sovereignty Copy link Outline 1. princĭpātus, ūs, m.2. regnum3. tyrannis, ĭdis, f.4. dŏmĭnātio, dŏmĭnātus (in bad sense, opp. libertas), Cic. pass.5. summa imperii6. impĕrium (prop. of military authority7. dĭtio, pŏtestas • sovereignty: 1. princĭpātus, ūs, m.: Nerva combined elements formerly incompatible, s. and freedom, N. res olim dissociabiles miscuit, p. et libertatem, Tac. Agr. 3, init.: to obtain s., ad p. pervenire, Nep. Cim. 2, init.: Plin. 7, 8, 6, § 46. 2. regnum: what military power, what magistracy, what s. can be better? quod imperium, qui magistratus, quod r. potest esse praestantius? Cic. Rep. 1, 17, 28: to aspire to s., regnum affectare, Liv. 1, 46, post init.: condemned on the charge of aspiring to s., damnatus crimine regni, Ov. F. 6, 189: cf. r. appetere, Cic. Sen. 16, 56: to seize upon s., r. occupare, id. Am. 12, 40. Join: to be under one's s., in alicujus regno ac ditione esse, Cic. Verr. 4, 27, 60. 3. tyrannis, ĭdis, f.: v. tyranny. 4. dŏmĭnātio, dŏmĭnātus (in bad sense, opp. libertas), Cic. pass. 5. summa imperii: to hold the s., imperii summam tenere, Caes. B. G. 2, 23: cf. omnium s. rerum, Cic. Rep. 1, 26, 42. 6. impĕrium (prop. of military authority: v. authority, I., 4): the s. of the Roman people, populi Romani i., Caes. pass.: Cic. pass.: to fight for s., de i. dimicare, Cic. Off. 1, 12, 38. Join: to come under the s. of the Roman people, sub populi Romani i. ditionemque cadere, id. Font. 1, 12. Also, summum i., id. Rep. 2, 5, 10. 7. dĭtio, pŏtestas: v. power (III.). Phr.: to obtain the s., potiri rerum, Nep. Att. 9, fin.: the s. of the world, arbitrium orbis terrarum, Suet. Caes. 7: cf. mox rei Romanae arbitrium tribus ferme et viginti (annis) obtinuit, Tac. A. 6, 51 (57).