, to change camp with camp (i. e. to establish new camps by constantly removing), Caes. B. C. 1, 81.— In gram.: casus conversi, = casus obliqui, the cases which undergo a change of form, Cic. N. D. 2, 25, 64.—
          2. β. With ad: nisi si id putas, non posse jam ad salutem convorti hoc malum, Ter. And. 4, 1, 48: poena omnis oculorum ad caecitatem mentis est conversa, Cic. Dom. 40, 105: mater magna, cujus ludi violati, polluti, paene ad caedem et ad funus civitatis conversi sunt, id. Har. Resp. 11, 24: quod ad perniciem suam fuerat cogitatum, id ad salutem convertit, Nep. Dat. 6, 8.—
          3. γ. With in: si antequam tumor discutiatur in suppurationem convertitur, Col. 6, 17, 6: jam ego me convortam in hirudinem, Plaut. Ep. 2, 2, 4: deum sese in hominem, Ter. Eun. 3, 5, 40: Hecubam in canem, Cic. Tusc. 3, 26, 63: terras in freti formam, Ov. M. 11, 209: deum (sc. Jovem) in pretium (i. e. aurum), Hor. C. 3, 16, 8: vim morbi in quartanam, Cic. Fam. 16, 11, 1 et saep.: crimen in laudem, id. Fl. 29, 70: amicitiae se in graves inimicitias, id. Lael. 21, 78; Quint. 12, 1, 2 et saep.—
        1. b. Of written works, to translate: converti ex Atticis duorum eloquentissimorum nobilissimas orationes ... nec converti ut interpres, sed ut orator, etc., Cic. Opt. Gen. 5, 14: orationes e Graeco, id. ib. 6, 18: aliqua de Graecis, id. Fin. 1, 2, 6: librum in Latinum, id. Off. 2, 24, 87; id. Tusc. 3, 14, 29; cf. id. Fin. 1, 2, 5; id. N. D. 2, 41, 104.—
  2. II. Neutr., to relurn (rare).
    1. A. Lit.: inde (imago) retro rursum redit et convertit eodem, Lucr. 4, 334 (Lachm. conj. convertitur): clam cum paucis ad pedites convortit, Sall. J. 101, 6: in regnum suum, id. ib. 20, 4: convortit Varro, Sil. 9, 645: ad me, Gell. 1, 26, 3.—
    2. B. Trop.
      1. 1. To return, turn: in amicitiam atque in gratiam, Plaut. Stich. 3, 1, 18: ad sapientiora, Tac. A. 3, 55.—
      2. 2. To change, turn: hoc vitium huic uni in bonum convertebat, Cic. Brut. 38, 141; id. de Or. 3, 29, 114; id. Fat. 7, 14; cf. id. ib. 9, 17: regium imperium in superbiam dominationemque, Sall. C. 6, 7 Kritz: ne ista vobis mansuetudo et misericordia ... in miseriam convortet, id. ib. 52, 27: ad aliquem, of political support, Cic. Planc. 20, 50; Tac. A. 12, 18.
GAF Gaffiot (2)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
ⓘ

conversē: adverbial

converse: perf part pass masc/neut voc sg

• converrō, verrī, versum (Cato Agr. 143, 2), ĕre, tr., enlever, nettoyer en balayant : Cato Agr. 143, 2 || [fig.]
a) rafler : Cic. Off. 3, 78 ;
b) étriller, rosser : Pl. Rud. 845. ➳ convorram Pl. St. 375.
ⓘ

