quarrelsome (quarrellous Copy link Outline 1. jurgĭōsus2. rixōsus3. lītĭgĭōsus4. discordiōsus5. pugnax, ācis • quarrelsome (quarrellous, Shaksp.): 1. jurgĭōsus: j. mulier, Gell. 1, 17: (also, late, jurgātrix, īcis, f., Hieron. Ep. 117, 4) and jurgātōrius: Amm. 27, 1. 2. rixōsus: r. aves, Col. 8, 2, 5: and rixatorius, Fronto, Ep. M. Caes. 4., 12: also rixae cupidus. 3. lītĭgĭōsus: l. disputatio, Cic. F. 5, 26: esp. of persons: a man by no means q. (or not at all given to quarrel), homo minime lit., id. Verr. 2, 2., 14: cf. pertinacissimi et litigiosissimi, Aug. Ep. 68: two old women--there's nothing more q. than that! duae anus, quibus nihil litigiosius, Sid. Ep. 8, 3. Also litium cupidus. 4. discordiōsus: a q. family, d. domus, Sid. Ep. 6, 2: cf. volgus seditiosum atque d., Sall. J. 66. 5. pugnax, ācis: Cic. Brut. 31, fin.: Plin. Ep. 2, 19: Join: vehemens et p., Cic. de Or. 2, 78. Phr.: a q. disposition or temper, controversa natura, Cic. Brut. 12, 46: *indoles jurgiis addicta: *altercandi or rixandi studium or cupiditas. A person of q. disposition or temper, *altercandi or rixandi studiosus; *litium cupidus: also expr. by the subs. altercātor, litigātor, rixātor: v. contentious: disputatious: LITIGIOSUS: wrangling. In a q. spirit (adv.), pugnācĭter: cf. certare cum aliis p., Cic. Acad. 2, 20: p. dicere, Quint. 9, 4, 126: p. ferire, Sen. Q. N. 1, 2, fin.: sup. pugnacissime defendere sententiam, Cic. Acad. 2, 3.