inferior (subs.) Copy link Outline 1. impar, ăris2. esp. in pl., infĕrior3. subjectus (rare except in pl.); to instruct his i.s, ut (villicus) edoceat subjectos, Col. 11, 1, init. • inferior (subs.): 1. impar, ăris: married to an i., juncta impari, Liv. 6, 34: Tac. 2. esp. in pl., infĕrior: men envy most their equals or i.s, invident homines maxime paribus aut inf., Cic. de Or. 2, 52, 209: to be conquered by an i., vinci ab inf. [atque humiliori], Cic. Quint. 31, 95. 3. subjectus (rare except in pl.); to instruct his i.s, ut (villicus) edoceat subjectos, Col. 11, 1, init.: v. subject.