con-summo Copy link Outline I. To cast or sum up.A. Prop.2. Transf., of number, to make up, amount to ...B. Trop., to bring together, uniteII. To bring about, accomplish, complete, finish, perfect, consummate ...A. Prop.1. In gen.2. Absol., to complete a time of service ...III. Trop., to make perfect, to complete, perfect, bring to the highest perfection ...A. Of inanimate thingsB. Transf., of personsA. Of inanimate thingsB. Of persons ⓘcōnsummāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd plcōnsummātē: adverbial • con-summo, āvi, ātum, 1, v. a. [summa] (not in use before the Aug. per.; most freq. in Quint.). I. To cast or sum up. A. Prop.: sumptus aedificiorum per arithmeticen, Vitr. 1, 1: numerum, Col. 5, 3, 4: pretium in assem, id. 3, 3, 8; 5, 2, 10.— 2. Transf., of number, to make up, amount to: is numerus consummat ... milia tria et ducenta, Col. 3, 5, 4; 3, 3, 10.— B. Trop., to bring together, unite: consummatam ejus (sc. Scipionis) belli gloriam, spectare, the gathered glory, Liv. 28, 17, 3 Weissenb. ad loc.— II. To bring about, accomplish, complete, finish, perfect, consummate. A. Prop. 1. In gen.: quae consummatur partibus una dies, i. e. an intercalary day, Ov. F. 3, 166: rem, Liv. 29, 23, 4; cf. id. 28, 17, 3 supra: opera, Col. 9, 13, 11: operam, Quint. 2, 6, 6: omnia (ars), id. 2, 17, 9: facultatem orandi, id. 3, 5, 1: partum, Col. 8, 5, 5: sacrum, Sen. Herc. Fur. 1039: parricidium, Curt. 6, 10, 14: annum, Dig. 2, 15, 8 al.: nihil felicitate consummari (potest), quod non Augustus repraesentaverit, Vell. 2, 89, 2. — 2. Absol., to complete a time of service (sc. stipendia), Suet. Calig. 44.— III. Trop., to make perfect, to complete, perfect, bring to the highest perfection. A. Of inanimate things: nec denique ars ulla consummatur ibi, unde oriendum est, Quint. 3, 9, 9: vitam ante mortem, Sen. Ep. 32, 3; Quint. 12, 1, 31 (v. the passage in connection): ruris exercendi scientiam, Col. 8, 1, 1.— B. Transf., of persons: Severum consummari mors immatura non passa est, to attain to the highest grade, Quint. 10, 1, 89; 10, 2, 28: cum est consummatus, when his education is complete, id. 10, 5, 14; cf.: unā re consummatur animus, scientiā bonorum ac malorum inmutabili, Sen. Ep. 88, 28.— Hence, consummātus, a, um, P. a., brought to the highest degree, perfect, complete, consummate. A. Of inanimate things: eloquentia, Quint. 1, prooem. § 20: scientia, id. 2, 21, 24: ars, Plin. 14, 4, 5, § 48: robur virium, id. 10, 63, 83, § 177: sapientia, Col. 11, 1, 11; cf. Sen. Ep. 72, 6.— B. Of persons: ne se perfectos protinus atque consummatos putent, Quint. 5, 10, 119; 10, 5, 14: orator, id. 2, 19, 1 sq.; 10, 1, 122: professores, id. 1, 9, 3.—Sup., Plin. Ep. 2, 7, 6.—Comp. and adv. not in use.
consummātus Copy link ⓘcōnsummātē: adverbialcōnsummāte: masc/neut voc sg • consummātus, a, um, Part. and P. a., from consummo.
cōnsummō Copy link Outline 1 additionner, faire la somme : || former un total de :2 accomplir, achever : pour mener à bonne fin ce projet || [abs ... ⓘcōnsummāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd plcōnsummātē: adverbial • cōnsummō, āvī, ātum, āre (cum, summa), tr., 1. additionner, faire la somme : Col. Rust. 5, 3, 4 || former un total de : Col. Rust. 3, 5, 4 2. accomplir, achever : ad eam rem consummandam Liv. 29, 23, 4, pour mener à bonne fin ce projet || [abst] finir son temps de service : Suet. Cal. 44, 1 || [fig.] parfaire, porter à la perfection : eum consummari mors non passa est Quint. 10, 1, 89, la mort ne lui permit pas de développer tout son talent, cf. 10, 5, 14 ; Sen. Ep. 88, 28.
