Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (11 senses)
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• particular (adj.):
    1. I. Not general:
      1. 1. proprius: v. peculiar.
      2. 2. partĭcŭlāris (late): p. propositions, propositiones p. (opp. universales), Apul. Dogm. Plat. 3, p. 642: Cod. Just. (Needed for precision in phil. and technical lang.)
    2. II. Special, exceeding what is common:
      1. 1. praecĭpuus: to treat with particular respect, p. honore habere, Caes. B. G. 5, 52: Cic.: v. special.
      2. 2. singŭlāris, e (unique): Pompey expresses his p. thanks to you: Pompeius gratias tibi agit s., Cic. Fam. 13, 41.
    3. III. Very exact and punctilious:
      1. 1. mōrōsus (rare): more than ordinarily p. in personal habits, circa curam corporis morosior, Suet. Caes. 45.
      2. 2. expr. by accūrātus: in good sense, careful, studied; hence for present sense requiring some qualification: to be over p. in one's dress, cultu corporis nimis accurato esse, Gell. 1, 5. Excessively (painfully) p., may be expr. by odiosus: cf. Cic. Off. 1, 36, 130, adhibenda est munditia non odiosa neque exquisita nimis. Phr.: to be over p. in guarding against defects, nimium [inquirere in se atque] metuere ne vitiosum colligas, Cic. Br. 82, 283.
    4. IV. Detailed: subtīlis, e: (my) future letters will be more p., reliquae (epistolae) subtiliores erunt, Cic. Att. 5, 14, extr.: cf. particularly (I).
    5. V. Single: singŭli, ae, a: opp. to universi: Cic. N. D. 2, 65, 163.