powerless Copy link Outline 1. invălĭdus2. impŏtens (rare in this sense) • powerless: 1. invălĭdus: p. and defenceless, inv. et inermis, Tac. A. 1, 46: fortifications p. against an attack, moenia adversus irrumpentes inv., ib. 12, 16: v. weak, feeble. 2. impŏtens (rare in this sense): Hor. Od. 2, 1, 26. Sometimes vanus, irritus may serve: cf. Hor. Od. 3, 24, 35, quid leges sine moribus vanae proficiunt (laws powerless without virtue): a p. remedy, irritum remedium, Tac. H. 4, 81: v. vain, fruitless. To be p., nihil valere, Cic. Verr. 3, 62, 146: so, minimum valere, id. Fam. 1, 9, 4; parum v., Matius in Cic. Fam. 11, 28: so, nihil, minimum, parum, posse: v. power (III., fin.). See also ineffectual.