separate (adj.) Copy link Outline 1. sēpărātus2. sēcrētus3. disjunctus • separate (adj.): 1. sēpărātus: questions s. from the connection of things, quaestiones separatae a complexu rerum, Quint. 5, 8, 6: a s. volume (absol.), volumen s., Cic. Att. 14, 17, fin.: I approve of none of them s., eorum nullum separatum probo, id. Rep. 1, 35, init. (al. separatim). among them there is no private and s. land, privati ac separati agri apud eos nihil est, Caes. B. G. 4, 1: cf. Tac. G. 22 (separatae singulis sedes et sua cuique mensa). 2. sēcrētus: s. commanding officers: special standards, s. imperium, propria signa, Liv. 1, 52, fin. 3. disjunctus: s. masters (for different studies), d. doctores, Cic. de Or. 3, 15, 57. So the p. partt. sejunctus, discretus, disparatus, may serve: v. preced. art.