suffice Copy link Outline 1. sufficio, fēci, fectum, 32. sătis esse3. suppĕto, īvi or ii, ītum, 34. suppĕdĭto, 1 • suffice: 1. sufficio, fēci, fectum, 3: with inf. as subject, Suet. Nero 31: the same with dat.: let it not s. them to fashion, nec iis sufficiat effingere, Quint. 10, 2, 15: with prep. (v. afford, supply): with subj., it s.s for you to let ..., sufficit ut ... sinas, Plin. Ep. 9, 21: with ne, ib. 9, 33. 2. sătis esse: their own property does not s. them, res suae non satis sunt, Liv. 9, 1: for the present the recovery of liberty s.s, nunc libertatem repeti s. e., Liv. 3, 53: that two years s. him for finishing that business, ad eas res conficiendas biennium sibi s. e., Caes. B. G. 1, 3. 3. suppĕto, īvi or ii, ītum, 3: his means s. for daily expenses, quotidianis sumptibus copiae s., Cic. Tusc. 5, 32, 89: Hor. 4. suppĕdĭto, 1: to s. for dress and food, s. ad cultum et ad victum, Cic. Off. 1, 4, 12: Liv. Phr.: it quite s.s for me, mihi abunde est, Plin. Ep. 4, 30, extr.