cōnsummātus Copy link Outline 1 part. de consummo2 adj t , achevé, accompli : homme d'une sagesse accomplie ; orateur ... ⓘcōnsummātē: adverbialcōnsummāte: masc/neut voc sg • cōnsummātus, a, um, 1. part. de consummo 2. adjt, achevé, accompli : vir consummatæ sapientiæ Sen. Ep. 72, 7, homme d'une sagesse accomplie ; consummatus orator Quint. 2, 19, 1, orateur parfait || -tissimus Plin. Min. Ep. 2, 7, 6.
consummo Copy link ⓘcōnsummāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd plcōnsummātē: adverbial CONSVMMO, are. Gemino M scriptum, [συντελέω, ἀποτελέω, περαίνω] proprie est Summas colligere, et in vnam coaceruare. […] 🗁 Page Scan
consummatus Copy link ⓘcōnsummātē: adverbialcōnsummāte: masc/neut voc sg CONSVMMATVS, a, um. Part. [τετελεσμένος] Huius summae tertiam partem statuo CCC, eiusdem partem decumam XC, fiunt CCCXC: hoc sexies ducendum est, quoniam sex latera sunt, quae consummata efficiunt duo milia trecenteni et quadraginta Colum. 5, 2, 10. […] 🗁 Page Scan
CONSUMMO Copy link ⓘcōnsummāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd plcōnsummātē: adverbial CONSUMMO ↗Open in new tab (consummo)
CONSUMMĀTUS Copy link ⓘcōnsummātē: adverbialcōnsummāte: masc/neut voc sg CONSUMMĀTUS ↗Open in new tab (consummatus)
consummate (v.) Copy link Outline 1. consummo, 12. cŭmŭlo, 1 (i. e. to heap up full)3. simly. cumulum afferre4. absolvo, confĭcio, perfĭcio; perfectum cumulatumq. reddere • consummate (v.): 1. consummo, 1: v. to finish, complete. 2. cŭmŭlo, 1 (i. e. to heap up full): to be wanting to c. my joy, ad cumulandum gaudium mihi deesse, Cic. 3. simly. cumulum afferre: to c. any one's joy, alicui cumulum gaudii af. (= gaudium cumulare), Cic.: so with addere, etc. 4. absolvo, confĭcio, perfĭcio; perfectum cumulatumq. reddere: v. complete (v. and adj.). Phr.: my excessive joy will be c.d by his arrival, ad summam laetitiam meam magnus ex illius adventu cumulus accedet, Cic.: v. to crown.
consummate (adj.) Copy link Outline 1. consummātus (finished, perfect)2. summus (of the highest rank or excellence)3. perfectus, absŏlūtus • consummate (adj.): 1. consummātus (finished, perfect): c. eloquence, c. eloquentia, Quint.: c. art, ars c., Plin. 2. summus (of the highest rank or excellence): a c. and perfect general, s. atque perfectus imperator, Cic. 3. perfectus, absŏlūtus: v. perfect. Phr.: a c. rogue, *homo nequissimus; in nequitiis exercitatissimus; malis artibus penitus imbutus atque exercitatus: v. knave; perfect, complete.
CONSUMMATE Copy link • CONSUMMATE 1. ad exitum adducere: ad finem perducere: conficere (finish): consummare (classical, after the Augustan Age; Vid: Ruhnken, Vel., 2, 89): absolvere: perficere [SYN. in PERFECT, v.] : ad effectum adducere (opposed to spe concipere, Cic.): ad effectum alicujus rei pervenire (e.g., consiliorum, Cic.). 2. adj. summus: perfectus: absolutus. (the words are found in this connection and order), perfectus atque absolutus: absolutus et perfectus: expletus et perfectus: perfectus cumulatusque: perfectus completusque (having the highest degree of perfection): also absolutus omnibus numeris: perfectus expletusque omnibus suis numeris et partibus (perfect in every part). A consummate philosopher, philosophus absolutus: a consummate orator, orator perfectus: homo perfectus in dicendo: a man of consummate learning, homo or vir doctissimus: homo nobilis et clarus ex doctrina: a physician of consummate skill, medicus arte insignis. For a consummate rogue, rascal, fool, etc., Vid: ARRANT.