Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (5 senses)
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• puny: used contemptuously for what is both small and feeble:
      1. 1. pŭsillus (tiny, scanty, dwarfish): cf. p. mus, Pl. Truc. 4, 4: a p. mind or spirit, p. animus, Cic. Fam. 2, 17, fin.: cf. Hor. S. 1, 4, 17, Di bene fecerunt, inopis me quodque pusilli, Finxerunt animi (ironical): so, p. ingenium, Mart. 9, 51.
      2. 2. exĭgŭus (very small, tiny): of p. frame, corporis exigui, Hor. Ep. 1, 20, 24. With gen.: abundans corporis exiguusque animi, Claud. in Eutr. 2, 381. Join: infirmus atque exiguus [animus], Juv. 13, 190. Exig. may be used for Milton's "puny habitants."
      3. 3. imbēcillus (weak, powerless): Cic. Sen. 11, 35: p. human nature, imbecilla natura (generis humani) Sall. Jug. 1: so, i. ingenia, Quint. 2, 8, 12.
      4. 4. parvus, a burthen too great for p. minds, and a p. body, onus parvis animis et parvo corpore majus, Hor. Ep. 1, 17, 39: so, homo parvo ingenio, Plin. Ep. 6, 29.
      5. 5. mĭnūtus (petty, inferior; usu. with contempt): Join: minutus et angustus, Cic. Fin. 1, 18, 61. A puny man, hŏmuncŭlus: neque tam desipiens fuisset, ut homunculis similem (like p. mortals) deum fingeret, Cic. N. D. 1, 44, 123.