atone Copy link Outline 1. pĭo, 12. lŭo, lŭi, 33. abluo, lui, 3 • atone: 1. pĭo, 1: to a. for a crime, nefas p., Virg.: to a. for losses, damna p., Ov. 2. lŭo, lŭi, 3: to a. for an offence, noxam l., Liv.: Cic. 3. abluo, lui, 3: to a. for perjuries, perjuria ab., Ov.: v. to expiate, make amends. (N.B. In old Eng. to atone = to agree, reconcile; q. v.)
ATONE Copy link • ATONEagree, Vid: Atone (=expiate, etc.) anything or for any thing, aliquid luere, expiare, poenas aticujus reidare, pendere, dependere, espendere, solvere: by death, with his life, luere morte, capite. Sometimes compensare aliquid cum aliqua re or aliqua re (to make a compensation or give an equivalent for it). Reconcile, placare: expiare: mitigare or lenire [SYN. in APPEASE]: animum allicujus in aliquem offensiorem recolligere: placare aliquem alicui or in aliquem: aliquem cum aliquo reconciliare, or reducere, or restituere in gratiam: alicujus animum alicui reconciliare. To atone enemies, inimicos in gratiam reconciliare; componere gratiam inter inimicos (Comedy).