conversē: adverbial

converse: perf part pass masc/neut voc sg

• convertō (-vortō), vertī (vortī), versum (vorsum), ĕre, tr. ou intr.
I. tr.,
  1. 1. tourner entièrement, retourner, faire retourner : converso baculo Cic. Verr. 2, 5, 142, avec son bâton retourné ; palam anuli ad palmam convertere Cic. Off. 3, 38, retourner le chaton de la bague vers la paume de la main ; itinere converso Cæs. G. 1, 23, 3, revenant sur leurs pas ; acies in fugam conversa Cæs. G. 1, 52, 6, armée en fuite ; se convertere Cic. Cæl. 35, se retourner ; sese convertere Cæs. C. 1, 46, 1, tourner le dos, prendre la fuite ; boum vox Herculem convertit Liv. 1, 7, 7, le mugissement des bœufs fit retourner Hercule || [fig.] retourner = changer complètement : omnia nimia in contraria fere convertuntur Cic. Rep. 1, 68, tout excès d'ordinaire se change en excès contraire ; conversam habent demonstrationem suam Cic. Verr. 2, 4, 132, ils ont maintenant leur démonstration toute retournée ; ne in graves inimicitias convertant se amicitiæ Cic. Læl. 78, [prendre garde] que les amitiés ne se métamorphosent en ardentes inimitiés ; conversæ sunt omnium mentes Cæs. G. 1, 41, 1, les dispositions d'esprit de tous furent retournées || [milit.] castra castris Cæs. C. 1, 81, 3, changer un camp contre un autre, changer de camp à chaque instant || faire passer d'un état dans un autre : Hecuba in canem conversa Cic. Tusc. 3, 63, Hécube changée en chienne ; in naturam aliam converti Cic. Nat. 3, 21, prendre une autre nature ; in eumdem colorem se convertere Cic. Div. 2, 20, prendre la même couleur || faire passer d'une langue dans une autre, traduire : e Græco in Latinum librum Cic. Off. 2, 87, traduire un livre du grec en latin ; aliquid in Latinum Cic. Tusc. 3, 29, traduire qqch. en latin ; quæ sunt conversa de Græcis Cic. Fin. 1, 6, des œuvres traduites des œuvres grecques
  2. 2. tourner, faire tourner : ad centuriones ora convertunt Cæs. G. 6, 39, 1, ils tournent leurs regards vers les centurions ; omnium oculos ad se convertebat Nep. Alc. 3, 5, il attirait sur lui les regards de tous ; sica in me conversa Cic. Mil. 37, poignard tourné contre moi ; spelunca conversa ad aquilonem Cic. Verr. 2, 4, 107, caverne tournée vers l'aquilon ; in infimo orbe luna convertitur Cic. Rep. 6, 17, dans le dernier cercle se meut la lune || [fig.] me ab omnibus ceteris cogitationibus ad unam salutem rei publicæ convertistis Cic. Sulla 40, m'enlevant à toute autre pensée vous m'avez tourné uniquement vers le salut de l'État ; ad hunc se confestim a Pulione omnis multitudo convertit Cæs. G. 5, 44, 10, toute la foule des ennemis se détournant aussitôt de Pulion se porte contre lui ; animos hominum ad me converteram Cic. Br. 321, j'avais attiré sur moi l'attention du monde ; in se odia convertere Cic. Dej. 18, attirer sur soi les haines ; eloquentiam ad bonorum pestem Cic. Off. 2, 51, faire servir l'éloquence à la perte des gens de bien || aliquid in rem suam Cic. Amer. 114 ; 115 ; 144, détourner qqch. à son profit ; cf. Verr. 2, 3, 176.
II. intr.,
  1. 1. se retourner, revenir : in regnum suum convortit Sall. J. 20, 4, il revient dans son royaume ; (J. 101, 6 ; Lucr. 4, 334 ; Gell. 1, 26, 3) || [fig.] Pl. St. 414 ; Lucr. 5, 1422 ; Tac. Ann. 3, 55
  2. 2. se changer : num in vitium virtus possit convertere Cic. de Or. 3, 114, [discuter] si la vertu peut se changer en vice, cf. Br. 141 ; Fato 14 ; Sall. C. 52, 27 ; J. 85, 9. ➳ inf., convertier Lucr. 1, 796 ; Cic. Arat. 34, 269.
GES Gesner (2)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
converro Copy link
ⓘ

conversē: adverbial

converse: perf part pass masc/neut voc sg

CONVERRO, verri et versum, ere. [σαίρω] Idem quod verrendo colligere, vel totum verrere. […]
Page Scan
converto Copy link
ⓘ

conversē: adverbial

converse: perf part pass masc/neut voc sg

CONVERTO, (antique Conuorto) ti, sum, ere. [στρέφω, ἐπιστρέφω] Totum vertere, quod varias parit formulas. […]
Page Scan
S&H Smith & Hall (2)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
Jump to
• converse (v.):
      1. 1. collŏquor, cūtus, 3: to c. with one another, inter se c., Cic.; with anybody, cum aliquo c., Cic.; by messengers, per internuncios, Nep. (N.B. Pl. construes the verb with an acc. of the person.)
      2. 2. congrĕdior, gressus, 3: i. e. to have an interview with, v. interview.
      3. 3. expr. with sermo: as, sermonem cum aliquo conferre, serere, caedere, etc.: v. conversation.
      4. 4. confābŭlor, 1 (rare): Pl.: Ter.: also fābulor, Pl.: Suet.
      5. 5. sermōcĭnor, 1 (rare): Cic.
• converse (subs.):
    1. I. Intercourse:
      1. 1. congressus, ūs: familiar c., c. familiaris, Cic.: v. society, intercourse.
      2. 2. congressio = congressus: Cic.: v. company, conversation.
    2. II. In logic: expr. by Quint. by the word retrorsum, thus in some propositions the c. is also true, quaedam et retrorsum idem valent, 5, 9, 6: also, of other the c. is not true, quaedam in contrarium non recurrunt, ib. As logical t. t.: *conversus: Aldr.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
CONVERSE Copy link
• CONVERSE
1.
  • s. Conversation, Vid:
  • In Logic (the predicate becoming the subject, and the subject the predicate), by circumlocution: in some propositions the converse is also true, quaedam et retrorsum idem valent (Quint., who gives as the example, vivit homo, qui spirat; and spirat, qui vivit; 5, 9, 6): of some propositions the converse is not true, quaedam in contrarium non recurrunt (Quint. ib., his example is, movetur, qui ingreditur, which can not be converted to; qui movetur, ingreditur).
2. v. loqui cum aliquo (general term = to speak): sermocinare or sermonem conferre cum aliquo (to have a discourse): cum aliquo colloqui (of a tête-à-tête, especially to settle some matter): confabulari or sermones familiares conferre cum aliquo (of familiar or intimate conversation): to converse very agreeably with anybody, jucundissime loqui cum aliquo: to converse about anything, habere sermones de aliqua re; disputare de aliqua re (alleging reasons for and against anything): here they conversed on litterary, scientific subjects, *erant ibi sermones de litteris or de artium studiis atque doctrina: Tiberius hardly ever conversed even with, etc., nullus Tiberio aut rarissimus etiam cum (proximis) sermo (Suet., Tib., 68). To converse together, colloqui inter se or inter nos, vos, etc., [ ☞ colloqui secum = to converse with one’s self, to think over anything with one’s self, etc.] Vid: also, “to have or hold a conversation,” under CONVERSATION.