solve Copy link Outline 1. solvo, vi, ūtum, 32. dissolvo • solve: 1. solvo, vi, ūtum, 3: let sophisms be s.d, captiosa (used as neut. subs.) solvantur, Cic. Fin. 1, 7., 22: cf. discutere captiones, ib.: to s. a riddle, aenigma s., Quint. 2. dissolvo: to s. problems, interrogationes d., Cic. Ac. 2, 15, 46. Also, ēnōdo, expĕdio, ēnucleo, explāno, explĭco, illustro: v. to clear up, explain, prove. Phr.: the nature of the gods is mysterious and difficult to s., natura deorum est obscura et difficiles explicatus habet, Cic. N. D. 3, 39, 93: to s. doubts, dubitationem tollere, Cic.: d. eximere, Quint.