Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (4 entries · 2 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

compertē: adverbial

comperte: perf part pass masc/neut voc sg

• com-pĕrĭo, pĕri, pertum, 4, v. a. [root par-, of paro, pario; cf. 2. comparo, and aperio, operio, etc.; by others separated from these words and referred to root per-, of πειράω, peritus, periculum; but cf. Corss. Ausspr. II. 410], lit.,
  1. I. to disclose wholly, lay open (a fact), without the access. idea of communicating the thing disclosed (which aperio expresses; v. aperio); to obtain a knowledge of a thing, to find out with certainty, to have or gain certain information, to ascertain, learn, etc. (class. in prose and poetry): certo comperi, Ter. Eun. 5, 1, 9: cum indicia mortis se comperisse manifesto et manu tenere diceret, Cic. Brut. 80, 277: hoc, Nep. Eum. 8, 4: stellarum ortus, Cat. 66, 2: de amore hoc comperit, Ter. And. 1, 3, 6: nihil de hoc (Sullā) consul comperi, Cic. Sull. 31, 86; Sall. J. 68, 1: postquam de scelere filii comperit, Nep. Paus. 5, 3; Suet. Dom. 6 al.—With inf. and acc., Ter. And. 1, 1, 63: posteaquam comperit eum posse vivere, Cic. Rosc. Am. 12, 33: hanc gentem Clusium inde venisse comperio, Liv. 5, 35, 3; Quint. 1, 7, 24: diram qui contudit hydram, comperit invidiam supremo fine domari, * Hor. Ep. 2, 1, 12: ubi comperi ex eis qui, etc., Ter. Heaut. 1, 1, 69: aliquid ex multis, Cic. Clu. 68, 192: ex litteris, Nep. Paus. 4, 5: per exploratores, Caes. B. G. 4, 19; 6, 28; Nep. Alcib. 8, 6: certis auctoribus, Cic. Att. 14, 8, 1: nihil testibus, nihil tabulis, nihil aliquo gravi argumento, id. Clu. 45, 126; Caes. B. C. 2, 37: a quo ut rem gestam comperit, Nep. Dat. 3, 4: quae ex fratre compererat nuntiari regi jubet, Curt. 6, 7, 18: ut postea ex captivis comperit, Caes. B. G. 1, 22; Hirt. B. G. 8, 17; 8, 36.—Cicero, on account of the frequent repetition of the phrase omnia comperi, in the trial of Catiline, was often bantered by his contemporaries; hence: (Clodius) me tantum comperisse omnia criminabatur, Cic. Att. 1, 14, 5; cf. id. Fam. 5, 5, 2.—With depend. question: dolo an vere cunctatus, parum comperimus, Sall. J. 113, 1; 67, 3.—
          1. β. Esp. freq. in part. perf. pass.: Oppianici facinus manifesto compertum atque deprehensum, Cic. Clu. 14, 43: non ego haec incertis jacta rumoribus adfero ad vos, sed comperta et explorata, Liv. 42, 13, 1; cf. id. 29, 18, 7; 29, 21, 13: sintne haec investigata, comperta, patefacta per me, Quint. 9, 3, 49: pecuniam ex aerario scribae viatoresque aedilicii clam egessisse per indicem comperti, discovered, Liv. 30, 39, 7: compertus adulterare matronas, Suet. Aug. 67: uxorem in stupro generi compertam, detected, id. Tib. 35.—Also with the gen. of the crime: compertus stupri, Liv. 22, 57, 2; Just. 11, 11, 5: probri, Liv. 7, 4, 4: sacrilegii, id. 32, 1, 8: flagitii, Tac. A. 1, 3; 4, 11: de his haud facile compertum narraverim, give certain information, Sall. J. 17, 2: qui ex fratre comperta ipsi nuntiasset, Curt. 6, 8, 11: haec ex vate comperta nuntiabat, id. 7, 7, 22.— In abl. absol.: comperto lege Gabiniā Bithyniam et Pontum consuli datam, Sall. H. Fragm. ap. Prisc. p. 1130 P.; so Liv. 31, 39, 4 and 7; 33, 5, 4; Tac. A. 1, 66; 4, 36; 11, 13 fin.; 14, 57.—So, also, compertum habeo and compertum mihi est, I know full well: quod de his duobus habuerint compertum, Cic. Clu. 45, 127; so Sall. C. 2, 2; 22 fin.: pro comperto polliceri, as certain, Suet. Ner. 31.—Hence, compertē, adv., on good authority; only Gell. 1, 22, 9; and in comp., id. 1, 11, 12.
compertē Copy link
ⓘ

