Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (4 senses)
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• pun (subs.): difficult to find an exact Latin equivalent: several gen. terms for jest, point, wit, etc., may be used.
      1. 1. perh. most specific lŏgi (λόγοι): logos ridiculos vendo, Pl. Pers. 3, 1, 66: omnes logos, qui ludis dicti sunt, animadvertisse, Cic. Fr. ap. Non. 63, 18.
      2. 2. Cicero, himself an inveterate punster, probably included puns under făcētĭae, when he says, ego mirifice capior facetiis, maxime nostratibus, Cic. Fam. 9, 15: cf. id. de Or. 2, 61, 248, facetiis autem maxime homines delectari, si quando risus conjuncte re verboque moveatur. (More definitely, *facetiarum id genus quod in similitudine verborum vertitur.)
      3. 3. puns are at least included under acumen in the following: genus acuminis in reprehendendis verbis, nonnunquam frigidum, interdum etiam facetum, Cic. Brut. 67, 236, 158 (cf. id. de Or. 2, 38). And this suits the probable etymology (from Fr. pointe), as does ăcūleus, m. (v. Cic. Ac. Post. 2, 31, 98).
      4. 4. argūtĭŏla, f. (?): prop. a quibble, Gell. 9, 14. Other terms, perhaps more or less admissible, are, allūsio (Am. 7, 229), or a. verborum, jŏcus, jŏcŭlus, jŏcŭlāria, lusus verborum, ridiculum dictum, Quint. 6, 3, 6: dull and far-fetched p.s, frigidi et arcessiti joci, Suet. Claud. 21: the wretched p.s made upon Verres (by Cicero), quae sunt in Verrem dicta frigidius, Quint. 6, 3, 4. (N.B.--The play upon words, as a regular figure of speech, which is only a more solemn pun, was called by the grammarians agnōmĭnātio, f., or paronomasia [παρονομασία], Quint. 9, 3, 66.)