Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (6 entries · 27 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

lūsū | que: masc abl sg

• lūsus, ūs, m. [ludo], a playing, play, game (not in Cic.).
  1. I. Lit.: virgineis exercent lusibus undas Naides, Ov. M. 14, 556: aleae, Suet. Calig. 41: calculorum, Plin. Ep. 7, 24: nec me offenderit lusus in pueris, Quint. 1, 3, 10; cf. id. 1, 1, 20: eburneas litterarum formas in lusum offerre, id. 1, 1, 26: ediscere inter lusum, id. 1, 1, 36: in lusu duodecim scriptorum, id. 11, 2, 38: regnum lusu sortiri, i. e. by throwing dice, Tac. A. 13, 15: solent quidam et cogere ad lusum, Dig. 11, 5, 2. —
  2. II. Transf.
    1. A. Play, sport, game (that is done by way of amusement): fas est et carmine remitti, non dico continuo ac longo, sed hoc arguto et brevi. Lusus vocantur, Plin. Ep. 7, 9, 10: Trojae lusum exhibuit, Suet. Claud. 21.—
    2. B. Sportive dalliance, toying: sunt apti lusibus anni, Ov. Am. 2, 3, 13; Prop. 1, 10, 9.—
    3. C. Jest, fun, mockery: dant de se respondentibus venustissimos lusus, i. e. make themselves ridiculous, Quint. 5, 13, 46: lusum ludere aliquem, Gell. 18, 13, 4.
ⓘ

lūsū | que: supine neut dat sg

• lūdo, si, sum (inf. ludier, Ter. Ad. 4, 3, 16), 3, v. a. and n. [root lud- for loid-, from Sanscr. krīd, to play; cf. laus and cluere from Sanscr. root cru-], to play.
  1. I. Lit., to play, play at a game of some kind: tesseris, Ter. Ad. 4, 7, 21: aleā ludere, Cic. Phil. 2, 23, 56: pilā et duodecim scriptis, id. de Or. 1, 50, 217; 1, 16, 73; 2, 62, 253: cum pila, id. Tusc. 5, 20, 60: trocho, Hor. C. 3, 24, 56: nucibus, Mart. 14, 1, 12: pilā, Val. Max. 8, 8, 2: positā luditur arcā, with one's whole cash-box staked, Juv. 1, 90: eburnis quadrigis cotidie in abaco, Suet. Ner. 22: apud quem alea lusum esse dicetur, Dig. 11, 5, 1 praef.: senatus consultum vetuit in pecuniam ludere, to play for money, ib. 11, 5, 2: ego nisi quom lusim nil morer ullum lucrum, Plaut. Rud. 4, 7, 22. —
          1. β. With acc.: aleam, Suet. Aug. 70; id. Claud. 33; id. Ner. 30: par impar, id. Aug. 71; Hor. S. 2, 3, 248: ducatus et imperia, Suet. Ner. 35: Trojam, id. Caes. 39; id. Ner. 7: proelia latronum, Ov. A. A. 3, 357; cf. pass.: sunt aliis scriptae, quibus alea luditur, artes, id. Tr. 2, 471: alea luditur, Juv. 8, 10: aleae ludendae causa, Dig. 11, 5, 1 praef.: alea ludebatur, ib. 11, 5, 1, § 2.—
          2. γ. Absol.: lusimus per omnes dies, Suet. Aug. 71; 94; cf.: ludis circensibus elephantos lusisse, appeared in the public games, Liv. 44, 18, 8.—In sup.: dimittere lusum, Varr. Sat. Men. 53, 7.—
    1. B. To play, sport, frisk, frolic: dum se exornat, nos volo Ludere inter nos, have some fun, Plaut. Stich. 5, 4, 20: ludere armis, Lucr. 2, 631: suppeditant et campus noster et studia venandi honesta exempla ludendi, Cic. Off. 1, 29, 104: ad ludendumne, an ad pugnandum, arma sumturi, id. de Or. 2, 20, 84: in numerum, dance, Verg. E. 6, 28: hic juvenum series teneris immixta puellis ludit, Tib. 1, 3, 64: cumque marinae In sicco ludunt fulicae, Verg. G. 1, 363: in exiguo cymba lacu, Ov. Tr. 2, 330. —
  2. II. Trop.
    1. A. To sport, play with any thing, to practise as a pastime, amuse one's self with any thing: illa ipsa ludens conjeci in communes locos, Cic. Par. prooem.: Prima Syracosio dignata est ludere versu Nostra ... Thalia, Verg. E. 6, 1.—Esp., to play on an instrument of music, to make or compose music or song: ludere quae vellem calamo permisit agresti, Verg. E. 1, 10: talia fumosi luduntur mense Decembri, Ov. Tr. 2, 491: quod tenerae cantent, lusit tua musa, puellae, id. Am. 3, 1, 27: coloni Versibus incomptis ludunt, Verg. G. 2, 386: carmina pastorum, id. ib. 4, 565; Suet. Ner. 3: si quid vacui sub umbra Lusimus tecum, Hor. C. 1, 22, 2.—
    2. B. To sport, dally, wanton (cf. "amorous play," Milton, P. L. 9, 1045): scis solere illam aetatem tali ludo ludere, Plaut. Most. 5, 2, 36: affatim edi, bibi, lusi, Liv. Andron. ap. Paul. ex Fest. s. v. affatim, p. 11 Müll.; cf.: lusisti satis, edisti satis, atque bibisti, Hor. Ep. 2, 2, 214; Ov. A. A. 2, 389; Cat. 61, 207; Suet. Tib. 44; Mart. 11, 104, 5.—
    3. C. Ludere aliquem or aliquid, to play, mock, imitate, mimic a person or thing (only in mockery; cf.: partes agere, etc.): civem bonum ludit, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 9, 1; cf.: ludere opus, to imitate work, make believe work, Hor. S. 2, 3, 252: magistratum fascibus purpurāque, App. M. 11, p. 260 fin.: ludere causas, Calp. Ecl. 1, 45: impia dum Phoebi Caesar mendacia ludit, Poët. ap. Suet. Aug. 70.—
    4. D. To trifle with: summa pericula, Mart. 9, 38, 1: viribus imperii, Sen. Brev. Vit. 18, 4.—
    5. E. To spend in play or amusement, to sport away: otium, Mart. 3, 67, 9.—Hence, ludere operam, to throw away one's labor, to labor in vain, Plaut. Ps. 1, 3, 135.—
  3. F. To make sport or game of a person, to ridicule, rally, banter: Domitius in senatu lusit Appium collegam, Cic. Q. Fr. 2, 15 a, 13: satis jocose aliquem ludere, id. ib. 2, 12, 2: omnium irrisione ludi, id. de Or. 1, 12, 50.—Rarely with ad: caput aselli, ad quod lascivi ludebant ruris alumni, Juv. 11, 98.—
  4. G. To delude, deceive: auditis, an me ludit amabilis Insania? Hor. C. 3, 4, 5; Ov. A. A. 3, 332: custodes, Tib. 1, 6, 9; 3, 4, 7.—Comp.: hoc civili bello, quam multa (haruspicum responsa) luserunt, i. e. gave wanton, deceptive responses, Cic. Div. 2, 24, 53.
GAF Gaffiot (4)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
lūsus Copy link
ⓘ