compertē: (adverb)

• compertē, adv., v. comperio fin.
GAF Gaffiot (2)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
compertē Copy link
ⓘ

compertē: (adverb)

• compertē (compertus), de bonne source : Gell. 1, 22, 9 || compertius Gell. 1, 11, 12.
compĕrĭō Copy link
ⓘ

compertē: adverbial

comperte: perf part pass masc/neut voc sg

• compĕrĭō, pĕrī, pertum, īre (cf. peritus), tr., découvrir, apprendre : cum indicia mortis se comperisse manifesto diceret Cic. Br. 277, disant qu'il avait découvert des preuves certaines de l'attentat ; aliquid per exploratores comperire Cæs. G. 4, 19, 2, etc. ; ex captivis Cæs. G. 1, 22, 1 ; certis auctoribus Cic. Att. 14, 8, 1, apprendre qqch. par des éclaireurs, par des captifs, par des sources sûres || [avec prop. inf.] : posteaquam comperit eum posse vivere Cic. Amer. 33, quand il eut l'assurance qu'il pourrait vivre || omnia insidiose ficta comperta sunt Cic. Mil. 67, on a reconnu que tout avait été perfidement inventé || [abst] : postquam de scelere filii comperit Nep. Paus. 5, 3, quand elle eut connaissance du crime de son fils (Sall. J. 68, 1) || part. compertus, a, um, reconnu, assuré, certain : aliquid ab aliquo compertum habere Cæs. G. 1, 44, 12, tenir de qqn un renseignement positif sur qqch. ; quæ comperta habemus Cic. Font. 29, les choses dont nous sommes certains ; pro re comperta habere aliquid Cæs. G. 7, 42, 2, tenir qqch. pour certain ; si compertum est Cæs. G. 6, 19, 3, si c'est une chose sûre ; pro comperto polliceri Suet. Nero 31, promettre formellement || ex prædatoribus quidam compertum adtulerunt T. Quinctium agrum colere Liv. 7, 39, 11, certains apportèrent ce renseignement recueilli de quelques pillards que T. Quinctius cultivait un champ || compertum habeo, je suis assuré, je sais de science certaine [avec prop. infin.] : Sall. C. 58, 1 ; Liv. 3, 48, 1 ; 26, 45, 7 (pro comperto habeo Liv. 27, 36, 4) || abl. abs. au n. comperto : satis comperto Eordæam petituros Romanos Liv. 31, 39, 7, comme il était bien certain que les Romains gagneraient l'Éordée ; nondum comperto quam regionem hostes petissent Liv. 31, 39, 4, comme on ne savait pas encore avec certitude la direction prise par l'ennemi || le part. compertus avec le sens de convictus, convaincu de : nullius probri compertus Liv. 7, 4, 4, n'étant reconnu coupable d'aucune faute (Liv. 22, 57, 2 ; 32, 1, 8 ; Tac. Ann. 1, 3) ; [avec in et abl.] Suet. Tib. 35 ; [avec inf.] : compertus pecuniam publicam avertisse Tac. H. 1, 53, convaincu d'avoir détourné des deniers publics. ➳ parf. comperii Diom. 372, 6 ; comperui Gloss. 4, 320, 3.