just (adj.) Copy link Outline 1. justus2. aequus (fair, impartial)3. vērus (rare in this sense; and mostly in neut. sing. with esse, as predicate)4. mĕrĭtus • just (adj.): 1. justus: Caes.: Cic. (passim): a j. war, bellum j. piumque, Liv. 9, 8, med.; also, b. purum piumque, id. 1, 32, ad fin. (bellum justum is a war begun with due formality): so, to enter on a j. war, pia ac justa induere arma, Liv. 30, 31, ad med. 2. aequus (fair, impartial): a j. and wise praetor, praetor ae. et sapiens, Cic. Verr. 4, 65, 146. Oft. in phr., aequum et bonum, Cic. Br. 38, extr. 3. vērus (rare in this sense; and mostly in neut. sing. with esse, as predicate): to be j. and right, v. ac rectum esse, Cic. Leg. 3, 15, 34: v. right (adj.). 4. mĕrĭtus: Cic.: v. deserved.