lūsū | que: masc abl sg

• 1 lūsus, a, um, part. de ludo.
ⓘ

lūsū | que: masc abl sg

• 2 lūsŭs, ūs, m.,
1. jeu, divertissement : aleæ Suet. Cal. 41 ; calculorum Plin. Min. Ep. 7, 24, 5, jeu de dés, de dames ; [ébats des Naïades] Ov. M. 14, 536 ; [jeux d'enfants] Quint. 1, 3, 10, etc.
2. [fig.] badinage [en vers] : Plin. Min. Ep. 7, 9, 10 || ébats amoureux : Prop. 1, 10, 9 ; Ov. Am. 2, 3, 13 || plaisanterie, bon mot, moquerie : Quint. 5, 13, 46.
Lūsus Copy link
ⓘ

lūsū | que: masc abl sg

• 3 Lūsus, ī, m., fils de Liber, donna son nom à la Lusitanie : Plin. 3, 8.
ⓘ

lūsū | que: supine neut dat sg

• lūdō, lūsī, lūsum, ĕre, intr. et tr.
I. intr.,
  1. 1. jouer : tesseris Ter. Ad. 739 ; aleā Cic. Phil. 2, 56, jouer aux dés, aux jeux de hasard ; pilā Cic. de Or. 1, 73, jouer à la paume ; ludis circensibus elephanti luserunt Liv. 44, 18, 8, des éléphants figurèrent aux jeux du cirque || [acc. de l'objet intérieur] consimilem ludum Ter. Eun. 586, jouer le même jeu ; aleam Suet. Aug. 70 ; Claud. 33 ; Nero 30, jouer aux jeux de hasard ; prœlia latronum Ov. Ars 3, 357, jouer aux échecs
  2. 2. folâtrer, s'amuser, s'ébattre ; ad ludendumne an ad pugnandum ? Cic. de Or. 2, 84, pour jouer ou pour se battre ? severe ludere Cic. de Or. 2, 269, plaisanter avec sérieux ; alicujus persona Cic. de Or. 3, 171, plaisanter sous le masque, le couvert de qqn = en faisant parler qqn ; armis Lucr. 2, 631, s'amuser à des combats en armes ; versibus Virg. G. 2, 386, s'amuser à faire des vers || in numerum Virg. B. 6, 28, s'ébattre en cadence || [ébats amoureux] : Hor. Ep. 2, 2, 214 ; Catul. 61, 207 ; Suet. Tib. 44.
II. tr.,
  1. 1. employer à s'amuser : otium Mart. 3, 67, 9, ses loisirs
  2. 2. s'amuser à, faire en s'amusant : causam Cic. de Or. 2, 222, présenter une cause avec agrément, en badinant ; carmina pastorum Virg. G. 4, 565, reproduire en s'amusant les chansons des bergers
  3. 3. civem bonum Cæl. d. Cic. Fam. 8, 9, 1, jouer de façon comique le rôle de bon citoyen, cf. Apul. M. 11, 8
  4. 4. se jouer de, se moquer de, tourner en ridicule : aliquem Cic. Q. 2, 12, 2, plaisanter qqn, s'égayer sur le compte de qqn, cf. Cic. Fin. 2, 2 ; ea facillime luduntur quæ Cic. de Or. 2, 238, les objets qui se prêtent le plus à la plaisanterie sont ceux qui || [avec prop. inf.] dire en se moquant que : Cic. Q. 2, 15 a, 3 || se jouer de, duper, abuser : Hor. O. 3, 4, 5 ; Tib. 1, 6, 9, etc.