prŏcella Copy link Outline I. Lit.II. Transf.A. A storm, tumult, ...B. In milit. lang.1. A charge, onset, sudden attack of cavalry2. In gen., of a fierce battle3. Of a storm of eloquence ⓘprŏcella: fem nom/voc sgprŏcellā: fem abl sg • prŏcella, ae, f [pro and root kel; Gr. κέλης, runner; cf.: celer, celox], a violent wind (by which things are prostrated), a storm, hurricane, tempest (class.). I. Lit.: procella distat latitudine a vortice et a turbine disjectā nube verius quam ruptā, Plin. 2, 49, 50, § 133: turbinis inmanem vim provomit atque procellae, Lucr. 6, 447: imbres, nimbi, procellae, turbines, Cic. N. D. 3, 20, 51; Plaut. Trin. 4, 1, 17: creber procellis Africus, Verg. A. 1, 85: stridens Aquilone procella, id. ib. 1, 102: si mugiat Africis Malus procellis, Hor. C. 3, 29, 58; 2, 9, 3: praecipites, Ov. Tr. 4, 6, 35: navis quassata procellā, id. ib. 5, 5, 17: raperent mea poma procellae, id. Nux, 163: procella nivem effuderat, Curt. 3, 13, 7: imbrem excusserant procellae, id. 4, 7, 14: Thalle, turbidā rapacior procellā, Cat. 25, 4.—With gen.: validi venti collecta procella, Lucr. 6, 124.— II. Transf. A. (Mostly in plur.) A storm, tumult, violence, commotion, vehemence: tempestates et procellas in illis fluctibus concionum, Cic. Mil. 2, 5 (also cited ap. Quint. 8, 6, 48, and particularly mentioned as a figure, id. 8, 6, 48, § 7): vita tranquilla et quieta remota a procellis invidiarum, Cic. Clu. 56, 153: ut procellam temporis devitaret, Cic. Verr. 1, 3, 8: patriae, id. Dom. 53, 137: agitari tribuniciis procellis, Liv. 2, 1; cf.: seditionum procellae, id. 28, 25: procellae civiles, civil commotions, Nep. Att. 10, 6; cf.: ferimur procellā, Verg. A. 7, 594; Ov. M. 13, 656.— B. In milit. lang. 1. A charge, onset, sudden attack of cavalry: hac velut procellā ita consternavit equos, ut, etc., Liv. 37, 41 fin.: equestrem procellam excitemus oportet, id. 30, 18: equestris, id. 29, 2; Tac. H. 3, 53.— 2. In gen., of a fierce battle: hic secunda belli Punici procella desaevit, Flor. 2, 6, 12; Luc. 8, 203.— 3. Of a storm of eloquence: priusquam illam eloquentiae procellam effunderet (Ulixes), Quint. 11, 3, 158: contionum, id. 8, 6, 7.
prŏcella Copy link Outline 1 orage, bourrasque, ouragan : un fort vent ramassé en bourrasque ; l'Africus ...2 [fig.]a) les orages de la haine ; toi, l'ouragan dévastateur de la patrie ...b) déchaîner une trombe de cavalerie, une charge en trombe, cf. déchaîner l'ouragan ... ⓘprŏcella: fem nom/voc sgprŏcellā: fem abl sg • prŏcella, æ, f. (pro, cello), 1. orage, bourrasque, ouragan : Pl. Trin. 836 ; Cic. Nat. 3, 51 ; validi venti conlecta procella Lucr. 6, 124, un fort vent ramassé en bourrasque ; creber procellis Africus Virg. En. 1, 85, l'Africus fertile en orages ; ingentibus procellis fusus imber Liv. 6, 8, 7, la pluie tombant en violentes bourrasques 2. [fig.] a) procellæ invidiarum Cic. Clu. 153, les orages de la haine ; tu, procella patriæ Cic. Domo 137, toi, l'ouragan dévastateur de la patrie ; procellam temporis devitare Cic. Verr. 1, 1, 8, esquiver une date grosse d'orage ; seditionum procellæ Liv. 28, 25, 8, les orages de la sédition ; b) equestrem procellam excitare Liv. 30, 18, 4, déchaîner une trombe de cavalerie, une charge en trombe, cf. 29, 2, 11 ; Tac. H. 3, 53 ; eloquentiæ procellam effundere Quint. 11, 3, 158, déchaîner l'ouragan de son éloquence.