moroseness Copy link Outline 1. tristĭtia (esp. in later writers)2. mōrōsĭtas (cf. MOROSE, 3)3. ĭnhūmānĭtas • moroseness: 1. tristĭtia (esp. in later writers): to misconstrue reserve and modesty for m. and jealousy, taciturnitatem pudoremque pro tr. et malignitate arguere, Suet. Ner. 23, extr.: severity degenerates into m., severitas in tr. excedit, Plin. Ep. 8, 21, init.: cf. ib. 1, 10, 7: cf. also Cic. de Or. 2, 58, 236, tristitiam ac severitatem mitigare. 2. mōrōsĭtas (cf. morose, 3): v. peevishness. 3. ĭnhūmānĭtas: Cic. Sen. 3, 7. (Or by circuml., mores parum comes; natura nimis tristis atque recondita, etc.: v. morose.)