Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (12 entries · 24 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

cōnsummāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

cōnsummātē: adverbial

• con-summo, āvi, ātum, 1, v. a. [summa] (not in use before the Aug. per.; most freq. in Quint.).
  1. I. To cast or sum up.
    1. A. Prop.: sumptus aedificiorum per arithmeticen, Vitr. 1, 1: numerum, Col. 5, 3, 4: pretium in assem, id. 3, 3, 8; 5, 2, 10.—
      1. 2. Transf., of number, to make up, amount to: is numerus consummat ... milia tria et ducenta, Col. 3, 5, 4; 3, 3, 10.—
    2. B. Trop., to bring together, unite: consummatam ejus (sc. Scipionis) belli gloriam, spectare, the gathered glory, Liv. 28, 17, 3 Weissenb. ad loc.—
  2. II. To bring about, accomplish, complete, finish, perfect, consummate.
    1. A. Prop.
      1. 1. In gen.: quae consummatur partibus una dies, i. e. an intercalary day, Ov. F. 3, 166: rem, Liv. 29, 23, 4; cf. id. 28, 17, 3 supra: opera, Col. 9, 13, 11: operam, Quint. 2, 6, 6: omnia (ars), id. 2, 17, 9: facultatem orandi, id. 3, 5, 1: partum, Col. 8, 5, 5: sacrum, Sen. Herc. Fur. 1039: parricidium, Curt. 6, 10, 14: annum, Dig. 2, 15, 8 al.: nihil felicitate consummari (potest), quod non Augustus repraesentaverit, Vell. 2, 89, 2. —
      2. 2. Absol., to complete a time of service (sc. stipendia), Suet. Calig. 44.—
  3. III. Trop., to make perfect, to complete, perfect, bring to the highest perfection.
    1. A. Of inanimate things: nec denique ars ulla consummatur ibi, unde oriendum est, Quint. 3, 9, 9: vitam ante mortem, Sen. Ep. 32, 3; Quint. 12, 1, 31 (v. the passage in connection): ruris exercendi scientiam, Col. 8, 1, 1.—
    2. B. Transf., of persons: Severum consummari mors immatura non passa est, to attain to the highest grade, Quint. 10, 1, 89; 10, 2, 28: cum est consummatus, when his education is complete, id. 10, 5, 14; cf.: unā re consummatur animus, scientiā bonorum ac malorum inmutabili, Sen. Ep. 88, 28.— Hence, consummātus, a, um, P. a., brought to the highest degree, perfect, complete, consummate.
    3. A. Of inanimate things: eloquentia, Quint. 1, prooem. § 20: scientia, id. 2, 21, 24: ars, Plin. 14, 4, 5, § 48: robur virium, id. 10, 63, 83, § 177: sapientia, Col. 11, 1, 11; cf. Sen. Ep. 72, 6.—
    4. B. Of persons: ne se perfectos protinus atque consummatos putent, Quint. 5, 10, 119; 10, 5, 14: orator, id. 2, 19, 1 sq.; 10, 1, 122: professores, id. 1, 9, 3.—Sup., Plin. Ep. 2, 7, 6.—Comp. and adv. not in use.
consummātus Copy link
ⓘ

cōnsummātē: adverbial

cōnsummāte: masc/neut voc sg

• consummātus, a, um, Part. and P. a., from consummo.
GAF Gaffiot (3)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
cōnsummātē Copy link
• cōnsummātē, parfaitement : Pomp. Porphyr. Hor. S. 1, 10, 46.
ⓘ

cōnsummāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

cōnsummātē: adverbial

• cōnsummō, āvī, ātum, āre (cum, summa), tr.,
1. additionner, faire la somme : Col. Rust. 5, 3, 4 || former un total de : Col. Rust. 3, 5, 4
2. accomplir, achever : ad eam rem consummandam Liv. 29, 23, 4, pour mener à bonne fin ce projet || [abst] finir son temps de service : Suet. Cal. 44, 1 || [fig.] parfaire, porter à la perfection : eum consummari mors non passa est Quint. 10, 1, 89, la mort ne lui permit pas de développer tout son talent, cf. 10, 5, 14 ; Sen. Ep. 88, 28.
GES Gesner (2)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
consummo Copy link
ⓘ

cōnsummāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

cōnsummātē: adverbial

CONSVMMO, are. Gemino M scriptum, [συντελέω, ἀποτελέω, περαίνω] proprie est Summas colligere, et in vnam coaceruare. […]
Page Scan
consummatus Copy link
ⓘ

cōnsummātē: adverbial

cōnsummāte: masc/neut voc sg

CONSVMMATVS, a, um. Part. [τετελεσμένος] Huius summae tertiam partem statuo CCC, eiusdem partem decumam XC, fiunt CCCXC: hoc sexies ducendum est, quoniam sex latera sunt, quae consummata efficiunt duo milia trecenteni et quadraginta Colum. 5, 2, 10. […]
Page Scan
FOR Forcellini (2)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to
S&H Smith & Hall (2)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
Jump to
• consummate (v.):
      1. 1. consummo, 1: v. to finish, complete.
      2. 2. cŭmŭlo, 1 (i. e. to heap up full): to be wanting to c. my joy, ad cumulandum gaudium mihi deesse, Cic.
      3. 3. simly. cumulum afferre: to c. any one's joy, alicui cumulum gaudii af. (= gaudium cumulare), Cic.: so with addere, etc.
      4. 4. absolvo, confĭcio, perfĭcio; perfectum cumulatumq. reddere: v. complete (v. and adj.). Phr.: my excessive joy will be c.d by his arrival, ad summam laetitiam meam magnus ex illius adventu cumulus accedet, Cic.: v. to crown.
• consummate (adj.):
      1. 1. consummātus (finished, perfect): c. eloquence, c. eloquentia, Quint.: c. art, ars c., Plin.
      2. 2. summus (of the highest rank or excellence): a c. and perfect general, s. atque perfectus imperator, Cic.
      3. 3. perfectus, absŏlūtus: v. perfect. Phr.: a c. rogue, *homo nequissimus; in nequitiis exercitatissimus; malis artibus penitus imbutus atque exercitatus: v. knave; perfect, complete.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
CONSUMMATE Copy link
• CONSUMMATE
1. ad exitum adducere: ad finem perducere: conficere (finish): consummare (classical, after the Augustan Age; Vid: Ruhnken, Vel., 2, 89): absolvere: perficere [SYN. in PERFECT, v.] : ad effectum adducere (opposed to spe concipere, Cic.): ad effectum alicujus rei pervenire (e.g., consiliorum, Cic.).
2. adj. summus: perfectus: absolutus. (the words are found in this connection and order), perfectus atque absolutus: absolutus et perfectus: expletus et perfectus: perfectus cumulatusque: perfectus completusque (having the highest degree of perfection): also absolutus omnibus numeris: perfectus expletusque omnibus suis numeris et partibus (perfect in every part). A consummate philosopher, philosophus absolutus: a consummate orator, orator perfectus: homo perfectus in dicendo: a man of consummate learning, homo or vir doctissimus: homo nobilis et clarus ex doctrina: a physician of consummate skill, medicus arte insignis. For a consummate rogue, rascal, fool, etc., Vid: ARRANT.