seditious (adj.) Copy link Outline 1. sēdĭtiōsus2. turbŭlentus (riotous)3. factiōsus (ready to make a party) • seditious (adj.): 1. sēdĭtiōsus: to exhort young men to be riotous and s. citizens, adhortari adolescentes, ut turbulenti, ut seditiosi cives velint esse, Cic. Phil. 1, 9, 22: a s. and wicked speech, s. atque improba oratio, Caes. B. G. 1, 17, init.: s. cries, s. voces, Liv. 6, 20, init.: to hold s. language, seditiosa per coetus disserere, Tac. A. 3, 40, fin. 2. turbŭlentus (riotous): a s. citizen, civis t., Cic. de Or. 2, 11, 48: s. assemblies, contiones t., id. Att. 4, 3, fin. 3. factiōsus (ready to make a party): v. factious. Join: sēdĭtiosus ac turbŭlentus, id. Phil. 1, 9, 22: sēdĭtiosus ac tŭmultuosus, id. Inv. 1, 3, 4. Phr.: the Gauls are a s. people, Galli novis rebus student et ad bellum mobiliter celeriterque excitantur, Caes. B. G. 3, 10, init.