overbearing Copy link Outline 1. insŏlens, ntis2. sŭperbus • overbearing: 1. insŏlens, ntis: o. in prosperity, (in) secundis rebus i., Hirt. B. G. 8, 13, extr.: naturally o. and arrogant, naturâ i. et superbus, Cic. Mur. 3, 9. 2. sŭperbus: v. haughty, tyrannical. To grow o., insolescere, Sall. Cat. 6 (per licentiam i.) Tac.: o. conduct or disposition, insolentia: Sall.: Cic.