monster Copy link Outline I. An animal unnaturally formedII. Any horrible creature1. monstrum2. portentum3. prōdĭgium (less freq. in this sense)4. bēlua (bellua) • monster: I. An animal unnaturally formed: partus portentōsus, monstrōsus, prōdĭgiōsus: cf. Cic. Div. 2, 28, init. si quando aliqua portentosa aut ex pecude aut ex homine nata dicuntur: also Lucan. 1, 562, monstrosi hominum partus numeroque modoque membrorum and Quint. 1, 1, 2, corpora prodigiosa et monstris insignia. (The phr. pecudum hominumque portenta, Cic. N. D. 2, 5, 14, is too general; as it would include such phenomena as an ox speaking, etc.) II. Any horrible creature: 1. monstrum: Virg. Aen. 3, 658 (of Polyphemus): a m. of a man (term of abuse), m. hominis, Ter. Eun. 4, 4, 29: a most horrible and shocking m. (abuse), immanissimum ac foedissimum m., Cic. in Pis. 14, init. 2. portentum: in lit. sense, Hor. Od. 1, 22, 13 (the wolf): Fig.: m.s of the commonwealth, portenta reipublicae (Gabinius et Piso), Cic. prov. Cons. 1, 2. 3. prōdĭgium (less freq. in this sense): the threefold m. (Geryon), p. triplex, Ov. H. 9, 91: cf. infr. Join: portentum prodigiumque reipublicae (Clodius), Cic. in Pis. 4, 9. 4. bēlua (bellua): any huge monstrous creature: cf. Ov. M. 13, 917, non ego prodigium, nec sum fera belua (Glaucus to Galatea): a fierce and savage m., fera et immanis b., Cic. Ac. 2, 34, 108 so, b. vasta et immanis, id. Div. 1, 25, 49. Fig.. a m. of cruelty, immanis b., id. Verr. 5, 42, 109. Abounding in m.s, beluosus (Oceanus), Hor. Od. 4, 14, 47.